کد خبر : 1853
تاریخ انتشار : ۵ اسفند ۱۳۹۰ - ۲۰:۲۴
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 109 بازدید

کفاشیان: حتما رای می‌آورم !

کفاشیان: حتما رای می‌آورم ؛ تمام ورزش را دور زده‌ام تنها در فوتبال نبودم ؛ آوردن دایی به تیم ملی با توصیه علی‌آبادی بود   به گزارش میرملاس نیوز به نقل از ایسنا، اولین دوره فدراسیون فوتبال با اساسنامه جدید در حالی سپری شد که با فراز و نشیب‌ها و چالش‌های مدیریتی پنهان و نهانی […]

کفاشیان: حتما رای می‌آورم ؛ تمام ورزش را دور زده‌ام تنها در فوتبال نبودم ؛ آوردن دایی به تیم ملی با توصیه علی‌آبادی بود

 

به گزارش میرملاس نیوز به نقل از ایسنا، اولین دوره فدراسیون فوتبال با اساسنامه جدید در حالی سپری شد که با فراز و نشیب‌ها و چالش‌های مدیریتی پنهان و نهانی همراه بود اما بازگشت به رویکرد قانون‌گرایی و کار تشکیلاتی در اداره امور فدراسیون، مهمترین دستاورد آن بود. دستاوردی که در احقاقش صبوری و روحیه تعامل پذیری علی کفاشیان رییس فدراسیون نقش بسزایی داشت، هر چند که بسیاری به این رفتار مدیریتی نقدهایی را وارد می‌دانند. بازگشت به قانون و بهره حداکثری از خرد جمعی اصلی است که تنها راه مسیر رشد و پیشرفت اصولی فوتبال، ورزش و حتی سایر عرصه‌های کشور ماست.
کفاشیان اکنون پس از ۴ سال ایجاد چنین فرهنگی در فوتبال را مهمترین خدمتش می‌داند. رییس فدراسیون فوتبال در گفت‌وگوی تفصیلی، ضمن تشریح برنامه‌اش، دیدگاه‌هایش را درباره دستاورد فدراسیون در دوره اخیر و راهی که برای آینده پیش‌رو دارد تشریح کرد و برای خودش و برنامه‌اش در انتخابات فدراسیون شانس زیادی قائل شد.
 

* ویژگی‌های بارز عملکرد فدراسیون در چهار سال گذشته چه بوده و اگر در انتخابات رای بیاورید، باز هم طبق رویه گذشته مدیریت خواهید کرد؟
– یکی از ویژگی‌های بارز فدراسیون در این دوره، ثبات در مدیریت فوتبال کشور بود؛ بدان معنا که یک مدیر می‌داند وقتی سر کار می‌آید، تا چهار سال بعد می‌ماند و تغییر نمی‌کند. چون فوتبال معمولا زیاد دستخوش مسایل سیاسی و اجتماعی قرار می‌گرفت، شاید هر مسئولی در راس سازمان ورزش کشور قرار می‌گرفت بدش نمی‌آمد، در فدراسیون فوتبال تغییراتی را ایجاد کند اما این حالت قطعا به سود فوتبال نبود. همچنین این فرهنگ هم جا افتاد که مدیریت در فوتبال تک‌حرفی نیست و حاصل یک کار جمعی است و باید به جمع‌های آن اهمیت داد. به تبع این فرهنگ‌سازی، در بخش‌های زیرمجموعه فدراسیون چون سازمان لیگ برتر، لیگ آزادگان، فوتسال و… هم ثبات ایجاد شد و متاثر از همین فرهنگ شد. آنها توانستند با برنامه‌ریزی‌های لازم، شکل سازمانی منسجمی به کارشان داده و گروه‌های قانونی تصمیم‌گیر متشکل از اعضای منتخب خودشان را تشکیل دهدند. مثلا در فوتسال که جا انداختن این فرهنگ خیلی سخت و زمان‌بر بود. به هر حال باید بپذیریم این فرهنگ، همه را در بحث مدیریت فوتبال سهیم می‌کند، تصمیم‌ها برگرفته از خرد جمعی و به دور از سلایق شخصی خواهد بود که در مجموع همه این‌ها به نفع فوتبال کشور است. این یکی از دستاوردهای مهم این دوره بود. در هر رشته ورزشی ایجاد ارتباط بین خانواده و مدیریت زمان‌بر است که متناسب با جمعیت و وسعت آن رشته، مدت بیشتر یا کمتری را خواهد برد. در فوتبال که خانواده و جمعیت‌ بیشتری دارد، این کار به زمان بیشتری نیاز داشت. در نهایت فکر می‌کنم با اینکه خیلی‌ها در طول این چهار سال انتقادهایی نسبت به عملکرد فدراسیون داشتند اما وقتی بحث‌های مدیریتی به میان می‌آید، حمایت می‌کنند.
 

* فکر می‌کنید چرا چنین ذهنیتی بوجود آمد؟
– به هر حال تعامل ایجاد شده باعث شد مجموعه فوتبال با هم اخت شوند و می‌بینید حالا کارها هماهنگ‌تر از قبل شده است. شاید از نظر خیلی‌ها من در کارم ایده‌آل نباشم اما حداقل در این زمینه نسبت به موضوع‌های دیگر بهتر کار کرده‌ام. چون آنها می‌بینند کفاشیان در چهار سال گذشته راه مشخصی را طی کرده و همواره سعی داشته برای طی مسیر همه را جمع کند؛ حال اگر مجمع برای دوره آتی به بنده رای داد یعنی روش مدیریت من در فدراسیون را پسندیده و اگر هم رای نداد فقط بدان معنی است که روش من را نپسندیده است.
 

* مجمع به بلوغی رسیده که مستقل از تمام اعمال نظرها یا تحمیل‌های احتمالی، به کاندیدای مدنظرش رای دهد؟
– من ۳۰ سال در ورزش هستم و این حرف را قبول ندارم که می‌گویند برای رای دادن اعضای مجمع به فلان شخص، اجباری صورت می‌گیرد. مثل همین بحثی که در دوومیدانی مطرح شده را اصلا قبول ندارم. من هشتاد درصد بچه‌های دوومیدانی را می‌شناسم، خیلی از آنها ۲۰ سال یا بیشتر است که رییس هیات هستند و بدون چشم‌داشتی با عشق و علاقه در این حوزه کار کرده‌اند. چنین آدمی شاید اگر شخصی دستور داد، در ظاهر بگوید چشم اما موقع تصمیم‌گیری براساس آنچه صلاح دوومیدانی است رای می‌دهد. خوشبختانه مجمع فدراسیون فوتبال هم به این بلوغ رسیده است. روسای هیات‌ها همه انتخابی بوده و مدیران باشگاه‌ها هم آدم‌های سرد و گرم چشیده‌ای هستند و طبق افکار خودشان به آنچه صلاح فوتبال است رای می‌دهند.
 

* یعنی معتقدید در انتخابات فدراسیون فوتبال دخالتی صورت نمی‌گیرد؟
– البته من بحث توصیه را با دخالت متفاوت می‌دانم. ممکن است بگویند فلانی اگر بیاید از طرف دولت کمک‌های بیشتری به فدراسیون می‌شود، آن موقع دیگر اعضای مجمع سبک و سنگین می‌کنند به آن شخص رای دهند یا کفاشیان را که در این چهار سال رویه‌اش را دیده‌اند. رای‌گیری هم که مخفی است و در نهایت هر کسی از نظر مجمع اصلح باشد انتخاب می‌شود.
 

* این فدراسیون به تعبیری جاده‌ صاف کن شرایطی بود که پس از دوره کمیته انتقالی و تدوین اساسنامه برای فدراسیون شروع می‌شد؛ وجود اساسنامه جدید و فعالیت طبق آن، چه اتفاقات خوبی را برای فوتبال رقم زد؟
– ما مقطعی آمدیم که اساسنامه در حال شکل‌گیری بود، خیلی کارها انجام نشده و فدراسیون دوره انتقالی را سپری کرده بود. اولین انتخابات با همه کاستی‌ها برگزار شد اما اتفاق مهم قائل بودن همه به اساسنامه بود که سعی داشتیم طبق آن عمل کنیم. شروع این کارها خیلی مهم بود که بعضی از آنها به سرانجام رسید. اساسنامه هیات‌ها و شکل آنها سرانجام خوبی پیدا کرد اما وضعیت باشگاه‌ها هنوز به تکلیف نهایی نرسیده است. باشگاه‌ها هنوز وابسته بوده و به بازوی خودشان متکی نیستند، چون قوانین ما تکمیل‌کننده نیست. باید به سمتی برویم که باشگاه‌ها‌ حق و حقوق قانونی خود را بدست آورند و درآمدزایی داشته باشند. باید درآمدهای حقوقی آنها از محل‌ها و بوسیله روش‌های قانونی و نظام‌یافته پرداخت شود و این مساله با ایجاد قوانین منسجم محقق می‌شود. اگر تکلیف باشگاه‌ها در بحث مالکیت استادیوم‌ها، حق‌ پخش، اسپانسرها و… داده شود، فوتبال در مسیر حرفه‌ای روبه جلو می‌افتد، به شرطی که قوانین را اصلاح کنیم. در فوتبال در مجموع نقطه ضعف‌هایی بوده و همیشه هم هست اما با امکاناتی که داشتیم تمام تلاشمان را کردیم بیشترین بهره‌گیری را داشته باشیم. همه کمبودها را نباید گردن فدراسیون انداخت. به هر حال فدراسیون می‌تواند یکی، دو تیم از میان تیم‌های پایه موجود ایجاد کند اما آیا باشگاه‌ها به تکالیف خودشان در فوتبال پایه عمل کردند؟ آیا اصلا توانایی‌اش را داشتند؟ می‌دانیم که نداشتند، پس نباید به کمبودهای فوتبال، نگاه یک سویه داشته باشیم.
 

* به بحث تغییرات احتمالی در برنامه آینده فدراسیون بپردازیم؛ مردم در نظرسنجی برنامه ۹۰ مهمترین ویژگی فدراسیون موفق را استقلال و اقتدار دانستند. به هر حال می‌دانید که در اذهان عمومی شائبه مستقل نبودن فدراسیون در دوره شما وجود دارد. شاید این را تکذیب کنید اما در فضای عمومی چنین ذهنیتی وجود دارد. باید منتظر باشیم در صورت رای آوردن‌تان سیاست و رویه جدیدی برای افزایش استقلال و اقتدار فدراسیون در چهار سال آینده ببینیم؟
– اول باید از استقلال تعریفی ارائه کنیم. وقتی نظر خواهی می‌گذارند و هفت درصد مردم، مهمترین کار فدراسیون را صعود تیم ملی به جام جهانی می‌دانند، خب می‌توان نتیجه گرفت اگر کارها پیش رود و تیم ملی به جام جهانی صعود نکند، هفت درصد ناکامی در پرونده عملکرد فدراسیون ایجاد می‌شود اما آن ۷۵ درصد که می‌گویند فدراسیون باید استقلال داشته باشد، تعریف کنیم که استقلال چیست؟ فکر می‌کنم استقلال همان کاری است که ما تعریف کردیم. استقلال جنگیدن با گروه خاص بر سر مسایل اعتقادی نیست. ما باید بحث کنیم ولو اینکه اختلاف سلیقه داشته باشیم. به نظر من استقلال یعنی اینکه من چقدر در کار سازمان لیگ برتر دخالت کردم؟ هر چه هیات رییسه و مجمع آنها تصویب کرد، من صحه گذاشته و تایید کردم. به آنها استقلال دادم تا کارشان را انجام دهند. در قبال سازمان لیگ آزادگان که تمام لیگ‌های دسته یک،‌ دو و پایین‌تر را تحت اختیار دارد، همین رفتار را داشتم. در فوتسال که خیلی باشگاه‌ها همیشه معترض بودند اما خودشان بعدا آمدند دیدند کار در هیات رییسه با استقلال کاملی انجام می‌شود. این‌ها یعنی استقلال.
 

* ذهنیتی که به آن اشاره کردیم، از زمان انتخاب علی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی شروع شد و همچنین نحوه برکناری او. درباره آن موضوع چه واکنشی دارید؟ البته بحث دایی تنها یک مثال است که منتقدان شما برای نشان دادن وابستگی‌تان به دولت به آن اشاره می‌کنند.
– در اوایل کار، سازمان تربیت بدنی سابق گفت به دایی هم فکر کنید. بالاخره هر کسی حرف می‌زند و نظرش را می‌دهد. من نظرها را گرفته و تصمیم‌گیری کردم. این که خلاف استقلال نیست. اگر برای گرفتن یکسری امکانات با دولت و مجلس تعامل دارم که ضد استقلال نیست. اگر با رسانه‌ها تعامل دارم، خلاف استقلال نیست. استقلال این نیست که بگویم رسانه‌ها الان کلی انتقاد کردند، پس من هم لج می‌کنم ضد آن را انجام می‌دهم! براساس آیه شریفه قرآن که می‌فرماید تمام حرف‌ها را بشنوید و بهترین تصمیم را بگیرید، عمل کردیم. حالا اگر استقلال در ذهن بعضی‌ها چیز دیگری است نمی‌دانم. اگر آدمی نبودم که دعوا کنم، تند شوم و تعامل داشتم و خواستم همه را جمع کنم، این عدم استقلال نیست و به نظر من عین استقلال است. اگر به بودجه‌های زیادی که گرفتیم اشاره کنم، متوجه می‌شوید که این تعامل‌ها لازم بود. قبول دارم که آوردن علی دایی به تیم ملی با توصیه محمد علی‌آبادی رییس وقت سازمان تربیت بدنی بود. این کار را کردم، به خاطر این که که در جلسات، هیات رییسه به نتیجه قاطع درباره سرمربی تیم ملی نمی‌رسید. واقعا هر کسی یک نظری می‌داد. اتفاقا دایی شایستگی و توانمندی‌های لازم را هم دارا بود و کم از دیگران نداشت. شاید اگر فرصت می‌دادیم، تیم را هم به جام جهانی می‌برد. درباره برکنار کردن او هم در هیات رییسه به نتیجه رسیدیم. شاید فقط یکسری هماهنگی‌ها بوجود آمد. البته خودم خیلی اعتقاد به برکناری او نداشتم و فکر می‌کنم اگر به یک مربی مسوولیت دادیم، نباید تغییرش دهیم و بهتر است بگذاریم کارش را انجام دهد. من به ثبات اعتقاد دارم. الان هم اگر در دوره جدید رای بیاورم جز یکسری تغییرات جزیی و برطرف کردن ایرادها، با یکسری جابجایی‌های محدود، کار را به جلو می‌برم.
 

* به بررسی عملکرد بعضی از کمیته‌ها در دوره مدیریت بپردازیم. آیا از عملکرد کمیته بازاریابی فدراسیون که خیلی کم‌فروغ بود،‌ راضی هستید؟ ما در دوره‌های قبل از شما شاهد حضور اسپانسرهای قوی برای فدراسیون بودیم.

– ما در مقطع خاصی قرار داشتیم. مقداری فعالیت‌های بازاریابی داشتیم اما کافی نبود. از سه، چهار ماه پیش با یکسری اسپانسرها به نتایج خوبی رسیدیم که قراردادش الان آماده است اما صبر کردیم تا بعد از انتخابات کار را نهایی کنیم. به این خاطر که اگر انتخاب نشدم رییس بعدی حق داشته باشد که اگر گزینه بهتری پیدا کرد، با آن قرارداد ببندد. یا اینکه ممکن است بگوید من می‌توانستم همین قرارداد را شش برابر ببندم! بنابراین منتظریم بعد از ۱۵ اسفند که انتخابات برگزار شد، اگر بودم که خودم قراردادش را می‌بندم و اگر نبودم، اطلاعات و نتایج بدست آمده را در اختیار رییس بعدی قرار می‌دهم. حتی با مربیانی که دی‌ماه قراردادشان تمام شده، هنوز تمدید نکردم و گفتم کارتان را موقتا ادامه دهید، در این دو ماه حق‌الزحمه را می‌پردازیم اما تمدید احتمالی قرارداد جدید را می‌گذاریم برای بعد از انتخابات تا رییس آینده فدراسیون دستش باز باشد. یعنی تعهدی ایجاد نکردم. حتی مسایل مالی و بدهی‌ها را هم تقریبا صفر کردم. یکسری کارهای زیربنایی انجام شده که وظیفه ما بود و هر رییسی بیاید باید تا حد زیادی این کارها را ادامه دهد. مطمئن باشید هر کسی انتخاب شود، کارش خیلی آسان‌تر از زمانی است که من به فدراسیون آمدم. خیلی از کارها از جمله برنامه‌های سال آینده، لیگ‌ها، تیم‌های ملی و… همگی بسته شده و می‌توانیم با قدرت به جلو حرکت کنیم. با هیات رییسه جدید قطعا در کمیته‌ها تغییرات خواهد بود اما از افراد فعلی هم استفاده می‌کنیم. با این حال الان چیزی نمی‌توانم بگویم و در این مقطع خیلی به این فکر نمی‌کنیم.
 

* از عملکرد کمیته داوران راضی هستید؟
– الان نمی‌توانم ارزیابی کنم اما کمیته داوران ترکیب خوبی دارد. تاج الان به عنوان نایب‌ رییس فدراسیون خیلی برای مدیریت این کمیته وقت می‌گذارد. عسگری هم همین طور. سایر اعضای گروه مانند غیاثی، اصفهانیان و صفیری خوب و توانمند هستند و دارند کار می‌کنند اما قطعا باید شرایطی ایجاد کنیم که داوران اشتباهات کمتری داشته باشند. هر کمیته داورانی در آینده تشکیل شود، نمی‌تواند خارج از این چارچوب باشد.
 

* برای تشکیل کمیته باشگاه‌ها هم برنامه خاصی دارید؟
– برای باشگاه‌ها یک کمیته پیگیری تعیین کردیم تا بتوانیم ساختار قوانین‌شان را تغییر دهیم. در حال حاضر لوایح این کار آماده و سال آینده برای تصویب به مجلس شورای اسلامی می‌رود. اختیارات باشگاه‌ها باید در موارد مختلف مانند مالکیت استادیوم‌ها، حق پخش تلویزیونی، تبلیغات محیطی و… حل شود. به طور مثال خیلی بد است که باشگاه بزرگی مثل ذوب‌آهن اسیر چنین مشکلات مالی شود.
موضوعی که در این چند ساله زیاد درباره‌اش بحث وجود داشته،‌ استانداردسازی باشگاه‌ها بوده. خیلی وقت‌ها از طرف فدراسیون شما گفته شد اگر باشگاه‌ها به حداقل استانداردها نرسند، نمی‌توانند در لیگ برتر شرکت کنند اما این اتفاق نیفتاد.
به استانداری‌ها و اداره‌های کل‌ نامه دادیم. حتی به نماینده‌هاشان هم گفتیم که بعدا نیایید، سروصدا کنید. برای تیم‌های حاضر در دسته‌ یک‌ و دسته دو هم بخشنامه حرفه‌ای ارسال کردیم که باید استانداردهای لازم را داشته باشید چرا که ممکن است سال‌های بعد به لیگ برتر راه پیدا کنید. به آنها هم گفته‌ایم اگر شرایط را احراز نکنید، ما به هیچ باشگاهی تضمینی برای حضور در لیگ برتر نمی‌دهیم. این کار به تنهایی فقط از عهده باشگاه‌ها و استانداری‌ها بر نمی‌آید. ما هم باید از طریق قانونمند کردن این موضوع به حل آن کمک کنیم. اکنون داریم لیستی از لوایح این کار را تهیه می‌کنیم که چارچوب آن مشخص باشد. بعد می‌رویم به سمت ساختارسازی و تجاری‌سازی باشگاه‌ها. موارد مختلف و ریز و درشتی که تمام جنبه‌های فعالیت‌های حرفه‌ای یک باشگاه‌ را شامل می‌شود، در این لوایح دیده شده است. این لوایح برای تصویب سال آینده به مجلس خواهد رفت. شاید حدود هفتاد، هشتاد بند باشد. امیدواریم بتوانیم در این مسیر حرکت کنیم. این همه مشکلات مختلف نظیر تبلیغات محیطی، حق‌پخش و… داریم که باید آنها را قانونمند کنیم. از یکی، دو سال پیش و بعد از طراحی چشم‌انداز این کار را شروع کردیم. کار خیلی مهمی است. اگر این کار پیش برود، کار بسیار بزرگی در فوتبال انجام خواهد گرفت.
 

* کمیته جوانان هم به نظر هنوز دارای ساختار منسجمی بر مبنای یک برنامه درازمدت پویا نیست که باعث شده در اثر تلاش‌های آنها تیم‌های ملی پایه در برخی مواقع نتایج موفقی بگیرند و در مقطع دیگری افت داشته باشند. ارزیابی‌تان از عملکرد این کمیته چیست؟
– اولا که ساختار کمیته‌ها در اساسنامه جدید کمی تغییر پیدا کرده است. کمیته تیم‌های ملی را برداشته و کمیته فنی تخصصی گذاشتیم. در این کمیته سرمربیان تیم‌های پایه و مسوول کمیته جوانان حضور دارند. گروهی از کارشناسان و افراد و سرمربی تیم ملی هم هستند که تصمیمات فنی را برای تیم‌های ملی در تمام رده‌ها می‌گیرند اما باید به تیم‌های پایه وسیع‌تر نگاه کنیم، نه اینکه یک گروهی مثلا تحت عنوان تیم جوانان یا نوجوانان تشکیل دهیم و روی آن کار کنیم. سال گذشته برنامه استعدادیابی‌های فراگیر تقریبا روی تیم ملی جوانان انجام شد، استعدادیابی‌هایی انجام شد و گروهی آمدند و از میان آنها یک تیم خوب بیرون آمد. این کار باید درباره سایر تیم‌ها انجام شود. اما برای همه این‌ها باید هزینه کرد. نباید فراموش کنیم که فدراسیون می‌تواند تیم‌های پایه بیشتری را تحت پوشش قرار دهد اما باشگاه‌های ما اصولا پولی برای این کار نمی‌گذارند. به سازمان لیگ ابلاغ کردیم که بخشی از درآمدهای باشگاه‌ها باید به تشکیل تیم‌های پایه آنها اختصاص داده شود. باشگاه‌ها باید آکادمی‌ها را راه بیندازند، بر روی آنها نظارت کنند و از حاصل کارشان بهره ببرند. نباید حاضری‌خوری کنند و اکثرا بازیکنان بزرگسال بگیرند. این کار از نان شب در فوتبال واجب‌تر است. ما باید برای تشکیل و توسعه تیم‌های پایه و آکادمی‌های قوی در باشگاه‌ها تعریف وسیعی داشته باشیم. درباره تیم‌های پایه ملی کی‌روش را متقاعد کردیم که بیاید نظارت کند اما این ۱۰ یا ۲۰ درصد کار است و کافی نیست. کار باید مکانیزه و کارشناسی انجام شود.
 

* استخدام کارلوس کی‌روش یکی از نکات مثبت عملکرد فدراسیون بوده است. پیش بینی‌تان از آینده تیم ملی چیست؟
– نظمی که طی این یک سال در تیم ملی ایجاد شده فوق‌العاده است. کی‌روش در این مدت توانسته ایران را خوب بشناسد و خواسته‌هایش برای تیم ملی را هم طبق آن برنامه‌ریزی کند. می‌خواهیم این نظم به تمام تیم‌های ملی سرایت کند که اتفاق خوبی است. حداقل مشخص می‌شود که تیم‌های ملی باید چه خصوصیاتی داشته باشند. روش کی‌روش و الگوی نظمی که دارد می‌تواند تا پایان جام جهانی تحولات خوبی را در تیم ملی ما ایجاد کند. او سیستم مناسبی که می‌تواند بیشترین فایده برای تیم ملی داشته باشد را ترسیم کرده است. ما درباره سرپرستی هم صحبت کردیم و قرار شد برای تیم ملی پس از ۱۵ اسفند سرپرست بگذاریم.
 

* با توجه به برنامه‌ریزی‌های کی‌روش، پس باید انتظار نتایج موفقی از تیم ملی در رقابت‌های حساس خرداد ۹۱ در آخرین مرحله انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل داشته باشیم؟
– کارها مشخص و برنامه یکساله تیم ملی بسته شده است. ما الان منتظر قرعه‌کشی مرحله پایانی انتخابی جام جهانی هستیم. برای ما خیلی خوب است که برنامه‌های کلی تیم ملی تا پایان این رقابت‌ها هم تعیین شد چرا که خیالمان دیگر راحت است. تمامی مواردی چون خواسته‌ها، پاداش‌ها، امکانات، تقویم بازی‌ها و… هم در بعد فنی و هم در ابعاد دیگر از الان برنامه‌اش کامل است. تکلیف ما در این‌باره مشخص بوده و البته سعی کردیم استانداردهای مدنظر او را پیاده کنیم. در تماسی که با کی‌روش داشتم، او از اردوی دبی هم ابراز رضایت می‌کرد و ظاهرا به آنچه مدنظرش بوده، رسیده است.
 

* اگر رای بیاورید، اولویت برنامه‌هایتان برای سال آینده چیست؟
– ما سال آینده ضمن اینکه باید اولویت‌های تیم ملی را پیاده کنیم، باید به سمت استانداردسازی باشگاه‌ها، ساختن تیم‌های پایه و قوانین مقررات حمایتی از آنها حرکت کنیم. این‌ها پایه‌های فوتبال ماست که اگر در چهار سال آینده درست شود، فوتبال ما روی غلتک می‌افتد. از وظایف اصلی ما در سال آینده انجام مقدمات این کار در همکاری با دولت و مجلس است. تعیین ساختار قانونی باشگاه‌ها اهمیت زیادی دارد و اگر موفق به انجام آن شویم، فردا هر سلیقه‌ای که می‌آید، نمی‌تواند اوضاع باشگاه‌ها را بالا و پایین کند. با فوتبال نباید اینطوری برخورد کرد. مردم فوتبال را دوست دارند و باید حق‌ باشگاه‌ها را بگیریم. ما بعد از آنکه چشم‌انداز توسعه را نوشتیم، آن را کاربردی هم کردیم و بر اساس آن جلو می‌رویم. اصل آن اجرای مقررات اساسنامه فدراسیون است که کمیته‌ها در آن باید سیاست‌گذار شوند. در آن استفاده از کل ظرفیت خانواده فوتبال و بردن فوتبال به سمت علمی شدن و درآمدزا بودن تاکید شده تا بتواند جایگاه حقیقی‌اش را پیدا کند. اهمیت فوتبال بالاست و نباید آماتوری به آن نگاه شود.
 

* عابدینی تعبیر جالبی برای شما دارد. می‌گوید شما ۴ سال پیش مهمان فوتبال بودید و الان میزبان شده‌اید. فکر می‌کنید بزرگترین مشکلی که فوتبال ایران دارد در چیست؟
– در این چهار سال ارکان فوتبال ما مجمع بود و اکنون آنها مجریان فوتبال کشور هستند. بار مسوولیت سنگینی روی دوش آنهاست و دوست دارند فدراسیون کمک آنها باشد نه اینکه مانعی برای آنها باشد. در این قضیه با هیات‌های استان‌ها به تفاهم‌هایی رسیدیم. با علاقمندی که در میان آنها دیدم، در چهار سال گذشته در باشگاه‌ها نظم و ماهیت خاصی شکل گرفته و الان فدراسیون باید قوانینی ترسیم کند که ادامه راه‌ برای باشگاه‌ها اتوبان شود. اکنون این راه سنگ‌لاخی است و مشکلات زیادی دارد. باید زودتر اتوبان شود. سعی کردیم قوانینی که در سایر دنیا اجرا می‌شود در ایران هم پیاده شود که البته سخت اما شدنی است. مهمترین دغدغه ما در حال حاضر باشگاه‌ها هستند که دارند هزینه می‌کنند اما هیچ‌جایی برای زحمات آنها اهمیتی قائل نمی‌شود.
 

* فدراسیون می‌تواند مستقل از دولت عمل کند، ولو این استقلال گلخانه‌ای باشد؟
-این کار امکان‌پذیر است اما فقط برای تیم‌های ملی نه برای کارهای توسعه‌ای. ما برای جذب اسپانسرها جلو می‌رویم اما طی چهار سال گذشته موفقیت بزرگی در این راه نداشتیم اما حالا که تیم ملی قوی‌تر شده زمینه‌ جذب اسپانسرها هم آسان‌تر می‌شود. صعود تیم ملی به جام جهانی دروازه‌ها را به سمت فوتبال باز می‌کند. درآمدزایی، توجه‌ها و علاقمندیها بیشتر می‌شود تا بیایند در فوتبال سرمایه‌گذاری کنند. معتقدم اگر همین الان هم تیم ملی ما قدرتمند پیش برود، خیلی از اسپانسرهای خارجی هم حاضرند بیایند تا اسپانسر تیم ملی شوند. مثلا در گذشته تولیدکننده‌های زیاد قدرتمندی حضور نداشتند اما اکنون برندی مانند پوما جلو آمده است. در چهار سال دوم با توجه به نظم و ثبات ایجاد شده در تیم ملی و وضعیت بازار، شرایط اقتصادی ما خیلی بهتر می‌شود. با این حال این هم یک واقعیت است اگر می‌خواهیم همیشه فوتبال ما روی پای خود بایستد، نیاز دارد که دولت در ابتدا کمک کند و دستش را بگیرد.
 

* اگر شما پانزدهم اسفند رای اکثریت اعضای مجمع را بگیرید برای نخستین بار خواهد بود که یک نفر هشت سال بر فدراسیون فوتبال ایران ریاست خواهد کرد. فکر می‌کنید این مساله چه قدر در نفوذ ایران در تصمیم‌گیری‌های AFC تاثیرگذار باشد، آن هم در شرایطی که ما به خاطر یک اشتباه مدیریتی کرسی هیات اجرایی کنفدراسیون فوتبال آسیا را از دست دادیم.
– به هر حال این ثبات مدیریت خیلی مهم است. ما از حالا برای تاثیرگذاری در انتخابات ریاست AFC رایزنی‌هایمان را آغاز کرده‌ایم. در میان افرادی که الان اسم‌شان برای کاندیداتوری انتخابات ریاست کنفدراسیون فوتبال آسیا مطرح است، با دو گزینه ارتباط خیلی خوبی داریم. به هر حال می‌دانید نقش ایران در نتیجه این انتخابات خیلی مهم است. بنابراین باید به خوبی اثرگذار باشیم تا در آینده نقش بزرگی در تصمیم‌گیری‌های فوتبال آسیا ایفا کنیم. تلاش می‌کنیم در هیات اجرایی کرسی بگیریم. ۱۳ نفر از داوران و نمایندگان ما در کمیته‌های مختلف AFC عضو هستند ولی نباید به این تعداد بسنده کرد و تلاشمان باید این باشد که به کرسی‌های مهمتری برسیم.
شاید اگر با این وضعیت به عقب برگردیم دیگر رای شما بن‌همام نباشد. به نظر می‌رسد او تا زمانی پشت ایران بود که به ما نیاز داشت و وقتی رای ایران را گرفت، پشت ما را خالی کرد. فکر می‌کنیم این یک تجربه خوب برای شما بود که با چشمانی بازتر در انتخابات آتی شرکت کنید. اگر ماندنی بودید پشت کدام یک از گزینه‌های مطرح خواهید بود.

تا به حال به طور رسمی سرکال اعلام آمادگی کرده و فرد دیگری کاندیدا نشده. سرکال مدیری قوی و توانمند است اما باید ببینیم بقیه نامزدها چه کسانی هستند. بعد از نامزدی گزینه‌ها باید با آنها مذاکره و صحبت کنیم. با این همه باید یک چیزی بگویم و آن این است که ارتباط بسیار خوبی با بدنه AFC و فیفا پیدا کرده‌ایم و مدام با مدیران این دو نهاد در ارتباط هستیم. این ارتباط به خاطر ثبات چهار ساله به وجود آمده. این بار که به زوریخ رفتم به بلاتر گفتم سر مسایل مالی به مشکل خورده‌ایم و مسوولان فیفا همکاری نمی‌کنند. از این قضیه ناراحت شد. سریع با مشاور، معاون دبیر کل و مسوول مالی فیفا تشکیل جلسه داد و بخشی از مشکلات مالی را حل کرد. آن قسمتی از پول داوران هم که مانده بود پرداخت کردند و قرار شد باقی پول را هر وقت که آماده شد بپردازند. به هر حال ثبات مدیریت در نفوذ و تاثیرگذاری اهمیت بسیار زیادی دارد اما فرض را بگذارید که مدیر جدیدی بیاید. آن وقت نفر جدید باید دوباره ارتباط ها را از نو به وجود بیاورد که این زمانبر است.
 

* فکر می‌کنید فیفا روی انتخابات فدراسیون فوتبال ایران حساس است؟
– حساسیت فیفا فقط روی این است که انتخابات قانونی و طبق اساسنامه انجام شود اما قطعا روی افراد هیچ حساسیتی نمی‌تواند داشته باشد.
 

* این نگرانی وجود دارد که فیفا با استناد به مطالب رسانه‌های داخلی روی اتفاقات انتخابات فدراسیون فوتبال حساس شود. شما چنین دغدغه‌ای ندارید؟
– فیفا تنها تاییدیه ما را می‌خواهد و به دیگر مسائل کاری ندارد. ضمن اینکه باز تاکید می‌کنم توصیه لزوما دخالت نیست. اگر برای فردی توصیه شود، این دخالت نیست. ممکن است بگویند اگر فلانی بیاید، پول هم می‌دهیم و بعد دیگر این تشخیص با اعضای مجمع است که خودشان تصمیم بگیرند و این به معنای دخالت نیست.
 

* شاید یکی از خلاهای موجود در فدراسیون‌های گذشته از جمله فدراسیون شما نبود تشکیلات حقوقی بوده است. اگر بمانید نمی‌خواهید چنین ساختاری را به وجود بیاورید؟
– ما از ۲ سال پیش این کار را شروع کرده‌ایم. به عنوان مثال در زمانی که می‌خواستیم قرارداد کی‌روش را ببندیم چند بار با متخصصان بین‌المللی و کارشناسان درباره بند به بند این قرارداد بحث کردیم. ترابیان هم در این بین خیلی زحمت کشید. هم تکلیف مالیات قرارداد، بودن یا نبودن مربی، دادن یا ندادن خسارت و… همه چیز مو به مو بحث شد و الان به شرایطی رسیده‌ایم که در بحث قراردادها حالت خوبی پیدا کرده‌ایم.
 

* علیرضا منصوریان سرمربی پیشین تیم امید با توجه به اینکه قراردادی با فدراسیون ندارد و تیم امیدی هم موجود نیست می‌تواند قانونا در مجمع رای دهد؟
– بین این مساله اختلاف نظری بین من و نبی (دبیرکل فدراسیون) وجود دارد. یک بحثی مطرح است و آن این که اساسنامه برای مدیران باشگاه‌های لیگ برتری فصل گذشته حقی قائل است که به عنوان عضو در مجمع شرکت کنند و عضویت‌شان تا پایان لیگ امسال اعتبار دارد. یعنی وجاهت قانونی‌اش را از سال گذشته گرفته‌، پس تیم امید که سال گذشته وجود داشته و منصوریان هم سرمربی‌اش بوده، می‌تواند در مجمع عضویت داشته باشد. سر این مساله مقداری بحث وجود دارد.
 

* فکر نمی‌کنید نماینده مربیان در مجمع باید برآمده از کانون یا انجمن صنفی مربیان باشد نه سرمربی تیم ملی که قطعا تابع فدراسیون وقت است؟
– این را هم قبول دارم. اتفاقا دنبال این هستیم تا چنین مواردی هم اصلاح شود که اگر قرار بود نماینده مربیان فوتبال در مجمع باشد، شخصی باشد که منتخب جمع مربیان فوتبال ما باشد و به عنوان یک عضو انتخابی در جمع حاضر شود.
 

* انتخابات دو قطبی می‌شود؟ و نامزدی نیاز به لابی دارد؟
– روزهای منتهی به انتخابات می‌توانم به این سوال جواب بدهم. فکر می‌کنم هنوز وقت داریم اما فکر می‌کنم ما آدم‌های ناشناخته‌ای نیستیم که به لابی نیاز داشته باشیم. ضمن اینکه داستان این انتخابات فرق می‌کند. اعتقاد دارم مجمع به اندازه کافی بنده و عزیزمحمدی را می‌شناسد. قریب هم برنامه‌هایش را مطرح می‌کند و حتما توانمندی‌هایی دارد که اعلام می‌کند. در نهایت اعضای مجمع مقایسه می‌کنند و با دید کامل انتخابشان را انجام می‌دهند. برنامه ما این است که تا انتخابات کسی علیه کسی منفی صحبت نکند، تخریب نکند و تنها برنامه‌های خودش را بدهد. رای هم مخفی است و قطعا اعضای مجمع با دید باز رای می‌دهند.
 

* هر چند بارها گفته‌اید کنار نمی‌کشید اما همچنان این شائبه وجود دارد که ممکن است در لحظات آخر کنار بکشید.
– تا پیش از اسم‌نویسی ممکن بود که اصلا نیایم اما حالا که آمده‌ام مطمئن باشید کنار نمی‌روم. اگر اصلا ثبت نام نمی‌کردم خیلی بهتر از این بود که بیایم و در روز آخر کنار بکشم اما حالا که با وزیر صحبت کرده‌ام و او گفته مانعی نیست و اسم نویسی کن، دلیلی ندارد کنار بروم. از این به بعد اگر حتی بر اساس میل شخصی‌ام بخواهم کنار بکشم این را توهین به مجمع می‌دانم. من ترجیح می‌دهم که بمانم ولی رای نیاورم. آن موقع می‌گویم خواستم کار کنم اما رای نیاوردم و می‌روم در صحنه‌های دیگر خدمت می‌کنم. اگر هم رای دادند با کمال منت و افتخار کار می‌کنم.
 

* هر چه با خودمان فکر می‌کنیم، می‌بینیم دیگر چیزی در ورزش نمانده که شما را راضی به حضور دوباره کرده باشد. واقعا چه دلیلی باعث شد دوباره نامزد شوید؟
– فکر کنم اینجا آخر کار من است. واقعا ورود به فوتبال سخت است، آن هم با آن شرایطی که در زمان حضور ما فوتبال داشت. فکر می‌کنم در چهار سال دوم این حق مجمع باشد که اگر من را انتخاب کرد، برنامه خوبی را با تجربه بیشتر آغاز کنیم. الان همدیگر را فهمیده‌ایم. من تمام ورزش را دور زده‌ام و همه جا بوده‌ام. تنها در فوتبال نبودم که الان به تجربه چهار ساله در اینجا رسیده‌ام. فوتبال یک فضای باز دیگری است که باید همدیگر را بفهمیم. الان خوب فهمیده‌ایم فوتبال چیست، رسانه چیست،‌ تعامل‌ با افراد مختلف و پیشکسوتان را بهتر متوجه شده‌ایم. می‌دانیم از این فوتبال چه می‌خواهیم. من فهمیده‌ام جامعه فوتبال چه می‌خواهد، آنها هم شیوه کاری من را درک کرده‌اند. مطمئن هستم اگر انتخاب شوم راحت‌تر از چهار سال اول کار خواهم کرد. شیوه‌ام هم کار کردن براساس دموکراسی و به کار گرفتن همه در سرنوشت‌هاست. اعتقاد دارم باید از بالا مشکلات را حل کنم نه اینکه مشکلات خودم را از پایین در کار دخیل کنم.
 

* در اصلاح اساسنامه هم که به خواسته‌تان رسیدید. بعد از آن جار و جنجال‌ها شاید اگر بمانید راحتتر بتوانید کار کنید.
– اصلاح اساس‌نامه قطعا به رییس آینده فارغ از اینکه چه کسی باشد کمک می‌کند. به هر حال هماهنگی‌ها هم بیشتر خواهد بود.
 

* نکته جالبی که وجود داشت این بود که آقای منتقمی هم نایب رییس پیشنهادی شماست هم نایب رییس پیشنهادی آقای قریب. چه شناختی از او دارید؟
– شناخت من از او برمی‌گردد به زمانی که او مدیرکل بود و من معاون ورزشی سازمان. اولین کاندیدای من برای پست مدیرکل دفتر امور مشترک منتقمی بود که نامزد حضور در مجلس شد و بعد از آن من کیومرث هاشمی را انتخاب کردم. او را به خوبی می‌شناسم و می‌دانم فرد توانمندی است. اولویتم عزیزمحمدی بود اما او خودش برای ریاست نامزد شد. حالا اگر توانستیم عزیزمحمدی را راضی کنیم در فدراسیون آینده به شرط انتخاب مجددم، از او هم استفاده خواهم کرد.
 

* آیت‌اللهی با شما هماهنگ است یا باید باز هم منتظر چالش‌های چهار سال اخیر باشیم؟
– آیت‌الهی ۳۰ سال سابقه حضور در ورزش را دارد. از مدیران ورزش کشور است. به هر حال اعضای مجمع ایشان را کاملا می‌شناسند و به عنوان یک شیخ فوتبال قبولش دارند. آدم سالم و توانمندی است که به عنوان نایب‌رییس اول می‌تواند کمک کند.
 

* چه انتظاری از نایب‌رییس اول دارید؟
– باید بیاید و بخشی از کار را بگیرد. حالا بحث ریاست کمیته‌ها بعدا صحبت خواهد شد و هنوز در این باره تصمیم‌گیری نکردیم.
 

* فکر می‌کنید مجمع برای چه چیزی باید به شما رای بدهد؟
– شناختش از من. یا ضعیف بوده‌ام یا قوی بنابراین در مقایسه با دیگران باید درباره من تصمیم بگیرد. مجمع دیدش با یک فرد عادی که از بیرون نگاه می‌کند و بعضی از رسانه‌ها فرق دارد. باشگاه‌ها خودشان یک نهاد اجرایی کوچک هستند. باشگاه‌ها می‌خواهند خیلی کار کنند اما امکاناتشان محدود است. ببینید باشگاهی مثل ذوب‌آهن وقتی مدیران حامی‌اش می‌آیند وسط و کمک می‌کنند، خیلی قوی عمل می‌کند اما وقتی مقداری پشتش را خالی می‌کنند به یک‌باره ضعیف می‌شود. این برای فدراسیون هم مصداق دارد. وقتی فدراسیون قوی حمایت نشود طبیعی است کارها خیلی قدرتمند پیش نرود. مجمع باید ‌ببیند آیا کفاشیان در ارتباطش با هیات‌ها و باشگاه‌ها تعامل داشته؟ با آنها صادقانه رفتار کرده یا رفتارش تبعیض‌آمیز بوده است؟ همه این ها معیارهایی است که اعضای مجمع در تصمیم‌گیری‌شان آن را دخیل می‌کنند.
 

* یکی از نکاتی که درباره شخص شما وجود دارد این است که شاید در این فوتبال دنبال منفعت خاصی برای خودتان نبوده‌اید. این را تقریبا همه منتقدان شما هم می‌گویند.
– شاید این یکی از مسائلی باشد که اعضای مجمع درباره من بگویند. به هر حال آنها دیده‌اند ما دنبال این بودیم که فوتبال رشد کند. از هیچ جناح خاصی حمایت نمی‌کنیم. تصمیم‌گیری‌ها را واگذار کردیم به خودشان. این‌ها مجموعه خصوصیات من است که با صبر و حوصله کار را حل کنم نه با دعوا. کاری که شاید بعضی‌ها انجام ندهند. ممکن است خیلی‌ها این روش من را نپسندند و بگویند باید دعوا کنید، تند باشید اما من این گونه نیستم. اخلاقم این نیست. این را هم باید بگویم فکر نمی‌کنم اگر رای بیاورم، پس حتما بهترین بوده‌ام. مجمع نگاه می‌کند و مقایسه می‌کند. دیگر نامزدها هم آدم‌های توانمندی هستند و به سهم خودشان می‌توانند کار را به جلو ببرند.
 

* فکر می‌کنید رای بیاورید؟
– حتما رای می‌آورم (با خنده).
 

* یکی از مسائلی که ما تاریخی در آن ضعف داشته‌ایم، بحث ارتباطهای بین‌المللی بوده و ربطی به این فدراسیون هم ندارد. البته مثلا گهگداری توانسته‌ایم با بعضی ارتباط‌ها با آلمان یا برزیل بازی کنیم. اخیرا شما از توسعه ارتباط‌های ایران با ایتالیا و اسپانیا سخن گفته‌اید. امکان برگزاری دیدار با تیم های این کشورها وجود دارد؟
– در ارتباط با ایتالیا باید بگویم الان شرایط طوری است که آنها برای انجام بازی با تیم ایران تاریخ خواسته‌اند. به کی‌روش این قضیه را منتقل کردیم و او از ما خواست تا زمان قرعه‌کشی رقابت‌های انتخابی جام جهانی صبر کنیم. نظر او روی برگزاری این بازی هم مثبت است اما گفتیم هرچه زودتر تاریخ پیشنهادی را بدهید دست ما بازتر است. درباره اسپانیا هم باید بگویم این بار که برای جلسه کمیته فوتسال فیفا به سوییس رفتم با رییس فدراسیون اسپانیا صحبت کردم، ‌گفت ما آماده‌ایم درباره انجام بازی های دوستانه مذاکره کنیم. درباره بازی با تیم‌های بزرگ ابتدا باید با مربیان صحبت و بعد از آن مذاکراتمان را دنبال کنیم.
 

* یادمان هست که پس از صعود ایران به جام جهانی ۲۰۰۶ فدراسیون وقت مشکلات زیادی برای ترتیب دادن بازی با تیمهای بزرگ داشت. ضمن اینکه آن زمان تا این حد، غرب رفتار خصمانه‌ای نسبت به ایران نداشت. نگران نیستید که برای پیدا کردن حریف تدارکاتی دچار مشکل شوید؟
– فیفا اعتقاد دارد فوتبال نباید سیاسی شود. شاید ما تنها برای بازی با چند کشور خاص مشکل داشته باشیم اما این عمومیت ندارد. حتی آمریکا هم علاقمند بود با تیم ملی ایران بازی کند اما بعد از اتفاقات سال ۸۸ این اتفاق نیفتاد. با این حال اطمینان دارم اگر ایران به جام جهانی برود تیم‌های بزرگ حاضرند بیایند. ما تا به حال با مانعی روبه‌رو نشده‌ایم. اسپانیا و ایتالیا هم همانطور که گفتم برای بازی با ایران علاقمند هستند و پیش‌بینی می‌کنم امریکا هم برای بازی مقابل ما برنامه‌ای داشته باشد.

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

l.ninio9 در گفته :

خدا نکنه رای بیاره .هرچی سر فوتبال ما میاد تقصیر این آقاست

دانشجو تهران در گفته :

are vakhean

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :