کد خبر : 33767
تاریخ انتشار : ۲۱ شهریور ۱۳۹۲ - ۱۱:۱۹
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 181 بازدید

صنعت، سدِ سعادت‎آباد

  مهران مریدی / میرملاس نیوز : صنعت، سدِ سعادت‎آباد یک پتروشیمی به اراک رسید، یکی به تبریز! پتروشیمی کوهدشت سهم که می‎شود؟   گاهی وقت‎ها که می‎خواهی از درد بنویسی، نوشتن سخت‎ترین کار دنیا می‎شود و قلم مایل به عشق‎‎بازی با کاغذ نیست. واقعیت این است که در خیلی موارد برای ما نوشتن سخت […]

 

مهران مریدی / میرملاس نیوز :

صنعت، سدِ سعادت‎آباد

یک پتروشیمی به اراک رسید، یکی به تبریز! پتروشیمی کوهدشت سهم که می‎شود؟

 

گاهی وقت‎ها که می‎خواهی از درد بنویسی، نوشتن سخت‎ترین کار دنیا می‎شود و قلم مایل به عشق‎‎بازی با کاغذ نیست. واقعیت این است که در خیلی موارد برای ما نوشتن سخت و یک جورایی دردآور است.

چند خط بالا مقدمه‎ای کوتاه بود برای نوشتن از یک درد- دردی که سال‎هاست با ماست. شاید هر وقت نام “پتروشیمی” شنیده شود، بی‎درنگ لرستانی‎ها یاد پتروشیمی‎ای بیفتند که سال‎های گذشته از لرستان به اراک هدیه داده شد و شرکت پتروشیمی به همین راحتی از استان ما جدا و با دیار دیگری وصلت کرد. کاری به نحوه واگذار شدن آن و نامردی “خودی‎ها” در آن زمان نداریم اما این کار در حد قرارداد ترکمن‎چای بود و نفرین لرستانی‎ها تا ابد پشت سر مسببان آن است. شنیده‎ایم هنوزم مواد وارداتی پتروشیمی اراک به نام لرستان وارد کشور می‎شود که همین دردمان را بیشتر می‎کند. راستی اگر آن شرکت در لرستان بود الان بچه‎هایش چند ساله بودند و چه مقدار از آن به کسانی که “سلحشور” خطاب می‎شوند، بهره می‎رسید.

******

به ظاهر، خوشی پتروشیمی به لرستان نیامده و شرکت پتروشیمی خرم‎آباد با این‏که در شهر ما، فاز اولش به نزدیک‎های بهره‎برداری رسیده اما بیشتر نیروهای رسمی و فنی آن تبریزی و کارگرهای روزمزد بومی(لر) هستند. شنیده‎ایم دفتر این شرکت هم در تبریز مستقر است و فقط نام آن سهم ماست.

آقامحمدی نماینده مردم خرم‎آباد در مجلس شورای اسلامی با ابراز نارضایتی از استخدامی‎های شرکت پتروشیمی لرستان گفته بود که «یکی از معترضین به روند استخدام در این شرکت هستم، زیرا پتروشیمی با توجه به آمار نخست بیکاری لرستان در کشور باید از نیروهای بومی استفاده کند. قانون می‎گوید باید ۶۵ درصد نیروها بومی باشد که متأسفانه از کل استخدامی‌های این شرکت حتی ۳۵ درصد به بومی‎ها اختصاص نیافته است».

بنابراین این پتروشیمی هم خیرش بیشتر از آن‎که به لرستانی‎ها برسد به از ما بهتران می‎رسد و بیکاری در لرستان روز به روز بیشتر و بیشتر می‎شود.

******

اواسط مردادماه سال‎جاری عملیات پتروشیمی در شهرستان کوهدشت شروع شد و بارقه‎های امید را در دیار آغشته با بیکاری، به‎وجود آورد.

آن‎گونه که مسوولان می‎گویند، در طول اجرای این پروژه که ۴۸ ماه طول می‎کشد، ۲ هزار و هنگام بهره‎برداری ۴۰۰ نفر به‎صورت ثابت مشغول به‎کار می‎شوند. شاید در نگاه اول این آمار کم به نظر بیاید اما با نگاهی واقع‎بینانه، اگر از هجرت یک لرستانی به استان دیگری برای کار جلوگیری شود، دنیایی ارزش دارد.

هنوز حادثه فرو ریختن ساختمانی در سعادت‎آباد تهران از یادمان نرفته که ۱۷ جوان کوهدشتی را به‎کام مرگ فرستاد. با آنکه پنجمین سالگرد آن مرحوم‎ها هم گذشته اما هنوز داغ آنها تازه است- داغ معیشت.

مادرانی که در سعادت‎آباد، بی‎سعادت شدند و فرزندانشان را برای تکه نانی از دست دادند، هماره هوره می‎خوانند، هوره‎هایی برای هیچ، هوره‎هایی برای بیکاری، هوره‎هایی برای درد، هوره‎هایی برای ما، هوره‎هایی برای فردا و هوره‎هایی برای هوره‎های زیادی.

بی‎شک اگر صنعت و شرکت‎های صنعتی در استان ما هم نفس بکشد، کوچ به استان‎های دیگر کمتر و کمتر می‎شود و هرگز حوادث کمرشکنی مثل سعادت‎آباد برای لرستانی‎ها رقم نمی‎خورد و در میدان‎های محل تجمع کارگران پایتخت، به ندرت هم‎استانی‎های ما دیده می‎شود.

درصد بیکاری لرستان فقط با شرکت‎های بزرگ صنعتی کاهش پیدا می‎کند اما متأسفانه این شرکت‎ها در استان ما به ندرت مشاهده می‎شود و اگر هم وجود دارد یا مثل پتروشیمی سهم دیگران است یا نبضش خیلی کُند می‎زند مثل پارسیلون.

کوهدشت با این‎که افراد دارای تحصیلات آکادمیک زیادی دارد اما در بین شهرستان‎های استان لرستان آمار بیکاری بالایی را به خودش اختصاص داده و امیدواریم پتروشیمی این شهر به سرقت نرود و برای یک‎بار هم که شده طعم واقعی پتروشیمی را در لرستان بچشیم تا آمار بیکاری کاهش پیدا کند.

خوشبختانه سرمایه‎گذار پتروشیمی کوهدشت، بانک ملی است که مدیرعامل این بانک لرستانی است و امیدواریم این بار حق مردمی که لیاقت‎شان بیشتر از این‎هاست، ضایع نشود.

باشد که چنین باشد.

نکته : این یادداشت پیش تر در نشریه ی افلاک چاپ شده است

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

داور عباسی در گفته :

بنده کارشناسی مکانیک سیالات خوندم واز بس که در کوهدشت شغلی برای کار بنده نبود مجبور شیدیم به تهران نقل مکان کنیم والان ۵ سال است که درشرکتی که در زمینه منابع تحت فشار وانواع چیلرهای سرمایشی فعالیت میکند بعنوان معون مدیر عامل وسربرست تام الاختیار مشغولم با انکه در رفاه کامل کاری هستم ولی ایکاش در شهر خودم ودر دیار خودم کار میکردم وچراغ شهر خودم را روسن میکردم اینجل کم نیستند جوانان با استعداد کوهدشتی با بهترین عملکرد کاری ولی از انجا که برای شهر خود مفید نیستند ودر غربت هستند ته دلشان بحال دیار شان وجوانان کوهدشتی میسوزد به امید ان روزی که تمام جوانان با شعور ومستعد کوهدشتی در مشاغل مختلفی ببینیم ان هم در بتروشیمی بنام کوهدشت وبه کام کوهدشت باور کنید این بهترین ارزو وبزرگترین ارزوی من برای همشهریهای خودم است به امید ان روز

دانشجو در گفته :

هنوز حادثه فرو ریختن ساختمانی در سعادت‎آباد تهران از یادمان نرفته که ۱۷ جوان کوهدشتی را به‎کام مرگ فرستاد. با آنکه پنجمین سالگرد آن مرحوم‎ها هم گذشته اما هنوز داغ آنها تازه است- داغ معیشت.

مادرانی که در سعادت‎آباد، بی‎سعادت شدند و فرزندانشان را برای تکه نانی از دست دادند، هماره هوره می‎خوانند، هوره‎هایی برای هیچ، هوره‎هایی برای بیکاری، هوره‎هایی برای درد، هوره‎هایی برای ما، هوره‎هایی برای فردا و هوره‎هایی برای هوره‎های زیادی.

( هنوزم داغ سعادت آباد از یاد ما نرفته) امیدواریم با چنین کارخانه هایی کوهدشت بال و پر بگیره.

تازگی ها داغ غربت وآوار تهران مردم روستای کتوله را هم بی نصیب نگذاشت

تانمایندگان ما مردمی نشوند هر روز باید منتظر خبر بدی بود چون فقط عده کمی را می بینند وبا برآورده شدن انتظارات آن عده درمجلس به عنوان یک نماینده مؤدب روی صندلی خود لم می دهند ونطقی نخواهند داشت همه دیدیم وگوش کردیم نطقهای نمایندگان را هنگام تصویب بودجه ورای وزرا ما نماینده نداشتیم پس همیشه باید لرزید

بدبخت در گفته :

منه بدبخت چند ساله تهران آواره م. با لیسانس و اونوقت پارتی بازی و… قلبم درد میکنه بخدا صحبت میکنم

بر نگارنده باید درود فرست چون بنده نورابادیم ولی دیدگاه ایشون استانی بود که جای تقدیر داره

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :