کد خبر : 30925
تاریخ انتشار : ۷ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۲:۵۵
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 571 بازدید

کابوس زباله ها در دره ی رویایی شیرز/ خواب کوهستان شگفت انگیز آشفته شد

از مسیر رودخانه که بالا می روی به پلاستیک ها و بطری نوشابه ها و انواع آت و آشغال هایی برمی خوری که کنار زیبایی اش خوابیده اند و در واقع لقمه های زهری را مانند که در گلوی “شیرز” این دوره رویایی و شگفت انگیز گیر کرده اند. مهر: مسافت حدود پنجاه کیلومتر را […]

از مسیر رودخانه که بالا می روی به پلاستیک ها و بطری نوشابه ها و انواع آت و آشغال هایی برمی خوری که کنار زیبایی اش خوابیده اند و در واقع لقمه های زهری را مانند که در گلوی “شیرز” این دوره رویایی و شگفت انگیز گیر کرده اند.

مهر: مسافت حدود پنجاه کیلومتر را باید از شمال شرق کوهدشت پشت سر بگذاری تا اندوه و خستگی های تابستانت را به شیرز برسانی. دره ی شگفت انگیزی که بستر رودخانه ای از سرچشمه های زلالی ست که از پای درختان میوه ی وحشی اش می گذرد.

رودخانه ای به طول چند کیلومتر که از عمق دره ای سبز می گذرد تا سر بر سینه ی رودخانه ی سیمره بگذارد. در دوطرف این دره کوه هایی سرپا ایستاده اند که انگار دست نقاش طبیعت سال ها در این نقطه از زمین صبر کرده تا چنین شگفتی ای بیافریند.

به هرجا می نگری خانواده ای را می بینی که مسافتی طولانی را آمده اند تا خستگی ها و عرق پیشانی از این روزهای گرم طاقت فرسا را کنار آبشارها و زیر چتر درختانش جا بگذارند.

 

 

اما وقتی دوربین توجه را زوم می کنی متوجه زباله هایی می شوی که بر مسیر این رودخانه ی زلال پخش شده اند. با دیدن این زباله ها متوجه می شوی که جای خوراکی هایی بوده اند که گردشگران باخود از شهر به همراه آورده و اینجا جا گذاشته اند.

شیرز تلاقی دو صحنه متفاوت از زیبایی ها و زشتی هایی است که پارادوکس تلخی آفریده اند. صحنه ای از نعمت خدادادی دره ای شگفت انگیز و رویایی و در کنار آن صحنه ای از ناسپاسی کسانی که این خواب رویایی کوهستان شگف انگیز را با کابوس زباله ها آشفته کرده اند.

اینجا حس می کنی شیرز خستگی و گرمای تن گردشگران را از آنها زدوده و گردشگران درعوض چهره این دره ی زلال و سبز را با قلم بی توجهی و جا گذاشتن زباله هایشان مخدوش کرده اند.

 

 

از مسیر رودخانه که بالا می روی به پلاستیک ها و بطری نوشابه ها و انواع آت و آشغال هایی برمی خوری که کنار زیبایی اش خوابیده اند و در واقع لقمه های زهری را مانند که در گلوی شیرز گیر کرده اند.

به راستی اگر این آب زلال و این درختان میوه و این کوه های بی بدیل نبود این همه آدم این همه مسافت را طی نمی کرد تا به مکانی متفاوت برسد اما تاسف آنجاست که وقتی می بینی آدم ها این چنین نیکی و مهربانی طبیعت را با به جا گذاشتن آشغال های خود پاسخ می دهند.

 

 

و به راستی اگر سطل های زباله ای بافاصله کنار زیبایی اش جانمایی می شد شاید گردشگران چنین بی رحمانه به جان زیبایی اش نمی افتادند.

از آشغال های به جامانده بر دره ی زلال شیرز که بگذریم شاخه های درختان میوه ای را می بینی که شکسته شده اند تا به شعله آتش کبابی سپرده شوند و اگر به این روال بگذرد باید تا چند سال دیگر بر دره ای خشک و بی درخت فاتحه خواند.

 

 

به اداره محیط زیست کوهدشت می روم جایی که فکر می کنم مسئولیت پاکیزگی محیط زیست آن جا رقم می خورد. رئیس اداره محیط زیست با بیان این که شیرز یک منطقه آزاد گردشگری است و تحت پوشش آن اداره نیست معتقد است که مسئولیت حفظ و پاکیزگی این دره به عهده اداره میراث فرهنگی و گردشگری است.

عباس احمدی می گوید: میراث فرهنگی باید ضمن پاکیزه نگاه داشتن شیرز با نصب آلاچیق و گماردن نگهبان بستر تفریح بی دغدغه گردشگران را در آن جا فراهم کند.

 

 

ادامه ی گزارش را به اداره میراث فرهنگی کوهدشت می برم. همایون امرایی، مسئول یگان حفاظت میراث فرهنگی کوهدشت نیز معتقد است که شیرز تحت پوشش آن اداره نیست و وظیفه رسیدگی به زیبایی این دره از دایره وظیفه آنها خارج است.

امرایی ادامه می دهد: نامه ای به ما نداده اند که شیرز تحت پوشش میراث فرهنگی قرار بگیرد.

 

میراث فرهنگی و گردشگری را هم پشت سر جا می گذارم و نمی دانم باید به کدام اداره دیگری بروم که ممکن است مسئولیت حفظ زیبایی شیرز و پاکیزگی آن در بخشنامه های فایل هایش جا خوش کرده است تا دست کم چند سطل زباله به شیرز ببرد تا این مکان بکر و زیبای خداوندی روزبه روز ویران تر نشود.

…………………………..

گزارش: حشمت اله آزادبخت

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

حمیدازادبخت در گفته :

من انگشت به دهان مانده ام:

ادم که به همه زیباییهای شیرز مینگرد و طبیعت ان باعث شوق وشعف وجود انسان میشود،پس چرا اینقدر این مخلوق

اینطور ظالمانه باعث مرگ این زیبایی میشود:::: در عجبم انسان

طبیعت در گفته :

اینها که طبیعت را خراب میکنن نمی فهمند طبیعت چیست

یا علی در گفته :

جناب ازادبخت
ممنون از نگاه شما
بنظرتون وظیفه مردم نیست که از طبیعت بهره می برند.در حفظ آن بکوشند.راستی مگه توان ،اعتبار و ظرفیت ادارات مرتبط که مشکلات عمده دارند چقدر است که اشغال مردم نیز جمع نمایند.گروه های غیر دولتی می توانند مفید باشند.چه انتظاری است وقتی درختان را با نااگاهی و خود خواهی خود نابود میکنیم و……..

صادق در گفته :

از ماست که بر ماست.

طبعیتی در گفته :

بهتره تابلو هشدار دهنده در ورودی دره نسب شود

iman gholami در گفته :

به جان خودم تابلو رو در میارن واسه جنگ کردن و…….

به نظرم با تابلو درست نمیشه

iman gholami در گفته :

خدا دیدمون که بهمون چیزای بیشتری نداده
تورو خدا این چه کاریه؟
پارک کشاورز (اول شهر) همین قضیه رو داره ….

با سلام جهت راهنمایی فقط عرض می کنم. برید ببینید کی اون امکانات تو بیشه و سایر مناطق گردشگری استان گزاشته بعد تو دره شیرزکوهدشتم اجراش کنید.

با سلام
جهت حفاظت بیشتر از مکانهای اینچنینی خواهش می کنم هیچ گونه تبلیغاتی جهت بازدید دیگران انجام ندهیم -خواهشاً تعریف تمجید نکنیم از مناطق بکر دست نخورده -آثار کهن میر ملاس نیست نابود شدند -دره شیرز هم نابود شده -خواهشاً از مناطق دیدنی لرستان تبلیغ نکنیم -بجای اینکار ابتدا نحوه برخورد با این چنین مکانهای بطور مکرر آموزش داد شود

دمت گرم آقای آزادبخت به نظرم این روش بهترین شیوه همزمان با نمایش زیبایی ها هشدارهای لزوم رعایت و حفاظت از محیط زیست را ارائه کردید -بسیار ممنونننننننننننننم

حیف شاره کم کویشت

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :