کد خبر : 4786
تاریخ انتشار : ۷ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۰:۵۸
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 181 بازدید

شعر ایران – غلامرضا بروسان

می خواهم گوش باد را بگیرم  که این همه در موهایت نپیچد و با زندگی ام بازی نکند تو هم کاری کن مثلا دکمه پیراهنت را ببند مثلا دامنت را جمع کن و فکر کن که پیاده رو خیس است…  

می خواهم

گوش باد را بگیرم

 که این همه در موهایت نپیچد

و با زندگی ام بازی نکند

تو هم کاری کن

مثلا

دکمه پیراهنت را ببند

مثلا

دامنت را جمع کن

و فکر کن که پیاده رو خیس است…

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

سمیه نادی در گفته :

غلامرضا بروسان عالی بود. حیف زود رفت. چه شعر زیبایی انتخاب کردید

[پاسخ]

علیآقا حسین پور در گفته :

گاهی شعری زیبا چون کار”غلامرضا بروسان”
مجبورمان می کند… در تخیل اش غرق شویم.
تا خیس پیاده رو، و دکمه ی باد شویم.

[پاسخ]

گراوند در گفته :

عالی بود

[پاسخ]

مگه فقط توشعر!!!

[پاسخ]

متعجب الدوله پاسخ در تاريخ پنجشنبه ۱۱ خرداد , ۱۳۹۱ ۱۸:۳۵:

ها !!!! چی گفتی باران ؟ گنگه .بیشتر توضیح بده

[پاسخ]

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :