کد خبر : 18465
تاریخ انتشار : ۱۲ بهمن ۱۳۹۱ - ۰۰:۱۶
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 1,665 بازدید

20 تک بیت ناب – بخش دوم

… حسنت به زلف پرشكن آفاق را گرفت                                    با لشكر شكسته، كه اين فتح كرده است؟؟؟      ( صائب تبریزی)     از بسکه می شدیم به حسرت جدا از او                                     خون می چکد روز وداع از نگاه ما  (نظیری نیشابوری) ديده ام زلف پريشان تو در چنگ رقيب                                   بي سبب نيست كه شب خواب پريشان بينم […]

Philosophymusic-178

حسنت به زلف پرشكن آفاق را گرفت                                    با لشكر شكسته، كه اين فتح كرده است؟؟؟

     ( صائب تبریزی)    

از بسکه می شدیم به حسرت جدا از او                                     خون می چکد روز وداع از نگاه ما

 (نظیری نیشابوری)

ديده ام زلف پريشان تو در چنگ رقيب                                   بي سبب نيست كه شب خواب پريشان بينم

(عماد خراسانی)

بدا به حالت آن مجرمی كه روز حساب                                   به يك شب هجر تواش عذاب كنند

(قاآنی)

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر                                          کز آتش درونم دود از کفن برآید

(حافظ شیرازی)

از بسکه به هر دام فتادیم و رمیدیم                                            در دست کسی نیست که مشتی پر ما نیست

(محمد باقرخواه)

روز ماه رمضان زلف میفشان که فقیه                                      بخورد روزه ی خود را به گمانی که شب است

(شاطر عباس صبوحی قمی)

رفت قدّ قامتش از ياد موذّن به نماز                                          چون به مسجد صفت آن قدّ و قامت كردم

(فرصت شيرازی)

خواهم من از خدا به دعا صد هزار جان                               تا صد هزار بار بمیرم برای تو

(هلالی جغتائی)

نالم زجفای تو ودارم به دعا دست                                            کان ناله مبادا که اثرداشته باشد

(دولتشاه قاجار)

قاعده ی قد تو فتنه به پا كردن است                                         مشغله زلف تو بستن و وا كردن است

(فروغی بسطامی)

خاک من زنده به تأثیر هوای لبِ توست                                   سازگاری نکند آب و هوای دگرم

 (سعدی)

شبی در نجد وجدی داشتم از عشق با مجنون                                 گهی او میزدی بر سر گهی من داد میکردم

( عباسقلی مظهر)

شگفت مانده ام از کار خویش کز غم عشق                               میان اشک شدم غرق و باز شعله ورم

( بهادر یگانه)

عجب نبود ز خاکش تا قیامت بوی خون آید                            بیابانی که آب از دیده ی من میخورد خارش

(طبیب اصفهانی)

خط سبزی به رخ سبز، مرا کرد اسیر                                          دام همرنگ زمین بود، گرفتار شدم!

( غنی کشمیری)

به غیر اینکه پریشانیم به طول کشد                                            شکایت از سر زلفت، چه ماحصل دارد؟!

(میرزا باقر اصفهانی)

تا رفته یی، شمار شب و روز می کنم                                        ایام عمر من، همه یوم الحساب بود

(صالح تبریزی)

نیست از چاه زنخدان بتان قسمت ما                                         غیر آبی که ز حسرت به دهان می گردد!

 (میرزا کاظم کاشی)

به انگشت عصا هردم اشارت می کند پیری                                که مرگ اینجاست یا اینجاست یا اینجاست یا اینجا!

(بیدل دهلوی)

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

معصوم در گفته :

سلام برشما تک بیت های قشنگی بود ممنون شعرشاطرعباس رواشتباه زدین فرستادم فقط جهت اینکه تصحیح کنید
روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است
آری افطار رطب در رمضان مستحب است
روز ماه رمضان زلف میفشان كه فقیه
بخورد روزه خود را به گمانی كه شب است
زیر لب وقت نوشتن همه كس نقطه نهد
وین عجب نقطه خال تو به بالای لب است
یارب این نقطه ی لب را كه به بالا بنهاد
نقطه هر جا غلط افتاد مكیدن ادب است
منعم ار عشق كند زاهد و آگه نبود
شهرت عشق من از ملك عجم تا عرب است
گر صبوحی به وصال رخ جانان جان داد
سودن چهره به خاك سر كویش سبب است (شاطر عباس صبوحی قمی)

مرتضا خدایگان / سرویس ادبی در گفته :

درود به شما معصوم خانم گرامي. كاملن درسته و حق با شماست . خيلي ناخودآگاه به جاي روز ، شب رو تايپ كردم. از يادآوري و دقت شما سپاسگزارم. تصحيح شد.

کیمیا آزادبخت در گفته :

دررود! تک بیت صائب معرکه بود.لخت لخت است این جگر چون خود نباشد لخت لخت/که مگر دندان حسرت برجگر افشرده ایم(وحشی)

آزيتا بيرانوند در گفته :

وااااااي چقد اين اشعار زيبا بودن. اين شاعرا رو از كجا پيدا ميكنيد استاد؟واقعاً به خلسه شاعرانه رفتم

تک بیت در گفته :

تک بیت بعد را کی درج میکنید؟

علیرضا در گفته :

ذوق وطبع سرشار موهبتی است که خداوند هر دلی رالایق مظروف بودن این گنجینهءعظیم نمیداند.وقتی که شعری ناب رادربرابر خویش میبینم بی اختیاروجدی سراسر وجودم رافرامیگیرد که وصف ناشدنی است.مطمءنم که شما اهل دلان نیز چون منید.سپاس از سلیقهءنابت رفیق.
چه آتشی؟که بر آنم بدون بیم گناه،تورابغل کنم و…لااله الاالله،به حق مجسمه ای از قیامت است تنت،بهشت بهتر من ای جهنم دلخواه.
این هم برگ سبزی تحفهءدرویش.ماناباشید دوستان

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :