کد خبر : 14814
تاریخ انتشار : ۲۸ آذر ۱۳۹۱ - ۱۷:۴۱
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 399 بازدید

شین مثل شرم، مثل شین آباد

  کریم دوستی/ میرملاس نیوز : شین مثل شرم، مثل شین آباد   اگر داغ دل بود ما دیده ایم                        اگر خون دل بود ما خورده ایم گواهی بخواهید اینک گواه                        همین زخم هایی که نشمرده ایم پائیز و مدرسه سالهاست که پیوندی ناگسستنی با هم دارند و نام هرکدام که برده می شود نیمه […]

Picture-015-225x300

 

کریم دوستی/ میرملاس نیوز :

شین مثل شرم، مثل شین آباد

 

اگر داغ دل بود ما دیده ایم                        اگر خون دل بود ما خورده ایم

گواهی بخواهید اینک گواه                        همین زخم هایی که نشمرده ایم

پائیز و مدرسه سالهاست که پیوندی ناگسستنی با هم دارند و نام هرکدام که برده می شود نیمه دیگر آن به دنبالش می آید و به نوعی پائیز آغاز مدرسه و مدرسه شروع پائیز است و این دو کلمه سالهاست که در کنار هم بخش عظیمی از خاطرات کودکی ونوجوانی ما را تشکیل داده اند و برای هرکسی روزهای اول ماه مهر و شروع مدرسه خاطراتی فراموش ناشدنی را به گوش پائیز آویزان کرده و تصویرهای ناب و زلالی را در ذهنمان رقم زده است. پائیز فصل رنگهای سرخ و زرد و موسم رسیدن میوه ها وچیدن آنها وخلاصه” پائیز پادشاه فصل هاست”.

اما این قصه همیشگی زرد و سرخ و ترش وشیرین امسال تلخ تلخ شد و رنگارنگی و زیبایی جایش را به سیاهی وکبودی و بی رنگی داد و موسیقی دل نواز باد و برگ و منظره های قشنگ باغ و رنگ با صدای دلخراش درد و داغ و آه و شیون مادران و اشک و حسرت پدران و غم و اندوه معلمان همراه شد و آموزش وپرورش کشور را داغدار کرد چرا که دو حادثه دردناک و غمبار در دو نقطه کشور و در دو مدرسه مختلف بهار علم و دانش را به خزان و ریزش تبدیل کرد و خانواده هایی را در غم از دست دادن فرزند داغدار کرد و کلاس و مدرسه هایی را از وجود نازنین دانش آموز محروم کرد و معلمی را از شاگرد و همکلاس هایی را از هم جدا کرد و دلهایی را به درد آورد چرا که قربانیان پائیزی ما هنوز کتابهایشان کامل باز نشده بود ودفترها چند صفحه ای از مشق پرشده بود و معلم تازه از راه رسیده بود و الفبا به آخر نرسیده بود .سانحه دلخراش اولی واژگونی اتوبوس حامل دانش آموزان بروجنی بود که از اردوهای راهیان نور برمی گشتند و در جریان آن متاسفانه ۲۶ دانش آموز دختر دبیرستانی با هزاران امید و آرزو جانشان را از دست دادند و نه تنها بروجن و چهارمحال بختیاری بلکه جامعه دانش آموزی کشور را در غمی بزرگ فرو برد. پرواز ۲۶ فرشته معصوم در یک حادثه فاجعه بارترین اتفاقی است که در سالهای اخیر برای مدارس ما به وقوع پیوسته است و حادثه دوم آتش سوزی در مدرسه انقلاب اسلامی روستای شین آباد پیران شهر بود که در این آتش سوزی بال و پر پروانه های زیبای این مدرسه در میان شعله های سوزان و زبانه های آتش سوختند و بدن های آنان مجروح و سوخته از میان شعله های بی رحم بیرون کشیده شدند و به بیمارستان منتقل شدند .حادثه ی غم انگیزی که در جریان آن ۲۸ دانش آموز معصوم روستایی با چهره هایی سوخته و پوست ها و لباسهایی ذوب شده باید به فرداهایی بیندیشند که با دست ها و صورت هایی سوخته و جراحی شده در پشت میز و نیمکت های ناامیدی ، خود را پنهان کنند و غم انگیزتر اینکه این دانش آموزان ده ساله همکلاسی عزیزشان (سیران یگانه) را از دست دادند تا آثار این سوختگی ویرانگر برای همیشه با آن ها باشد و در ذهن و یادشان بماند و نتوانند آن را فراموش کنند.

 سیران که بیشتر از بقیه بچه ها سوخته بود نفسش به شماره افتاد و ریه هایش تاب نیاوردند و زور قلبش به تنگی نفسش نرسید وخلاصه سوختگی امانش را برید و از جمع سوخته و زخمی کلاس پرکشید و رفت و این بود که قصه پائیز امسال ما متفاوت شد و از آن همه زیبایی و رنگارنگی و رقص و موسیقی هر ساله ی پائیز، برگ ریزان دانش آموزی به جا ماند و دست بی توجهی، برگ های رنگارنگ و زیبا و میوه های شیرین و قشنگ کلاس و مدرسه را به باد خزان سپرد و بر زمین انداخت و رفت. هرچند این اولین پاییز سوزناک آموزش و پرورش نبوده و در مدارس دیگر از کشور سوختگی هایی ناشی از اتصال برق یا خرابی بخاری بر پیکر کلاس و دانش آموز افتاده، اما امید است این آخرین پاییز مرگ بار دانش آموزی باشد. نام و یادشان بر تخته سیاه کلاس سبز و ماندگار باد.    

 

                   

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

دانش اموز در گفته :

متن بسیارخوبی بود ودلمان برای دانش اموزان از دست رفته تنگ شد

بیات آزادبخت / سرویس عکس در گفته :

آنانکه گریان کنند چشمی را ،نصیبشان هرگز خنده نخواهد شد

سپاس معلم دلسوز ……………..

ف- کریم نژاد در گفته :

اندوه ما در غم از دست دادن ان عزیزان بزرگوار در واژه ها نمیگنجد تنها میتوانیم از خداوند برای خانوادهایشان

صبری عظیم و برای آن عزیزان معصوم روحی شاد و آرام طلب کنیم .

همساتون در گفته :

یاد هومن عزیز را گرامی میداریم خداوندش بیامرزد “افسوس”

راضیه همتی در گفته :

و شاید این زمین…
جهنم سیاره ی دیگری باشد(کافکا)
خسته نباشید.

ریحانه رضائی در گفته :

روحش شاد

مرتضا خدايگان در گفته :

لبخند تو را از لب زیبای تو دزدید
نفرین به وزیری که پس از فاجعه خندید
.
.
.
دست مریزاد حاجی .

بمیرد سهل انگاری…فنا شود بی توجهی…نابود شود بی مسوولیتی
دلم میسوزد برای خودمان…امان از شعله های آینده که معلوم نیست از کدام سو خواهد آمد

سرویس هنری/ علیآقا حسین پور در گفته :

سپاس از قلم صمیمی و اندو هگین تان
به عنوان یک معلم واقعی و دلسوز
.
.
.
دست مریزاد

معصوم در گفته :

یک کودک وچشم های خواب آلوده
دنیای ریا ومردمی آسوده
اورفت به کوتاهی یک شعله وماند
چشم پدری که درغمش فرسوده

اون ها آمرزیده ان خدا ماهایی روکه ساکت نشستیم بیامرزه
با سپاس ازمعلم دلسوز

یاسین در گفته :

براستی کی قراره جواب این همه بی مسئولیتی و ندانم کاری را بده. کی قراره برای یکبار هم که شده از والدین داغدیده عذرخواهی کنه؟ کی قراره آینده تباه شده این گلای پر و بال ریخته را جبران کنه؟ اصلاً چطور میشه این فرشته های معصوم را به آینده امیدوار کرد؟ چند دانش آموز؟ چند بار و چندین مدرسه قراره که آوار بشه تا وزیر یا مسئول آموزش پرورش استعفا بده؟ خدا به داد این بچه های معصوم و خانواده اونا برسه.

یک همشهری در گفته :

خنده وتمسخر جناب وزیر از حادثه سوزناک تر بود آنهم در برابر ملتی بزرگ وبا شرم وحیا !

خنده وتمسخر جناب وزیر از حادثه سوزناک تر بود آنهم در پیشگاه ملتی بزرگ وبا شرم وحیا !!! درود برشما معلم دلسوز

۱

كريم دوستي در گفته :

سپاس از توجه همه دوستان وهمراهان میرملاسی واشعار جالبشان.

ناشناس در گفته :

برادر عزیز جناب آقای دوستی

با سپاس از نوشته زیبایتان،اما یک نکته،آیا کوهدشت خودمان یک شین آباد”روزمره شده” نیست؟آیا “سرسورن” ما کمتر از شین آباد است؟ایا حق تحصیل یک حق اساسی و ابتدایی نیست که بچه های سرسورن ما از آن محروم اند؟و ده ها سوال بی پاسخ دیگر
از فرهیختگانی چون جنابعالی انتظار می رود همان گونه که در فقره قبلی به زیبایی به مشکل فارغ التحصیلان بیکار را نوشته تان به زیبایی منعکس کردید با توجه به تخصص تان و سابقه درخشانی چون “معلم نمونه کشوری” هر چند وقت یک بار به مسائل و مشکلات آموزشی و پژوهشی آموزش و پرورش کوهدشت بپردازیید.حقیقت اش این است که راه برون رفت از این وضعیت شهرستان همت فرهیختگانی چون جنابعالی است که هم با صورت مساله اشنایند و هم دلسوزانه و پیگیر به دنبال حل آن هستند. به غمخوارگی چون سرانگشت من نخارد کسی در جهان پشت من

با سپاس

كريم دوستي در گفته :

سلام بر شما عزیزی که دغدغه فرهنگ وآموزش وپرورش شهرستان رادارید.پیشنهاد ارزشمندیست وکاری شدنی .اما یک دست صدانداردوهمه باید همراه شویم وازکاستی هاوکمبودها بگوییم وبنویسیم والبته بایدمسولین فرهنگی شهر واستان ونماینده وفرماندار و…هم بشنوندوبخوانندواگر راهکار بخواهند راهکار هم میدهیم.در رابطه با مسایل آموزش پرورش شهرستان همیشه ودر فرصت های پیش آمده در جلسات مدیران ومعلمان باحضور وزیر آموزش پرورش ومدیر کل استان ومدیر شهرستان نظرات پیشنهادوانتقادلازم رابیان داشته ام.هر چند در شهرستان هم باید ظرفیت انتقاد پذیری بیشتر شود .ارزودارم بیشتر در گستره اموزش وپرورش موفق باشیم .

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :