کد خبر : 17146
تاریخ انتشار : ۲۵ دی ۱۳۹۱ - ۰۰:۰۷
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 146 بازدید

پیشنهاد آیت الله سبحانی برای انتخاب رئیس‌جمهور از طریق نظام پارلمانی

  پیشنهاد می شود که رئیس جمهور کشور، از طریق مجلس و نمایندگان ملت برگزیده شود، زیرا مجلس خانه ملت است و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، منتخبان ملت می باشند و گزینش آنها به یک معنی گزینش مردم است و از این طریق مشکل بزرگ پنجمی که دامنگیر وضع سیاسی ماست، مرتفع می گردد. گاهی […]

مصاحبه با آیت الله سبحانی مدظله پیرامون شخصیت آیت الله بروجردی

 

پیشنهاد می شود که رئیس جمهور کشور، از طریق مجلس و نمایندگان ملت برگزیده شود، زیرا مجلس خانه ملت است و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، منتخبان ملت می باشند و گزینش آنها به یک معنی گزینش مردم است و از این طریق مشکل بزرگ پنجمی که دامنگیر وضع سیاسی ماست، مرتفع می گردد. گاهی مشاهده می شود که یک نوع دوگانگی میان مجلس و ریاست جمهوری وجود دارد و مسلما این نوع دوگانگی به زیان همگان است ولی گزینش رئیس جمهور از طریق پارلمان، این مشکل را نیز برطرف می کند.

آیت الله جعفر سبحانی، از مراجع عظام تقلید طی پیشنهادی خواستار برگزینی رئیس جمهور کشور از طریق نظام پارلمانی شد و تاکید کرد که صاحب نظران بهتر است در این خصوص بررسی واظهارنظر کنند تا اگر هم به دلیل ضیق وقت به این دوره از انتخابات نرسید، در انتخابات بعدی مبنای نظر قرار گیرد.

به گزارش مهر، مشروح نظر آیت الله سبحانی در خصوص برگزینی نظام انتخابات پارلمانی بدین شرح است:

اتحاد و یگانگی، رمز پیروزی ملت ها در تمام زمینه هاست، ” وحدت کلمه” سبب می شود که همه نیروها در یک جا متمرکز شود و بزرگترین آرزوها را جامه عمل بپوشاند.

ملت سرافراز ایران، در دوازدهم فروردین 1358، قریب به اتفاق به نظام جمهوری اسلامی رای مثبت داد و پس از تحمل سالیان درازی رنج و درد، بهترین نظام سیاسی را پی ریزی کرد و در حقیقت معجزه قرن را در منطقه، در سایه ” انسجام” پدید آورد.

قرآن مجید، ملت های متفرق و پاره پاره را به سان کسی می داند که در دل چاه قرار گرفته و مرگ و نابودی در کمین اوست، مگر این که به “حبل الله وحدت” چنگ بزند و از این تنگنا بیرون آید.

” اتحاد ملت ایران” چیزی نیست که ارزان به دست آمده باشد بلکه در سایه ایثارگری های هزاران شهید این موهبت الهی به دست آمده و برای دیگر کشورهای منطقه، اسوه و الگو قرار گرفته است.

انتخاب رئیس جمهور، از طریق رای مستقیم مردم، هر چند با قانون اساسی همسوست و خود نگارنده ، در تصویب این قانون در خبرگان نخست، به آن رای مثبت داده است، ولی پیامدهای ناگوار این گزینش در شرایط کنونی، ملت را بر آن می دارد که در آن تجدید نظر کنند، زیرا به روشنی می بینند که اجرای این اصل به این شیوه، مایه گسترش خصومت، به جای رقابت شده است و زیر بنای نظام اسلامی را که همان وحدت مردم است، تهدید می کند. این نوع تجدیدنظر دور از واقعیت نیست و راهکار قانونی دارد و در گذشته هم در مورد برخی از مواد قانون اساسی تجدید نظر انجام گرفت و به رای ملت گذاشته شد.

پیامدهای گزینش مستقیم رئیس جمهور، چیزی نیست که بر کسی پوشیده باشد زیرا:

اولا: نیروهای سیاسی به دو گروه تقسیم شده اند و هر یک می کوشند بخشی از ملت را به سوی خود بکشانند و طبعا وحدت کلمه ملت با این شیوه دچار آسیب فراوان می سازند.

ثانیا: هنگام تبلیغات انتخاباتی، آنچنان اسراف و زیاده روی رخ می دهد که میلیاردها ثروت ملت ایران، به کاغذ و مقوا و سپس به زباله تبدیل می شود.

ثالثا: این نوع گزینش سبب می شود که برخی از این گروه ها، اصول اخلاقی را نادیده گرفته و شخصیت های برجسته کشور را تخریب و متهم سازند و از همین طریق، دشمنی که در کمین است، از این راه بهره سیاسی را برده و ملت را نسبت به نظام بدبین می سازد.

رابعا: هنوز که قریب شش ماه به موعد انتخابات مانده است، بحث و گفتگو در این موضوع رسانه ها و مطبوعات و رسانه ها و افکار عمومی کشور را هدف گرفته و به جای پرداختن به مسائل لازم و حیاتی، به همین موضوع می پردازند، خصوصا در ماههای نزدیک به ایام انتخابات، غالبا وزارتخانه ها و ادارات بزرگ، فعالیت های خود را کم کرده و همگی متوجه این هستند که چه کسی برگزیده می شود، و ضرر چنین کم کاری و رها کردن امور لازم بر کسی پوشیده نیست.

اینها یک رشته پیامدهای ناگوار است که این نوع گزینش دارد و پیامدهای دیگری نیز دارد که از بیان آنها صرف نظر می کنم.

در این شرایط پیشنهاد می شود که رئیس جمهور کشور، از طریق مجلس و نمایندگان ملت برگزیده شود، زیرا مجلس خانه ملت است و نمایندگان مجلس شورای اسلامی، منتخبان ملت می باشند و گزینش آنها به یک معنی گزینش مردم است و از این طریق مشکل بزرگ پنجمی که دامنگیر وضع سیاسی ماست، مرتفع می گردد. گاهی مشاهده می شود که یک نوع دوگانگی میان مجلس و ریاست جمهوری وجود دارد و مسلما این نوع دوگانگی به زیان همگان است ولی گزینش رئیس جمهور از طریق پارلمان، این مشکل را نیز برطرف می کند.

این جانب این پیشنهاد را در اختیار مطبوعات و رسانه ها قرار می دهم و از علاقه مندان و صاحب نظران درخواست می کنم که به نقد این نظریه اثباتا و نفیا بپردازند، شاید آنچه صلاح ملت ایران و کشور عزیز ما باشد، رخ دهد و اگر در این دوره به خاطر ضیق وقت قابل اجرا نباشد، برای دوره های بعد، می تواند کارآمد و سودمند باشد. بمنه و کرمه

 

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

ناشناس در گفته :

خدا آخر و عاقبتمون رو بخیر کنه

قاسم نوری در گفته :

با تشکر از مهدی جان به خاطر طرح این موضوع که جای بحث داره و من مختصرا تحلیل خودمو پیش میکشم:
در واقع اگر با دیدی منطقی به این راهکاربنگریم مزیا و هم معایبی داره:
تعین ریاست محترم جمهوری با رای مستقیم مردم هزینه بر است. و ممکنه انتخاب توسط مردم به صورت سلیقه ای و بعضا به دلایل کارشناسی غلط صورت بگیره. اما معایبی هم داره از جمله:
-ممکن است برای یه سری افراد مطرح شود که تعیین ریاست جمهوری به صورت پارلمانی، مساوی بشه با تعیین اختیارات ی کشور توسط مجلس نمایندگان
-واگر مورد فوق صادق باشد پس وظایف خود نمایندگان رو کی باید انجام بده لابد می خوان منشی بگیرن!
-درواقع این راهکار ممکنه بین نمایندگان اختلال بر انگیز باشه که در این صورت،چالش های به وجود آمده،(به دلیل منحرف شدن از مسیر وظایف اصلی) منجر به تشکیل حزب یا همان گروهک های متعددی شه که کشور رو با نابسامانی روبه رو کنه پس همان که توسط مردم تعیین شه مسلما، بهتراست و فاقد هرگونه دغدغه ، کشمکش ها و نارضایتی هایی (در اثر بروز کوچکترین مشکل) است که بعد ها توسط مردم (به اینکه تعیین ریاست جمهوی نباید پارلمانی می شد) مطرح شود.

پرويز گراوند در گفته :

اين پيشنهاد در شرايط امروز غيركارشناسي است و منجر به كم رنگ شدنِ جمهوريت در جمهوري اسلامي مي شود. زيرا در انتخابات رياست جمهوري بر خلاف مجلس، معيارهاي قومي و قبيله اي و منافع غير رسمي و رابطه بازي ها نقش چنداني در انتخاب مردم ندارند. معيار مردم در انتخابات رياست جمهوري ، بيشتر مسائل كلان و عام جامعه است. لذا انتخاب صحيح تري انجام مي شود و به روح مردم سالاري نزديكتر است. از آن گذشته ، در كشور ما تحزب عملا به رسميت شناخته نشده و احزاب قدرتمند و داراي طرح و برنامه نداريم. در چنين شرايطي، يك رييس جمهور قوي كه مورد تاييد اكثريت مردم باشد، از مجلس بيرون نمي آيد. اما هزينه هاي اقتصادي و اجتماعي انتخابات رياست جمهوري كاملا طبيعي است و در مقابل اينكه يك رييس جمهور مناسب انتخاب شود، اهميت ندارد. اتفاقا هر وقت مجلس و دولت يك دست بوده، يا اختلاس شده يا كارايي آمده پايين. اختلاف نظر باعث «هم كنترلي» احزاب و سياستمداران مي شود. اختلاف نظر طبيعي است اگر بخواهيم آنرا به صورتِ ساختگي پنهان كنيم، مشكل پيچيده تر شده و به صورت ناگهاني سر باز مي كند. از اينها گذشته، در جامعه ي امروز ايران كه جامعه اي پرچالش است و با كشورهاي زيادي در جهان اختلاف نظر و چالش دارد، رييس نظام اجرايي كشور بايد فردي باشد كه موقعيت لرزاني ناشته باشد و با راي مستقيم ملت انتخاب شده و از جايگاه جهاني برخوردار باشد. دخالت نمايندگان در كار وزرا و ممانعت از اينكه وزرا طبق معيارهاي كارشناسي به برنامه ريزي بپردازند، بخشي از مشكلات اجرايي كشور است. با توجه به اينكه معمولا مجلس قوي انتخاب نمي شود و ضعف عملكرد مجلس قبلي و فعلي را ديديم، در نظام پارلماني، مجلسي كه اغلب نمايندگانش بجز نمايندگان تهران و چند شهر در پي عوض كردنِ رييس مخابرات فلان بخش هستند آيا مطالباتشان از رييس جمهور يا نخست وزيري كه قرار است انتخاب كنند چه خواهد بود غير از جابجاييِ روساي ادرات. در اين وضعيت همان استقلال نيم بند قوه ي مجريه هم از بين مي رود. اما اينكه رييس جمهور تك روي كند و به مصوبات مجلس دهن كجي كند به ضعف و ناتواني مجلس بر مي گردد نه نظامِ رياستي(نظامي كه شخص اول اجرايي اش با راي مستقيم انتخاب مي شود.)

اصغرازادبخت در گفته :

جناب گراوندعزیزمشکل از نمایندگان ما می باشد که در مجلس به نوشیدن یک اب معدنی سرد اکتفا می کنند وفقط نمایندگانی مثل شهر تهران قد علم می کنند پس اگر مردم نماینده ای باسواد واگاه به امورسیاسی ، انتخاب کنند مشکل انتخاب پارلمانی خود به خود حل می شود.

اصغرازادبخت در گفته :

به نظرم پیشنهاد بسیار جالبی است. انتخاب شخص دوم مملکت (رییس جمهور)توسط رجال سیاسی واگاه به امور مملکت باید انجام بگیرد.کما اینکه در بسیاری از کشور های غربی انتخاب رییس جمهور با رای مستقیم مردم اتنخاب نمی شود.در کشوری مثل ایران عزیزمان،که دموکراسی حاکم است وقتی ان پیرمرد سالخورده که بر دوش نوه اش برای رای گیری می اید جدا از حضور پر رنگ!!چه می داند پروتکل الحاقی 1+5یعنی چه؟یا مثلاکدام شخصیت برای به سرانجام رساندن گفتگوی تمدن ها عالم تر است.پس نتیجه می گیریم که انتخاب رییس جمهور مملکت باید توسط عده ایی خبره واگاه به مسایل مملکت داری باشد تا باعث پیشرفت وتوسعه کشور شود.در غیر اینصورت اب در هاون کوبیدن است

بيكار در گفته :

به نظرمن” بهترين” جالبترين “منطقي ترين “سودمندترين ” كم هزينه ترين ” وپربارترين ايده اي كه از ابتداي انقلاب تاكنون بيان شده است ” اين طرح حاج آقاي سبحاني است كه اميداواريم هرچه زودتر زود حتي براي دوره پيش رو انجام پذيرد.دردنيا نيز كشورهايي هستند كه به اين روش رييس جمهمور انتخاب ميككنند.از دوستان نيز درخواست دارم كه نسنجيده وعجولانه مخالفت نكنيدمگه بيكاريد.

پیچک در گفته :

حرف شما درست است ولی وقتی که نمایندگان ملت نمایندگانی تمام عیار و نماینده ی وجدان عمومی جامعه باشند . نه بله قربان گو و وکیل الدوله ! رئیس جمهوری را که نماینده ی جابلسا و جاپلقا تعیین کند به درد لای جرز هم نمی خورد . فکر می کنی چه کسی را انتخاب می کنند ؟ کسی را که کاردان تر و دلسوز تر است ؟ آنوقت جواب تلفن بالا دستی ها را چه کسی بدهد ؟

ناشناس در گفته :

جناب پیچک همان نماینده چابلوس را خودمان انتخاب کرده ایم.

پیچک در گفته :

ممنون از نکته دانی شما نا شناس عزیز . راست می گویید ، خودمان انتخابشان کرده ایم و البته خودشان !!

صهبا در گفته :

هدف از تفکیک قوا که توسط مونتسکیو مطرح شد،”عدم تمرکز قدرت در دست عده ی معدودی از افراد است. این قوا باید به نحوی در برابر هم باشند که در عین چرخش امور کشور ،امکان تجاوز وتعدی از جانب هیچکدام از آنها وجود نداشته باشد.تفکیک قوا باعث ایجادتعادل و توازن قوا میشود.” اگر رییس جمهور توسط نمایندگان انتخاب شود نمایندگان کسی را انتخاب میکنند که در راستای اهداف آنها باشد وهمین یعنی تمرکز قدرت در دست نمایندگان مجلس!! به جای تمرکز قدرت ،آموختن ادب قدرت توسط نمایندگان مجلس و قوه ی مجریه و ایجاد فضایی آزاد برای آگاه شدن مردم،راه حل بهتریست . پاک کردن صورت مسئله دردی را دوا نمیکند!!!

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :