کد خبر : 11169
تاریخ انتشار : ۱ آبان ۱۳۹۱ - ۰۰:۲۶
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 308 بازدید

چه تعداد گرسنه در کشور داریم؟

    ولی درویشی / میرملاس نیوز :    چه تعداد گرسنه در کشور داریم؟ رییس پژوهشکده علوم و صنایع غذایی به تازگی اعلام کرد که طبق آمار، ۵ درصد از جمعیت ایران از گرسنگی رنج می‌برند.با این حساب می‌توان گفت که بیش از ۳ میلیون و ۷۵۰ هزار نفر در کشور از گرسنگی رنج […]

 

 

ولی درویشی / میرملاس نیوز : 

 

چه تعداد گرسنه در کشور داریم؟

رییس پژوهشکده علوم و صنایع غذایی به تازگی اعلام کرد که طبق آمار، ۵ درصد از جمعیت ایران از گرسنگی رنج می‌برند.با این حساب می‌توان گفت که بیش از ۳ میلیون و ۷۵۰ هزار نفر در کشور از گرسنگی رنج می‌برند. البته با توجه به کاهش قدرت خرید مردم و افزایش روزافزون قیمت محصولات غذایی در ماههای اخیر می‌توان ادعا کرد که آمار واقعی، فراتر از ارقام مذکور بوده و با استمرار این روند، فراتر از آن نیز خواهد رفت.

اگر طبق تعریف بانک جهانی امنیت غذایی را «موجود بودن غذا»، «دسترسی به غذا» و «پایداری در دریافت غذا» بدانیم، متأسفانه باید پذیرفت که به لحاظ عدم مدیریت صحیح بر منابع تأمین و تولید مواد غذایی و نیز فشارهای وارده بر اقتصاد کشور درصورت استمرار روند فعلی، کشور به سمت کاهش امنیت غذایی پیش می‌رود و کاهش امنیت غذایی، آمار فعلی گرسنگی را در جامعه به شدت افزایش خواهد داد. هر چند مفهوم جهانی «گرسنگی» عدم وجود غذا در معده فرد است، اما اگر گرسنگی به گونه ای تعریف شود که مفاهیمی چون «کمبود تغذیه‌ای» و «سوء‌تغذیه» را نیز در بر گیرد موضوع بسیار گسترده تر و آمار بسیار نگران کننده تر خواهد بود و نگرانی‌ها، آنجا بیشتر روی خواهند نمود که توجه داشته باشیم، اگر فرد برای چند هفته‌ یا چند ماه، با غذاهایی سر کند که کمتر از ۲۱۰۰ کالری انرژی را برای او فراهم ‌آورند، بدنش برای جبران کمبود انرژی مورد نیاز، از فعالیت‌های فیزیکی و روانی خود خواهد کاست و این، به معنای آن است که یک ذهن گرسنه نمی‌تواند تمرکز کند. یک بدن گرسنه ابتکار و قریحه خود را از دست می‌دهد. یک کودک گرسنه نمی‌تواند بازی یا مطالعه کند و از آنجا که گرسنگی موجب ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن می‌شود، کسی که از حق تغذیه مناسب محروم‌است، در برابر بسیاری از بیماری‌ها آسیب پذیر بوده و ممکن است در اثر ابتلا به آن بیماری‌ها، جان یا سلامت خود را از دست بدهد.

ذکر این نکته نیز ضروری است که گرسنگی علاوه بر تهدید سلامت روح و جسم افراد، عواقب اجتماعی گسترده ای را نیز در پی خواهد داشت که مردم و دولتمردان هرگز نباید از توجه به آنها غفلت ورزند.

اگر بپذیریم که داشتن تغذیه سالم، کافی و مناسب، حق تک تک افراد جامعه است، باید وجود چند میلیون گرسنه در کشوری که از نظر منابع و سرمایه ها، بسیار غنی است را نشانه یک سوء مدیریت بزرگ در جامعه بدانیم. سوء مدیریتی که هر چند مسئولیت آن بر عهده تمام نهادها و سازمانهای مربوطه کشور، در همه دورانهاست، اما نقش دولتمردان، نمایندگان و ناظران سال‌های اخیر کشور در آن بسیار بیشتر است. زیرا در همین سالها، با اینکه درآمدهای سرشاری عاید کشور شد اما سهل‌انگاری‌های فراوانی نیز به وقوع پیوست. دولت، علیرغم پول پراکنی های بی نظیر – و در عین حال بی‌برنامه – خود، نتوانست تولیدات مواد و محصولات غذایی را افزایش دهد و حتی با سوءمدیریت‌هایش در این عرصه، برخی موفقیتهای کسب شده دولتهای پیشین را نیز، بر باد داد. مجلس، در برابر درخواست عمومی جامعه برای ساماندهی به افزایش شگفت‌آور قیمت گوجه فرنگی، به مسئولی که راه حل این معضل را خرید آن محصول از محله ای خاص اعلام کرد، به لبخندی بسنده نمود، مبادا که رنجشی پیش آید و باز وقتی که دولت، در رسانه ملی اعلام کرد که برای رفاه هموطنان! ماهانه ۲ هزار تومان (قیمت خرید ۲ قرص نان سنگک) را به یارانه سال‌جاری افزوده است، بی‌آنکه احساس حقارت را در نگاه موکلانش ببیند، فقط شنید و گذشت. داستان دنباله دار پرواز بی بازگشت مرغ و گوشت و لبنیات و حبوبات و … از سفره های مردم و عدم تأثیرگذاری متناسب با شأن مجلس بر این روند نیز، غمنامه هایی از این دست هستند. سازمانهای حمایتی نیز در حمایت و تأمین حداقلی معیشت مددجویان خود، کارنامه ای که در خور شأن یک حکومت اسلامی باشد را ارائه نکردند. سازمان‌های نظارتی نه تنها مانع ادامه تصمیمات غیرکارشناسانه ای که موجب هدررفتن بیت‌المال می‌گردید نشدند، بلکه نسبت به ویرانی برخی زیرساختهای کشاورزی و دامپروری کشور حساسیت قابل توجهی از خود نشان ندادند و اینگونه بود که همگان سهل انگاریها کردند تا مردم گرسنه تر شوند.

به هر حال علی‌رغم اینکه دولت و دولتمردان عنوان می‌کند که حتی یک گرسنه در کشور وجود ندارد، اما آمار سازمانهای جهانی از وجود حداقل ۳ میلیون و ۷۵۰ هزار گرسنه در کشور حکایت می‌کند. همچنین آمارها نشان می‌دهند که این تعداد در سال ۸۶ کمتر از ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر بوده است (به علت اینکه دولت فعلی نه تنها آمار را به طور شفاف اعلام نمی‌کند، بلکه بسیاری از آمارهای معتبر را نیز نمی‌پذیرد، نمی‌توان آمار دقیقی را ذکر کرد). ولی با استناد به همین آمار نیز می‌توان به این نتیجه رسید که اگر منابع کم نظیر طبیعی و سرمایه‌های سرشار مالی و انسانی کشور به درستی مدیریت می‌شد، امروز دولت «به راستی» می‌توانست اعلام کند که تعداد هموطنانی که از گرسنگی رنج می‌برند، بسیار کمتر شده است. به هر روی، ما آرزومند روزی هستیم که حتی یک نفر گرسنه در کشور وجود نداشته باشد و اعتقاد داریم حتی بسیاری از ما که این روزها از تأمین مخارج عمومی خود عاجز مانده ایم، در قبال گرسنگی هموطنانمان مسئولیم تا چه رسد به آنانی که متولی گرسنه نماندن هموطنان عزیزمان هستند؛ متولیانی که باید از «تیر آه محرومان» سخت بیمناک باشند.

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

کاش آمار گرسنگی بر حسب استان ها هم مشخص بشه

كوهدشت در گفته :

بهتره بگیم بیشتر مردم گرسنه هستند گرسنگی فقط معده پر از نان نیست گرسنگی عبارت است از نخوردن گوشت مرغ میوه که ما بیشتر از پشت ویترین می بینیم

درسته در وضعیت کنونی ۳۰ درصد مردم در حالت خوبی قرار ندارند . وفکر کنم بیشترین آمار را هم لرستان داشته باشه . به امید روزی که فقیری در جامعه نداشته باشیم

شهروند در گفته :

با عرض سلام وادب محضر نگارنده ی محترم وتشکر از دغدغه ی ایشان در توجه به اقشار آسیب پذیر جامعه کاش این دوست عزیز عنوان مقاله را چه تعدادی سیر داریم ؟انتخاب می کردند وسپس به تحلیل می پرداختند.

ولی درویشی در گفته :

با تشکر از نطرات دوستان عزیز. اول بنده افتخار می کنم که خود، از استان لرستان و اهل کوهدشت هستم. دوم: امیدوارم عزیزان به محدودیتهای انتشار مطالب انتقادی در روزنامه های کثیرالانتشار عنایت داشته باشند. سوم: حقیر به کنایه ای نزدیک به صراحت عرض کرده ام که آمار بسیار بالاتر از این ارقام است. چهارم: بنده به همه ی سرورانم در استان لرستان قول می دهم که در فرصتهای آینده، مشکلات اساسی عزیزانم را به شایستگی انعکاس دهم، مطلبی با عنوان “حال مردم لرستان خوب است، خوزستان بهتر!” در روزنامه مردمسالاری نیز از آن جمله است. البته همه مطالب منتشر شده بنده “دردهای ناسزاوار تحمیل شده بر هموطنانمان” بوده، هست و خواهد بود. پنجم: از همه عزیزانم عاجزانه تقاضا دارم که هر کداممان در این وضعیت “مرد افکن”، اولا “دست در راه ماندگان” و “از پای افتادگان” را بگیریم و این کار را از اقوام خود شروع کرده و به دایره دوستان، همسایگان و سایر شهروندانمان توسعه دهیم، ثانیا هر گاه احساس کردیم که با انعکاس معضلات و دردها، فشار وارده بر مردممان کاسته خواهد شد، از بازگفتن آنها دریغ نکنیم،اما در کنار این گفتن ها از ارائه راهکارهای عملی و اقدامات عملی کاهنده از شدت مشکلات، غفلت نورزیم. حقیر هم در حد توان خود هرآنچه در توان اندک خود دارم، نثار خاک پاهای شتابان به سوی تعالی و پیشرفت شما عزیزان خواهم کرد. “بخواهیم و بکوشیم که سرفراز باشیم و شاد. که سزاوار بهترین ها ماییم”. اگر دوستان توصیه و رهنمودی داشته باشند، بنده منت پذیر خواهم بود.

سعید0977 در گفته :

ای کاش مینوشتی(سیران)چند نفر اند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

داربلوط در گفته :

پیام مالک ماشین به دزدان وسارقین

دزد عزیر با سلام
لطفاً قبل از شکستن شیشه موارد زیر را مطالعه فرمایید:
۱» در شش ماه گذشته ۴ بار همین شیشه را عوض کردم.
۲» ماشین در حال حاضر ضبط ندارد و من هنگام رانندگی با موبایل موسیقی گوش می دهم.
۳» ماشین زاپاس هم ندارد و یک ماه پیش یکی از …همکارن شما آن را برده است.
۴» درِ داشبورد را هم باز گذاشتم تا داخلش را ببینی که چیزی نیست.
۵» وقتی به نیروی انتظامی هنزنمایی همکارانتان را گزارش می دهم می گویند برو خدا را شکر کن که ماشینت را نبردند و من هر شب در حال شکر گزاری هستم.
۶» اگر با تمام این توضیحات قصد سرفت اتومبیل را داری، از درب سمت راست عقب استفاده کن، چون خیلی راحت با لنگر انداختن باز میشه و نیازی به دیلم ندارد.
راستی که درِ باک ماشین هم شکسته و اکر نیاز به بنزین داری تعارف نکن، فکر کنم یکم ینزین داره.

پویا در گفته :

سلام واقعا عالی نوشتین اقا ولی فقط کاش گرسنگی اصلی ما را می نوشتی با گر سنگی شکم می شه یکاری کرد ولی گرسنگی ………………..نمیدونم باز هم تشکر می کنم

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :