کد خبر : 18681
تاریخ انتشار : ۱۴ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۹:۵۷
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 428 بازدید

خیاده رو!

  سید مجتبی حسینی/ میرملاس نیوز: خیاده رو!   موضوع بسیار ساده ا­ست! معضل فراگیر و عجیب پیاده­روهای شهر که در آنها به طرز کاملاً آشکاری شاهد تعدی به حق عمومی افراد جامعه هستیم. در تعریفی که از پیاده رو در دانشنامه ی آزاد ویکی پدیا آمده است، پیاده‌رو راهی است که در امتداد خیابان […]

All occurred (15)

 

سید مجتبی حسینی/ میرملاس نیوز:

خیاده رو!

 

موضوع بسیار ساده ا­ست! معضل فراگیر و عجیب پیاده­روهای شهر که در آنها به طرز کاملاً آشکاری شاهد تعدی به حق عمومی افراد جامعه هستیم. در تعریفی که از پیاده رو در دانشنامه ی آزاد ویکی پدیا آمده است، پیاده‌رو راهی است که در امتداد خیابان و برای عبور «عابرین پیاده» ساخته می‌شود… گاهی پیاده‌روها فقط یک راه هموار مناسب برای «قدم زدن» و «کاملا مستقل از خیابان» هستند و مثلاً برای تردد «عابرین» در یک پارک ایجاد می‌شوند. چیزی که در این تعریف مشخص است تاکید بر روی کلمه «عابر» و حق اوست؛ موضوعی که در شهرستان کوهدشت کمتر شاهد آن هستیم و در سطح گسترده ای شاهد پایمال شدن این حق مسلم توسط دستفروشان، دکه‌های غیرمجاز، ریختن مصالح در معابر عمومی بدون مجوز شهرداری، وسایل نقلیه جهت فروش کالا، بازاریان! و… هستیم. حقی که باید توسط شهرداری به عنوان حامی مردم در این زمینه احقاق گردد اما متاسفانه این مشکل سالهاست به قوت خود باقی ست و هیچ راهکار و تلاش مناسبی برای حل آن از سوی شهرداری در نظر گرفته نشده است و اگر هم کاری صورت گرفته در سطح محدود و بدون بازخورد مناسب بوده است. شهرداری موظف است از معابر به عنوان یک ملک عمومی حفاظت کند و شرایط آنها را برای استفاده عموم همواره آماده و مناسب نگه دارد و از تجاوز اشخاص به آنها جلوگیری کند. وظیفه ای که تا به امروز شهرداری در انجام آن عملکرد مطلوبی نداشته است.

اما نکته ای که در اینجا حائز اهمیت است توجه به موضوعی است که به مرور زمان به علت بی توجهی و سهل انگاری مسئولان از حالت مزمن خارج، و با گذشت زمان شکلی حاد به خود گرفته است. تا آنجا که برخی، معابر عمومی را ملک شخصی و حق مسلم خود تلقی کرده و آشکارا با دیوار نوشته ها و یا نصب پلاکارد تصاحب آن را اعلام نموده اند!

 

100

 

اتفاقات و موضوعات اینچنینی جدا از اینکه تخطی آشکار از تبصره ۶ ماده ۹۶ قانون شهرداری هاست و به خودی خود، محل ایراد است از لحاظ ایمنی نیز مشکلاتی را برای شهروندان ایجاد می کند. آنجا که شهروند به واسطه ی اشغال فضاهای عمومی بویژه پیاده ­روها مجبور به عبور از سطح خیابان می شود به واقع در معرض برخورد با وسایل نقلیه ای که در خیابان در حال تردد هستند قرار می گیرد. در این حالت آیا در صورت بروز حادثه به علت سد معبر، شهرداری جوابگو خواهد بود؟ آیا افراد حقیقی و حقوقی که به واسطه ی آنها سد معبر صورت گرفته است جبران مافات می کنند؟! (هر چند لطمات روحی ناشی از ضایعاتی چون تصادف خصوصا در مواردی که منجر به آسیبهای جبران ناپذیر شود تقریبا غیرممکن است) اما سوالی که در اینجا مطرح می شود و بیش از هر چیز ذهن هر بیننده ای را درگیر می کند این است که با توجه به حق تصاحبی که برخی افراد در خصوص معابر عمومی برای خود قائل می شوند؛ آیا این املاک عمومی به فروش رسیده اند؟! آیا شهرداری حق فروش معابر عمومی به سازمانها، نهادها و یا اشخاص را دارد؟! آیا حقوقی که شامل حال مردم از معابر عمومی می شود بدون جایگزینی تمهیدات مناسب برای آنان برداشته شده است؟! در اینصورت حقوق مردم و سهم آنها از معابر عمومی چه می شود؟! و اگر چنین مواردی وجود ندارد پس ایراد عدم نظارت مناسب ِ شهرداری و مسئولانش بر معابر عمومی و صیانت از حقوق مردم وارد است…

لازم به ذکر است به استناد تبصره ۶ ماده ۹۶ قانون شهرداری ها که مقرر می دارد اراضی کوچه­ های عمومی و میدان­ها و پیاده ­روها و خیابانها و بطور کلی معابر واقع در محدوده هر شهر ملک عمومی محسوب و در مالکیت شهرداری می باشد و تبصره ۱ بند ۲ ماده ۵۵ قانون شهرداریها مصوب ۱۳۲۴/۴/۱۱ و اصلاحات بعد از آن که مقرر می دارد سد معابر عمومی و اشغال پیاده ­روها و استفاده غیر مجاز آنها و میدان ها و غیره برای کسب و یا سکنی و یا هر نحو دیگر ممنوع است؛ تکلیف رفع به عهده شهرداری می باشد.

 

S

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

ناظر در گفته :

سید افرین موضوع جالبی است به نظر من این کار بهتر است از تشکیل انجمن کوهدشتی های تهران نشین زیرا این کار مشکلی را حل می کند ولی اقایان تهران نشین چون این مشکلات را لمس نکرده اند نمی توانند کاری بکنند

مهساشفیعی در گفته :

لطمات روحی ناشی از ضایعاتی چون کله پا شدن در چاله چوله های همین یه وجب پیاده رو ها(!) کلا غیرممکن است!!!!!!

لیلا در گفته :

چند وقت پیش یکی از دوستام به کوهدشت اومد و با هم رفتیم یه گشتی توی شهر بزنیم همین پیاده رو باعث تعجبش شده بود که چرا مغازه دارا سد معبر کردن و عابرین مجبورن از خیابون رد بشن….و این باعث خجالت هر چه بیشتر من از شهرم شد….این معظل باید به دست شهرداری حل بشه و میدونم که درخواست بسیاری از همشهریامونه….ممنون که به این قبیل مشکلات میپردازید و انعکاس میدید…اما کو گوش شنوا؟

يكي از شماها در گفته :

آقای حسینی اول سلام دوم این چه گزارشیه که نوشتی، برو قانون جدید شهرداری را بخوان برادر! رفتی یه قانون قدیمی عهد بوق و مرخ و کلشیر برداشتی آوردی به خورد ما آدمهای ساده لوح میدی! در قانون جدید شهرداری که پس از اجرای قانون شوراها توسط همین اعضا محترم اسبق و سابق و مسبوق و مسقبل و مضارع شورها تصویب شده آمده است:
۱ـ وظیفه ی هر عضو از شورای شهر، استخدام حداقل پانزده نفز از فامیل محترم در شهرداری است
۲ـ وظیفه ی شهردار محترم هماهنگی کامل در امور مذکوره ی مربوطه ی فوق با اعضا محترم شورا است
تبصره ی یک: اگر معدل سواد استخدام شدگان هر عضو از شورای محترم در حد دیپلم یا پایین تر باشد، این قانون به وی اجازه میدهد که پنج نفر از دوستان را نیز استخدام کند
تبصزه دو: اگر شهردار محترم به نحو احسن با اعضا محترم شورا همکاری کند، ایشان نیز میتواند با فامیلهای خود همان کاری بکند که شوراها میکنند.
با این قانون صریح و واضح که به طور ضمنی به تایید مردم محترم شهر نیز رسیده است، خدا وکیلی راستش را بگو؛ این قانون من در آوردی را از کجا کش رفته ای؟
************************
اما آقا یا خانم ناظر محترم ! که میفرمایی «این کار (گزارش آقای حسینی) مشکلی را حل می کند»، اشتباه می فرمایید. اتفاقا این کار مشکل ایجاد می کند زیرا ممکن است برای یک یا چند ساعت توجه شورای شهر و شهردار به این موضوع جلب کند و آنها را از امر «استخدم یستخدم استخدام» غافل کند.
********************************
و خانم شفیعی محترم! مثل اینکه شما وضع مال تان عالی است که هنوز روح دارید. خوش به حالتان. ما وضع مالی مان باقالی است. روح مان در حسرت و تمارزوی برنج چنان برنج افتاده است و فسرده بگشته که اگر از ارتفاع «سه هزار میلیارد» پایی هم شوتش کنند پایین، متوجه نمیشود تا چه رسد به اینکه لطمه ببیند. پس بی زحمت، مشکلاتی را که مربوط به یک درصد مردم است یعنی لطمه دیدن روح در اثر کله پا شدن به چاله را در یک سایت عمومی که ۹۹ درصد خوانندگانش در تمازوی برنج روحشان مرده و روحشان هیچ دردی احساس نمیکند، مطرح نفرمایید . همان بهتر ما گرسنگانِ بی روح در چاله بیفتیم تا جسممان لطمه بیند و مرده گردد.
********************************
اما لیلا خانم محترم! شما چرا بدون هماهنگی با شهرداری محترم مهمان دعوت کرده اید؟ در ضمن، دوست شما کمی تا مقداری بیجا فرموده که تعجب کرده است. اینجا هیچ چیز عجیب نیست!. مقصر شما هستید نه شهرداری. شما باید قبلا دوستتان را توجیه میکردید که وظایف شورای شهر و شهرداری در این شهر با شهر اوشان یعنی شهر او فرق میکند. چون در اینجا مسائل استخدامی مهمتر از قدم زدن است. شما باید بهش میگفتی که اینجا کوهدشت است و طبق یک سنت نسبتا باستانی، پیاده روها مغازه و خیابان پیاده رو است. این موضوع خودش میتواند باعث جذب توریست شود و ایجاد اشتغال نموده و کار شهرداری را آسان کند.
********************************
اما در رابطه با اساتید عزیز دانشگاه که ملک عمومی و پیاده رو و خیابانٍِ خدا که مشاع مردم شهر است شده پارکینگ خصوصی شان، باید گفت از شما بعید بود این تابلو را ببینید و آن را اهانت به شان خود ندانید. چون معنی این تابلو تجاوز به حقوق عمومی است ما زیاران چشم یاری داشتیم ولی نمیدانستیم خود بالعکس بود آنچه را می پنداشتیم. استادان عزیز! از این کارا دااااشتیم!؟
********************************
اما به خودم میگویم آخر شما مگر چکاره ی این شهر و شهداری هستی که این همه از ایجاد اشتغال در شهرداری حمایت میکنی. خودم که میدانم دلیلش چیست اما محض اطلاع شما میگویم:
در انتخابا این شورا نه، در انتخابات شورای قبلی قرار شد بروم گزارشی از مردمی که در صفهای رای در حال ایستدگی و ایستادن هستند تهیه کنم که متاسفانه بالای هشتاد درصد رای دهندگان برداشت و هدف شان از انتخاب اعضا شورا، ایجاد اشتغال به صورت عمومی برای جوانان و مردم شهرستان کوهدشت بود. بر خلاف مصاحبه گرهای عزیزی که گزارش قشنگ می نویسند من گزارش بسیار بد و زشتی نوشتم و به استناد بیش از ده مصاحبه با رای دهندگان عزیز، نوشتم: بابا یک نفر بیاید ملت را توجیه کند که کار شورای شهر ظاهرا شهرسازی است نه اشتغال و … این گزارش در سیمره چاپیده شد. حیف که آن موقع مثل خانه ی کوچک ما که سیب نداشت(سرقت از مصدق) سیمره سایت نداشت وگرنه آدرسش را اینجا می آوردم تا سخنگوی (سخنگوی رسمی) شود هرکه در او غش باشد. به هرحال شاید روزی این گزارش را پیدا کردم و زدم به سایت تان.
حال دوستان! به من حق بدهید که از ایجاد اشتغال توسط شورای شهر حمایت کنم. آیا به نظرِ شما شوراهایی که با این معیارِ کاملا هوشمندانه و آگاهانه و درست توسط مردم محترم انتخاب شوند، نباید در راستای حقوق همان مردمِِ انتخاب کننده، چنین کنند که میکنند.

لیلا در گفته :

یکی از شماها….واقعاًایده هاتون جالب بود من یکی به نوبه خودم از شما کمال تشکر رو دارم و حتماًدفعه ی بعد راهکاراتونو به کار میبندم….بازم ممنون.

نوشین در گفته :

یکی از شماها، از اینکه قانون شهرداری رو در قالب تبصره بیان نمودید، کمال تشکر رو دارم. اگه ممکنه مفاد و ماده های قانون رو هم بیان کنید که یاد بگیریم از شهر و شهرداری چگونه تشکر و قدردانی کنیم.. و همچنین سپاس از سد مجتبی به خاطر نوشته زیبا و عکسهای دیدنی اش…

ناشناس در گفته :

آمدی جانم به قربانت…ولی حالا چرا…
بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا؟

مرادی در گفته :

با تشکر از زحماتتان در راستای اطلاع رسانی و آگاهی بخشی به مخاطبان

سایت لور مطلبی را از هفته نامه بیان لر با عنوان فارسلری گویی تا کی؟ که در آن به نقد صداو سیما پرداخته شده را درج کرده؛ نوشته ی خوبی و مخاطب داری است آن را برای مخاطبانتان بازنشر کنید.

ارسلان در گفته :

ها ای که وگویی یعنی چه؟!!

عباس در گفته :

اینکه شهرداری و خیلی از ارگانهای دیگه موظف به اجرای قانون هستند حرفی نیست، اما از طرفی مسئولان رده بالا شهرستان باید انجام امور فرهنگی رو در راس امور قرار بدن، وگرنه همیشه همین وضع خواهد بود.
مردم کوهدشت از لحاظ اقتصادی اشبا شده اند، حالا مسولان بهتره یه کم به امور فرهنگی مردم بپردازن…

مصطفی خدایگان در گفته :

دستت درد نکنه عالی بود..

مرتضا خدایگان / سرویس ادبی در گفته :

درود بر مجتبای خوب و نازنین و دغدغه مند. سد معبر در شهر کوهدشت جزیی از بافت و ساختار شده است. به شکلی که اگر نباشد عجیب و غریب است. معضل درشت و دردناکی هم هست. نمونه ای بارز و آشکار برای قانون شکنی و بی اهمیتی به حقوق شهروندی (هم از طرف شهرداری و هم از طرف شهروندان). بسیاری از مشکلات اجتماعی و شهری در کوهدشت خیلی وابسته و گره خورده به همند. یعنی اگر همین سد معبرها برداشته شوند، شهروندان مبهوت مجبور نمی شوند بیشتر تردد ها را در خیابان انجام دهند. بنابراین حجم ترافیک کمتر می شود. تصادف کمتر می شود. بوق زدن های ناشی از راه بندان کمتر می شود و در نتیجه جنگ اعصاب کاهش می یابد و این سلسله همچنان ادامه دارد.
جالب اینجاست که این سد معبرها فقط محدود به پیاده رو نشده است و در بسیاری نقاط، خیابان هم زیر لگد بساط ها و موانع و غیره ، حبس و له شده است.
انتظار این است که خود مردم هم تلاش کنند و بخواهند که این وضعیت اصلاح شود. که از نظر من دو راه برای این کار ، راه گشاست؛ یکی اینکه خود شهروندان، مردم و مغازه داران اصول و موازین قانونی در این رابطه را رعایت کنند و به دیگران هم گوشزد کنند و دوم اینکه حقوق خود را از سازمان های مربوط مطالبه کنند. وقتی ما به حقوق خود آشنا و واقف باشیم و آن را بخواهیم و کوتاه نیاییم، شهرداری و دیگر ارگان ها، حتا اگر نخواهند ، نمی توانند در مقابل خواست معقول و حق مردم سر فرو نیاورند و در واقه به گونه ای مسئولین را باید وادار به پرداخت حق مردم کرد. چون در غیر اینصورت آنها در خواب خرگوشی خود راحت هستند و نیازی نمی بینند که تن فرسایی کند و به فکر من و تو باشند.
سپاس زیاد دوباره از سید مجتبای خوب و شاعر

ارسلان در گفته :

موافق با جناب خدایگان هستم، مردم باید خودشان به هوش باشن…

محسن میرزایی در گفته :

سلام سید
دستت دردنکنه که به یکی ازمشکلات اساسی شهرکوهدشت توجه کردی.جهت اطلاع خوانندگان این سایت ماده قانونی درخصوص سدمعبر
روذکرکردم.
تبصره ۱ بند ۲ ماده ۵۵ قانون شهرداری ها
سدمعابر عمومی و اشغال پیاده روها و استفاده غیر مجاز آن ها و میدان ها و پارک ها و باغ های عمومی برای کسب یا سکنی و یا هر عنوان دیگری ممنوع است و شهرداری مکلف است از آن جلوگیری و در رفع موانع موجود و آزاد نمودن معابر و اماکن مذکور فوق به وسیله مأمورین خود راساً اقدام کند.

گراوند در گفته :

سیدعزیز سپاسگزارم

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :