کد خبر : 101428
تاریخ انتشار : ۲۳ آذر ۱۳۹۶ - ۰۹:۰۸
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 143 بازدید

اقتصادی که سیاسی می‌شود/ به قلم «محمدرضا ملکشاهی راد»

محمدرضا ملکشاهی راد/ میرملاس: همیشه به این موضوع فکر می‌کردم که روند افزایش هزینه‌های دولت در ایران تا کجا می‌تواند ادامه داشته باشد. این سوال که آیا ما مجاز هستیم که سرمایه‌های نسل‌های آینده را برای خودمان مصرف کنیم و منابع ملّی را خرج سازمان‌ها و ادارات عریض و طویلی بکنیم که آنقدر بزرگ شده‌اند […]

محمدرضا ملکشاهی راد/ میرملاس: همیشه به این موضوع فکر می‌کردم که روند افزایش هزینه‌های دولت در ایران تا کجا می‌تواند ادامه داشته باشد. این سوال که آیا ما مجاز هستیم که سرمایه‌های نسل‌های آینده را برای خودمان مصرف کنیم و منابع ملّی را خرج سازمان‌ها و ادارات عریض و طویلی بکنیم که آنقدر بزرگ شده‌اند که دیگر توان تأمین مصارف مالی خود را هم ندارند چه رسد به کارهای عمرانی و تولیدی و خلاقانه، همیشه در ذهنم بسیار پررنگ بوده است.

روزی که رئیس جمهور محترم لایحه بودجه ۹۷ را به مجلس آورد، در سخنانش گفت که در بودجه سال آینده رقم یارانه از ۴۲ هزار میلیارد تومان به ۲۳ هزار میلیارد تومان کاهش پیدا کرده است. کاری که خیلی پیش‌تر از اینها باید انجام می‌شد. چرا که بر اساس آمارهای رسمی هنوز هم ۳۰ درصد از مدیران ما یارانه می‌گیرند و این دسته کسانی هستند که واقعاً نیازی به پول یارانه ندارند و سال‌هاست که دولت‌های ما از نهم و دهم گرفته تا یازدهم و دوازدهم و حتی دولت‌های قبل از آنها به صورت یارانه‌های غیر مستقیم، دارند بخش وسیعی از اعتبارات کشور را که می‌تواند در طرح‌های عمرانی و تولیدی هزینه شود به اقشار پردرآمد جامعه هبه می‌کنند.

سوال اینجاست که آیا رئیس جمهور نمی‌توانست این کار را در ابتدای دولت یازدهم انجام دهد و آیا احمدی‌نژاد نمی‌دانست که دادن چنین مبلغ هنگفتی به صورت مساوی به همه اعضاء جامعه اعم از فقیر و غنی چقدر منابع کشور را تلف خواهد کرد؟ آیا نمایندگان مجلس نمی‌دانستند که ۷۶ میلیون ایرانی یارانه می‌گیرند و اگر کاری که دولت قرار است در سال ۹۷ انجام دهد همان سال ۹۲ انجام می‌داد در طول چهار سال حدوداً ۸۰ هزار میلیارد تومان در اعتبارات کشور صرفه‌جویی می‌شد و با این پول چه طرح‌های عمرانی می‌توانستیم در کشور انجام دهیم و کام مردم را با اجرای آنها شیرین کنیم؟

چرا سالانه صدها میلیارد تومان از پول بیت‌المال را داریم به جیب فوتبالی می‌ریزیم که در کشورهای دیگر یکی از صنایع سودآور است و ما تنها به این بهانه که می‌خواهیم از فوتبال مملکت دفاع کنیم، آن را به پول نفت وابسته کرده‌ایم تا خودمان از آن بهره‌برداری سیاسی بکنیم.

واقعیت این است که مسئولان کشور این مسائل را بهتر از هر کس دیگری می‌دانند و برایش راه حل دارند، اما مشکل آنجاست که تصمیمات اقتصادی ما ابتدا باید از فیلتر سیاسی رد بشود و ما اول باید ببینیم که اجرای هر طرح اقتصادی چقدر رأی می‌تواند به سبدمان اضافه کند و یا چقدر می‌تواند از آن خارج کند تا اگر از نظر سیاسی به صرفه بود آن را اجرا کنیم و اگر نبود رهایش کنیم.

حذف طبقات پر درآمد از لیست یارانه بگیران کشور در سال ابتدایی دولت دوم آقای روحانی پیام کاملاً مشخصی دارد و آن این است که حالا دولت چون قرار نیست چهار سال آینده در انتخابات شرکت کند، شهامت این را پیدا کرده است که اعلام بکند می‎خواهیم طبقات پردرآمد را از یارانه مستقیم محروم کنیم و این یعنی اینکه چهار سال به همین دلیل حدوداً ۸۰ هزار میلیارد تومان را فقط برای انگیزه‌های سیاسی در میان افرادی توزیع کرده‌‎ایم که رقم یارانه در بین اقلام و هزینه‌های خرید و فروش روزانه‌شان اصلاً به چشم نمی‌آید.

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

علی احمدی در گفته :

آقای نماینده جهت اطلاع! از بین ۲۹۳ طرح مطالعاتی واجرایی در کشور مربوط به جدول شماره ۲۰ بودجه ،حتی یک طرح برای شهرستان چگنی وجود ندارد.
منبع:جدول شماره ۲۰ بودجه سال۹۷

[پاسخ]

کوهدشت در گفته :

بنده وقتی نماینده هاتخصصی صحبت میکنن خنده م میگیره …نه فقط ایشون بنده خدا همه…

[پاسخ]

کوهدشت در گفته :

آقای ملکشاهی راد بفرمائید اقتصاد مقاومتی را تعریف کنید،آیا وقتیکه کسی به اموال مردم خیانت می کند چراهیچ توجهی به حقوق مردم نمی شود وفقط جناح بازیهای سیاسی وقبیله گری و… در نظر گرفته می شود،شما انتخاب شدید از حقوق مردم دفاع کنید نه عزل ونصب های جهت دار ،که هیچ چیزی عاید مردم نمی شود،اگر می خواهید مردم از شما راضی باشنداز سیاسی بازی بپرهیزید.

[پاسخ]

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :