کد خبر : 21364
تاریخ انتشار : ۲ فروردین ۱۳۹۲ - ۰۶:۲۲
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 107 بازدید

سال ۹۱ چگونه گذشت؟

همین طوری که نمی شود. باید کارشناسی باشد که به ما بگوید سال ۹۱ در مجموع اتفاق ها و ماجراها، چطور گذشت. کارشناسی که برای ما تعریف کند در حوزه کاری اش چه دیده و چه ندیده و مجموع این دیده ها و نادیده ها، مثبت بوده یا منفی… کارشناسی که بگوید در حوزه های […]

untitled

همین طوری که نمی شود. باید کارشناسی باشد که به ما بگوید سال ۹۱ در مجموع اتفاق ها و ماجراها، چطور گذشت. کارشناسی که برای ما تعریف کند در حوزه کاری اش چه دیده و چه ندیده و مجموع این دیده ها و نادیده ها، مثبت بوده یا منفی…
کارشناسی که بگوید در حوزه های مرتبط با زندگی ما، حوزه علم و سلامت، حوزه خانواده، ارتباطات اجتماعی و موفقیت و امید به زندگی و حوزه اقتصادی، اوضاع و احوال در ۳۶۵ روز گذشته چطور بوده و پیش بینی اش برای ۳۶۵ روز آینده چیست. هرکدام این حوزه ها، مهم ترین اتفاق های زندگی ما را ساخته و می سازند و برای همین است که سراغ کارشناسان این حوزه رفتیم.

حوزه اول؛ خانواده، ارتباطات، امید، موفقیت و هرآنچه که زندگی شخصی را می سازد
بهروز بیرشک، کارشناس اول ماست. روان شناسی که در تمام ۳۶۵ روز گذشته، با افرادی سروکار داشته که به دفترش می روند تا درباره زندگی خودشان برایش تعریف کنند و از او برای آنچه که بحران و مشکل می نامند کمک بخواهند. بیرشک، با یادآوری تمام این جلسات و افراد است که می تواند بگوید، ما ایرانی ها در سال ۹۱ در روابط خانوادگی، دوستانه و اجتماعی خود چه داشتیم. می تواند تعریف کند براساس جامعه آماری روان شناسان میزان موفقیت و رضایت از زندگی چقدر بوده و امیدواری چقدر به ما نزدیک شده. این روان شناس برای ما روایت می کند: «ما روان شناس ها، از ۲ جنبه ارزیابی یک ساله را انجام می دهیم؛ روایت هایی که از یکدیگر می شنویم و بررسی مراجعانمان. با توجه به اینها، باید بگویم سال ۹۱، سال دلپذیری نبود. دل نگرانی و استرس هایی که از طریق اجتماع به افراد وارد شد، این روزهای نه چندان دلپذیر را ساخت. نگرانی ها و استرس هایی مثل گرانی، مشکلات و عدم امنیت شغلی و تامین روی روابط خانوادگی و دوستانه تاثیر گذاشت و از طرف دیگر، رضایت و احساس موفقیت را میان افراد کم کرد. آستانه تحمل پایین آمده و حوصله ها کمتر شده و همین باعث می شود دلپذیری زندگی فردی از بین برود.
از نظر اقتصادی، دست هیچ کس باز نیست و همین علاوه بر عصبیتی که به زندگی فردی می آورد، معاشرت ها و دورهم جمع شدن ها را کم می کند. وقتی افراد از زندگی خودشان رضایت نداشته باشند و معاشرتشان کم شود، جایی برای تخلیه انرژی های منفی نخواهند داشت و اوضاع و روزها ناخوشایند می شود». بیرشک برای حرف هایش مثال مهمی هم می آورد. او به میزان درگیری هایی که هر روز بیشتر در خیابان می بینیم اشاره می کند و آن را نشانه ای از همین اوضاع و احوال ناخوشایند می داند. این روان شناس معتقد است با توجه به این اوضاع و احوال، برای سال آینده نمی توانیم امیدوار باشیم فقط تغییر سال و گذشت ایام، به این ناخوشایندی پایان دهد. برای این تغییر و رسیدن به روزهایی که همه چیز دلپذیر و خوشایند باشیم. این روان شناس راه حلی مفید و کارساز دارد؛ راه حلی که پیشنهاد می کند: «امید را فراموش نکنیم. باید بدانیم زندگی همیشه و همواره در حال تغییر است و هیچ وقت، هیچ فشاری ثابت نمی ماند و از بین می رود. باید در زندگی شخصی به این نتیجه برسیم که در هرشرایط و بحرانی، همیشه راه حلی وجود دارد و می شود با امید و ایمان به روزهای خوبی که در راه است، از روزهای نه چندان خوشایند، گذشت.
با این نگاه و با داشتن امید، هم راه حل های مناسبی پیدا می شود و هم سختی و فشار راحت تر می گذرد. مثلا همه می دانیم اوضاع اقتصادی مناسب نیست و افراد از نظر مالی توان بالایی ندارند. پس به جای گوشه گیری و دورهم جمع نشدن، برگزاری دورهمی های ساده بهترین راه حل است چون در این جمع ها می توان با افراد نزدیک درباره مشکلات حرف زد و از تجربه های فردی هم استفاده کرد یا خرید وسایل غیرضروری، می تواند حذف شود تا منابع مالی به وسایل ضروری و موردنیاز برسد تا هم بی پولی استرس و نگرانی ایجاد نکند و هم نداشتن ها، از نظر روانی مشکلی ایجاد نکند.»
حوزه دوم؛ اقتصاد و تمام آن چیزی که زندگی ظاهری ما را می سازد
پول یکی از مهم ترین نیازهای هر انسانی است. تا وقتی که پول نباشد، حتی بیرون آمدن از خانه هم می تواند به یک بحران بزرگ تبدیل شود و همه چیز را تبدیل به سختی و مشکل کند. برای همین است که زندگی همه ما به مساله مهمی به نام اقتصاد گره خورده. برای همین است که همه ما صبح به صبح قیمت طلا و سکه و ارز را می پرسیم و برای زندگی حساب و کتاب می کنیم. محمد متین نیا، کارشناس دوم ماست. بانکدار و کارشناس حوزه اقتصاد که بیشتر از خیلی?ها در روز سروکله اش با اعداد و ارقام است و در جریان زندگی اقتصادی. این بانکدار برای ما تعریف می کند که سال ۹۱، سال اقتصادی خوبی نبوده. بالا و پایین رفتن قیمت طلا، سکه و ارز، ماشین، مسکن و اجناس ضروری اولیه، باعث شده تا تنگنای اقتصادی اتفاق بیفتد و آمار تورم هم خوشایند نیست. او می گوید که در چنین اوضاع و احوالی، حتی کارشناسان حوزه اقتصاد، کسبه بازار و تمام آن هایی که نبض های اقتصادی را رصد می کنند هم نمی دانند که چطور می شود از این دوره رکورد بیرون آمد و چه راه حل هایی وجود دارد. متین نیا می گوید: «شرایط اقتصادی سال ۹۱ ناهنجار است. دلالان اقتصادی در حوزه هایی که نبض بازار است، تخریب های بزرگی ایجاد کرده اند و در مجموع بلاتکلیفی بزرگی حکم فرماست. در حال حاضر حتی یک نفر با سرمایه اندک ده میلیونی هم تکلیف خودش را نمی داند و نمی داند که این پول را کجا سرمایه گذاری کند تا نتیجه ای درست بگیرد». این کارشناس معتقد است که در سال گذشته در حوزه هایی مثل تولید، صنعت نفت، سرمایه گذاری خارجی و… موفق نبودیم و شاید تنها موفقیت اصلی، واردات غیرقانونی است. موفقیتی که جذاب و دوست داشتنی نیست و اوضاع و احوال اقتصادی در سال آینده را مبهم می کند. اما برای سال آینده و برای اینکه سختی های اقتصادی پشت سر گذاشته شود، توصیه های مهمی وجود دارد: «مهم ترین راه حل، همدلی اقتصادی است. اینکه ما از شرایط اقتصادی خبر داشته باشیم و هرکس در هر جایگاهی، برای خروج از رکود اقتصادی آستین بالا بزند. از تولیدکننده اقتصادی تا آن کسی که مصرف کننده است، این همدلی باید در اولویت باشد و تولید داخلی و صرفه جویی باید فرهنگ سازی شود». اما در زندگی فردی و تا زمانی که رکود هست، چند راه حل کاربردی وجود دارد: «چشم و هم چشمی کنار گذاشته شود و مدیریت منابع مالی اولویت پیدا کند. یعنی خرید اجناس لوکس، از بین برود و هرآنچه که خریده می شود، نیاز واقعی و حقیقی باشد. سرمایه گذاری ها هم در همین بخش باشد. مثلا خرید یک خانه یا زمین، حتی با رکود اقتصادی قیمت مسکن، هیچ وقت ضرر نیست، چون درنهایت آرامش داشتن سرپناه در زندگی وجود دارد.»
حوزه سوم؛ علم و دانش و سلامت و همه چیز که اساس زندگی ما را می سازند
سلامتی مهم ترین پایه و اساس زندگی همه ماست. تا وقتی که سلامت نباشیم، زندگی روزمره در بحران است و هیچ چیز نمی تواند ما را به زندگی امیدوار کند و پایه های زندگی لق و شکننده است. وقتی سلامتی از زندگی ما بیرون برود، نابسامانی مالی، بحران های عاطفی و… وارد زندگی ما می شود. اتفاقاتی که هیچکدام خوشایند نیستند و برای همین است که علم و دانش، مهم ترین حوزه مرتبط با زندگی ما می شود. تا پزشکان و پژوهشگران نباشند و به ما کمک نکنند، سلامت ما در خطر است. در روزهای ۹۱، ما بارها و بارها با بحران آلودگی هوا روبرو بودیم و آمار مرگ و میر هم چندان خوشایند نبود، اما با تمام این مشکلات، محسن اسدی لاری، کارشناس سوم ما، می گوید که سال ۹۱، سال خوبی در این حوزه بوده. او معتقد است که میزان پژوهش ها و تحقیقات آنقدر بالا بوده که شاخص های مثبت، خبر از امیدواری و روزهای خوب علمی می دهند. این کارشناس می گوید: «امسال ۲ هزار و ۵۰۰ طرح انجام شده و ۵ هزار مقاله به تصویب رسیده و این اتفاقی بزرگ و خوب است. اقداماتی که در سال های گذشته برای پژوهش و تحقیق، انجام شد، در سال ۹۱ نتیجه داد و آمار خوبی به ما رسیده. اما از جنبه دیگر، نگرانی هایی وجود دارد. نگرانی هایی که مربوط به بخش اعتبارات و تامین مالی است». بخش اعتبارات و تامین مالی، یعنی بخشی که به بودجه ها و همین طور دستگاه ها و ابرازهای تحقیقات مربوط است. یعنی پژوهشگران برای تحقیق و پژوهش هم به بودجه احتیاج دارند و هم به ابزارهایی که به آنها کمک کند. ۲ نیاز اصلی که با توجه به اوضاع و احوال اقتصادی و وضعیت تحریم ها، چندان خوشایند نیست و شاخص های خوب سال ۹۱ را برای سال آینده، پایین می آورد. اسدی تعریف می کند که با توجه به این ۲ نیاز اصلی، پژوهشگران و محققان دست به ابتکار زده اند و بین خودشان هم اصطلاحی تازه پیدا کرده اند؛ اصطلاحی که نامش «پروپوزال های مقاومتی» است و این طور تعریف می شود: «طرح هایی که درباره اتفاق های تازه و تحقیقات جدید نیست و بیشتر تولید محصولاتی است که تحریم شده اند و حالا باید در داخل تولید شوند تا در زندگی مردم، مشکلی ایجاد نشود». با این طرح ها در زندگی شخصی، خیال همه ما راحت می شود که داروها تامین می شود، مشکلات پزشکی به دلیل تحریم برای ما پیش نمی آید و بیماری ها پیروز نمی شوند. با تمام اینهاست که در حوزه سوم، می شود نتیجه گرفت اوضاع خوب است و پایه و اساس زندگی ما، نه تنها در ۳۶۵ روز گذشته، نلرزیده که در ۳۶۵ روز آینده هم چندان به لرزه درنمی آید.
منبع: سایت آفتاب

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

خلیل در گفته :

سلام،

ما هم به امید زنده ایم. اما این سر و صداهایی که بابت داروزها بگوش می رسد، چیست؟

نورزتان پبروز

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :