کد خبر : 46531
تاریخ انتشار : ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ - ۰۹:۳۵
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 293 بازدید

ورزش لرستان در خط پایان

  مهران مریدی / میرملاس نیوز : ورزش لرستان در خط پایان یواش یواش به روزهای آخر سال نزدیک می‎شویم و بهار نم‎نمک از راه می‎رسد- بهاری که با خودش تازگی و سبزی می‎آورد و خزان و زمستان را پشت سر می‎گذارد اما خبری از این تازگی در ورزش لرستان نیست که نیست. در اواخر […]

y2647_124

 

مهران مریدی / میرملاس نیوز :

ورزش لرستان در خط پایان

یواش یواش به روزهای آخر سال نزدیک می‎شویم و بهار نم‎نمک از راه می‎رسد- بهاری که با خودش تازگی و سبزی می‎آورد و خزان و زمستان را پشت سر می‎گذارد اما خبری از این تازگی در ورزش لرستان نیست که نیست.

در اواخر سال ۹۱ در یاداشتی با عنوان “یک سال گذشت، ورزش لرستان رفت و برنگشت” به پاره‎ای از مشکل‎ها اشاره کردم که همان‎ها در سال‎جاری هم وجود داشتند و بی‎گمان توشه آینده نیز هستند. راستش از بس در این موارد قلم زده‎ایم که برای خودمان هم ملال‎آور شده اما باز قلم یقه‎ی کاغذ را می‎گیرد و بی‎اختیار از درد ورزش می‎نویسد.

****

ورزش لرستان در حالی نفس‎های آخر سال ۹۲ را می‎کشد که باز هم در این سال، موفقیت آنچنانی به‎دست نیاورد و فقط تقویمش پر شد. “روزمرگی و پول نداریم” رایج‎ترین حرفی است که روزی چندین بار از اهالی ورزش استان به گوش می‎رسد و تمامی ندارد.

ورزشکارهای لرستانی در بیشتر رشته‎ها به فعالیت در تیم‎های لیگی می‎پردازند اما دریغ از یک تیم لیگ برتری در استانی که توانایی داشتن تیم‎های لیگ برتری زیادی دارد. والیبال، هندبال، هاکی، جودو، دوچرخه‎سواری، بوکس، کشتی، گلف، سوارکاری و… از جمله مهم‎ترین رشته‎های ورزشی هستند که لرستانی‎ها حرف اول را در کشور می‎زنند اما استان خودمان فاقد تیم لیگی است. بیشتر این ورزشکارها بارها اعلام کرده‎اند که حاضرند با مبالغی خیلی پایین برای تیم‎های لرستانی بازی کنند اما چه فایده که از داشتن هرگونه تیم معذوریم!

برخی هیأت‎ها فقط دنبال گرفتن اعتبار از اداره کل ورزش و جوانان هستند اما در آن طرف مسوولان این اداره می‎گویند هیأت‎ها بخش خصوصی هستند و باید اسپانسر جذب کنند که کمتر در این راستا گام برمی‎دارند.

در استان ما برخی منتظرند کسی مقامی بیاورد و بنر بزنند تا درخشش آنها را به اسم خودشان ثبت کنند اما حتی به استقبال آن ورزشکارها هم نمی‎روند! حتی برای کسانی که در میادین مختلف بین‎المللی افتخار کسب می‎کنند از گرفتن یک مراسم تجلیل در پایان سال عاجز و کوچک‎ترین کاری برای آنها صورت نمی‎گیرد.

شهرداری‎های لرستان با ورزش و تیم‎داری بیگانه هستند و رغبتی برای هزینه در ورزش ندارند. کارخانه‎های بزرگی در استان وجود دارند که فقط ضرر آنها به مردم می‎رسد و وقتی اسم هزینه در ورزش می‎آید پنبه در گوش می‎گذارند و خودشان را به خواب می‎زنند. خیران زیادی هستند که در همه بخش‎ها هزینه می‎کنند الا ورزش.

****

ورزش لرستان مشکل‎های زیادی دارد که بیان همه آن‎ها از حوصله این مطلب خارج است و گذرا به چند مورد اشاره کردیم.

به نظر نگارنده ورزش در استان ما با حرکت لاک‎پشتی به خط پایان رسیده و با خیال راحت در آن جلوس کرده و هرگز با این شرایط تغییر مدیریت در رأس ورزش لرستان هیچ دردی را دوا نمی‎کند.

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

علی جوزیبور در گفته :

با سلام و تبریک سال نو به همه میرملاسی های عزیز : شاید جناب آقای مریدی عزیز به بخش کوچکی از نا بسامانیهای ورزش اشاره فرمودند جهت استحضار عزیزان به نکاتی هر چند مختصر اشاره میکنم 1= معمولا در ایران اسلامی ورزس را چسبیده های به ورزش اداره میکنند نه چکیده های ورزش !!
2= برای رشد وتوسعه ورزش ابتدا به ساکن باید زیر ساختها را فراهم نمود که استان ما فاقد این فاکتور اصلی است
3= باتوجه به اجرای اصل 44قانون اساسی و خصوصی شدن ورزش در لرستان ازصنعت خبری نیست تا مثل اصفهان همسایه دو تیم در لیگ برتر داشته باشیم
4=مسئولین تراز اول استان ما در سنوات گذشته میل و رغبتی به ورزش از خود نشان ندادند و گر نه حد اقل گهر دورود با حمایت مالی مسئولین و گرفتن چند بازیکن تراز اول میتوانست جایگاه بهتری داشته باشد
5= معمولا در کشورهای تراز اول ورزش دنیا به تیمهای پایه اهمیت بیشتری داده میشود تا با استفاده از مربیان بزرگ بتوان رشد چشمگیری داشت و ستاره ها یکی پس از دیگری بمیدان آمده و باعث نشاط و رقابت سالم و از طرفی ایجاد انگیزه در نسلهای بعدی را بدنبال خواهد داشت
اما جناب مریدی عزیز تا زمانی مدیران چسبیده به ورزش برای حفظ میز ریاست خود صبح تا شب را با هزاران واسطه بدنبال نماینده ای گشته تا با تزریق بودجه قطره چکانی هم خود را حفظ کرده و نماینده را راضی نگهدارد نباید انتظار معجزه داشت . من از شما سئوال میکنم برادر محترم براساس کدام طرح استعدادیابی و پیکر سنجی توسط اداره کل ورزش لرستان نسبت به سامان دهی نسل جوان و سوق دادن آنان به ورزشگاه اقدام شده است ؟؟ بعضی توجوانان کوهدشتی با استعدادهای نا ب در رشته های کشتی والیبال ، کاراته و فوتبال حتی پول کرایه تاکسی امدن به ورزشگاه راندارند و هر ماه باید مبالغ هنگفتی را بابت اجاره سالن بپردازند !!! آنوفت ما انتظار معجزه داریم .؟؟ درسالهای نه چندان دور شهرستان کوهدشت در رشته کشتی از قهر مان جهان گرفته تا آسیا کلکسیونی از بهترین کشتی گیران را بدنیا معرفی نمود ولی امروزه بعلت نبود اسپانسر و اعتبار کافی و کم محلی مسئولین میرود تا ورزش بکلی به فراموشی سپرده شود آیا فقط دو شهرستان کوهدشت و الشتر توانائی یک تیم خوب ومنسجم والیبال را در لیگ برتر ندارند؟ بیم آن میرود استعدادهای ناب این استان غیر برخوردار به تماشاگرانی مات و مبهوت بر ای استانهای بر خوردار تبدیل شوند و یا به شهرهای دیگر مهاجرت نمایند !!!! مگر آرشی بیایه واکنه گری ده کارش . بامید آنروز ؟؟؟؟

سلام جناب آقاي مريد
شما كلام را تمام واتمام حجت فرمودين اما فقط درمورد بوكس عرض كنم فقير ترين وكم توقع ترين ومقام آورترين رشته ورزشي درلرستان بعد از كشتي بوكس بوده وهست حرف اول را درآسيا وجهان ازسال 1363تا كنون لرستان زده است عبدالرضا انصاري قهرمان آسيا درسال 53 از لرستان شهرستان كوهدشت بود كيومرث عباسي -قاسم نعمتي – احمدنعمتي مسعود نعمتي -برادران كوناني (احمد-فريدون و فرشاد ) عضو تيم ملي بودند -حشمت اله آزادبخت -شهرام غلامي ايرج محمدي – علي مرادي -تيمور عباسي -محمود آزادبخت – حسن آزادبخت -علي محمد امرائي امير ميرتيموري هژبر ميرتيمور فتح الله ميرتيموري – احسان كاكاوند- شريفي علي وفائي – محمدرضا مرادي مقدم-ميلادكوناني- محمدخاوري – رضا خاوري – اكبر گراوند – حميد عوض پو.ر- بهروز آزادبخت …. و…. اينها همه از قهرمانان نامدار بوكس استان وكشور بودند اما دريغ از يكبار تقدير وتشكر از اين همه عزيز
حتي حق مسلم دونفر از بوكسورهاي ما كه انتخابي تيم ملي بودند و به هركدام مبلغ 300000تومان مي خواستند بدهند وارد لرستان وكوهدشت شد اما به اين عزيزان داده نشد
متاسفانه بوكس در لرستان درحال جان دادن است
واين همه فقط به علت عدم مديريت بوكس دركشور وخصوصا درمركز استان است ….ببخشيد

دوستان عزیز، با سلام و آرزوی سالی موفق برای همشهریان عزیز، باید به عرض برسانم نجابت و وفاداری مردم این خطه قهرمان پرور باعث شده است که هر روز پسرفت کنیم.
چرا مطالبات خود را پیگیری نمی کنیم و منتظریم که فلان مسئول فلان وعده سرخرمن بدهد و سالها بگذرد و دریغ از حتی یک عمل کوچک!!
چرا منابع سنگ لرستان به یغما می رود و فقط کشته شده های جاده خرم آباد کوهدشت برای ما می ماند!
آیا نباید سهمی از این منابع خرج مردم منطقه شود؟!
از منابع گچ کوهدشت چه سهمی به مردم منطقه می رسد؟! کارخانه را فرضا کسی خریده است، آیا معدن را نیز باید سرجهازی داد؟!
برای گسترش صنعت توریسم چکار کرده ایم؟ می دانید برای استانهایی مانند گیلان و مازندران چند میلیارد سودآوری دارد؟
جنگلهای بلوط را چطور با دست خود نابود می کنیم؟!

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :