کد خبر : 49369
تاریخ انتشار : ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ - ۱۲:۳۹
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 629 بازدید

علم بهتر است یا قدرت؟!

    میرسلیم خدایگان / میرملاس نیوز : روزی روزگاری حرمت معلمان بیشتر از اینها بود. در روزگاری که ما دانش آموز بودیم، معلم نماد یک امر متعالی بود. ما سعی می کردیم مثل آنها باشیم. تمام تلاشمان این بود که معلم مان ما را در بهترین حالت ممکن ببیند به همین دلیل اگر در […]

 

DSC_0163

 

میرسلیم خدایگان / میرملاس نیوز :

روزی روزگاری حرمت معلمان بیشتر از اینها بود. در روزگاری که ما دانش آموز بودیم، معلم نماد یک امر متعالی بود. ما سعی می کردیم مثل آنها باشیم. تمام تلاشمان این بود که معلم مان ما را در بهترین حالت ممکن ببیند به همین دلیل اگر در ساعات غیر درسی که مشغول بازی کردن بودیم متوجه حضور معلم خود می شدیم فوری فلنگ را می بستیم تا او فکر نکند که ما بجز درس خواندن کار دیگری هم انجام می دهیم! با وجود سخت گیری هایی که شاید بخشی از آنها لازم نبود اما معلم و مدرسه حرمت خود را داشت. حرف معلم تاثیرگذارترین و مهمترین سخنی بود که شنیده یا نقل می شد.کافی بود برای اثبات مطلبی این جمله برای پشتوانه ی آن بیاید: “معلم مان گفت” ، دیگر شکی در صحت آن گفته نبود! شاید فکر کنیم که چون در آن زمان منابع اطلاعاتی و رسانه ها به گستردگی امروز نبوده ، معلم اولین و آخرین مرجع بوده است.اما همه ی قضیه این نبود. نظام آموزشی و فرهنگ عمومی چنان ارزشی برای علم و نمره گرفتن قائل بود که واقعا فرق بین یک دانش آموز درسخوان با دانش آموز سربه هوا چه در مدرسه و چه در جامعه محرز و مشخص بود. به جرات می توان گفت که در آن روزگار هیچ کس نمره ای نمی گرفت مگر آن که درسش را خوانده باشد.چه اتفاقی افتاده است؟ چرا دیگر درس و مدرسه و معلم از ارزش و اعتبار پیشین افتاده است؟ سال گذشته وقتی به یکی از دانش آموزان سال آخر توصیه می کردم که درس بخواند، پس از تحمل دقایقی که بنده به خیال خودم بالای منبر راه و چاه را به او نشان می دادم و آینده ی درسخوان ها و درس نخوانده ها را برای او ترسیم می کرد با نگاهی عاقل مآبانه و از بالا به پایین گفت: فلانی خودت رو اذیت نکن،اگه امسال هم نمره نگرفتم سال دیگه صد هزار {تومان} میدم در موسسه ی …… ثبت نام می کنم و..! دانش آموز دیگری که از تقلب او در جلسه امتحان نهایی ممانعت کردم تا حالا چند بار مرا تهدید به قتل نموده است! همکاران فرهنگی هم با وجود لمس مشکلات نظام آموزشی گویی نسبت به این قضایا بی تفاوت شده اند. اخیرا در سایت میرملاس خبری آمده است که از قضا خبر اول است : چند دانش آموز نا بهنجار چند تن از معلمان را مورد ضرب و جرح قرار داده اند بطوریکه از شدت جراحات در بیمارستان بستری اند! این خبر که واقعا فاجعه ای فرهنگی است با بی تفاوتی دیگر همکاران فرهنگی مواجه شده است. اما خبر یک انتصاب یا عزل در یک پست میانی، صدها نظر ریز و درشت زیر آن می آید.اگر به بعضی مطالب این سایت که بسیاری از موضوعات آنها نخ نما شده اند سری بزنیم می بینیم که فرهنگیان محترم با اسم و آدرس و مشخصات کامل برای آن مطالب اظهار نظرهای مبسوطی نموده اند که به نظر می رسد بیشتر به نویسنده ی مطالب نظر داشته اند تا به خود مطلب! اما ذیل خبر این حادثه فقط چند نظر پراکنده و اکثرا به اسم ناشناس آمده است! آیا امنیت جانی و روانی هزاران معلم این منطقه از موضوعات سیاسی و باند بازی حتی برای خود فرهنگیان هم کم اهمیت تر است؟ احتمالا همین طور است.و الا بازخورد این مسائل جور دیگری بود.
جا دارد مسئولین محترم ذیربط در این خصوص اهتمام جدی نموده و فرهنگیان عزیز برای یک بار هم که شده به این معضل اجتماعی-صنفی به طور جدی واکنش نشان دهند.

 

 

درج شده توسط : سرویس خبر و رسانه " میرملاس "

دیدگاه ها

نورعلی ازسنندج در گفته :

با سلام .
به یاد هنرستان -به یاد آقای عزیزی دبیر پرورشی – به یاد آقای دایی که اهل اصفهان بود – به یاد آقای شعبانی

وبه یاد . . . .

یاری بخش حاتمی در گفته :

باسلام به دوستان عزیز ، میر سلیم و غلام حسن

به یاد تمام حرمت ها ، دوستی ها … و سادگی هایی که در آن دوران بود .

میرسلیم خدایگان / دبیر سرویس فرهنگی - اجتماعی " میرملاس نیوز " mirmalas@gmail.com در گفته :

یاد باد آن روزگاران یاد باد…
درود بر نورعلی عزیز و یاری بخش بزرگوار. امیدوارم همیشه شاد باشید.

مسعود فرج الهی/ تهران در گفته :

جناب خدایگان ارجمند

روزی معلمی ارج داشت که چراغ هدایت بودند و چون شمع می سوختند و روشنی بخش محافل دانش بودند، اکنون چه شده است که دانش آموز بر معلم خود پیشی گرفته و با رفتار نا به هنجار باعث هتک حرمت می شوند. آیا تا کنون از خود پرسیده ایم چه شده است که روزگاری معلمی را از دور می دیدیم و به حرمتش خود را در گوشه ای پهنان می کردیم تا او ما را نبیند ولی اکنون جسارت به حدی رسیده که این چنین به معلم خود پرخاش می کنند.
یک علت دارد و آن هم سیطره سیاست بر فرهنگ تو خود حدیٍث مفصل بخوان از این مجمل

روح پدرم شاد که می گفت به استاد ******فرزند مرا عشق بیاموز و دگر هیچ

درود بر سلیم بگ عزیز

میرسلیم خدایگان / دبیر سرویس فرهنگی - اجتماعی " میرملاس نیوز " mirmalas@gmail.com در گفته :

درود بر دوست ناشناسم!

فرشاد مراديان در گفته :

پیامبر اکرم (ص) :
درمیان صدقه هایی که مردم می دهند هیچ صدقه ای ارزنده تر از یاد دادن علم و دانش است .
روزمعلم را بر مروجین علم ودانش ومبارزین راه جهل و سیاهی تبریک می گویم .
راهتان مانا و اندیشه تان پویا

میرسلیم خدایگان / دبیر سرویس فرهنگی - اجتماعی " میرملاس نیوز " mirmalas@gmail.com در گفته :

ممنون از اظهار نظرتان دوست ارجمند.

مصطفی شکری در گفته :

بر جناب خدایگان؛ مردی از قبیله اقل قلم، سلام و درود میفرستم و بر ایشان خجستگی و مبارکی آرزو می کنم. حقیقت آن است که “هیچ جامعه ای فراتر از فکر معلمانش نخواهد رفت”
آرزو دارم که مسئولین گرانقدر، عمق این کلام را درک کنند.

میرسلیم خدایگان / دبیر سرویس فرهنگی - اجتماعی " میرملاس نیوز " mirmalas@gmail.com در گفته :

درود بر مصطفای عزیز.روز معلم بر شما نیز مبارک باشد.

تورج آزادبخت / سرویس سیاسی "میرملاس" mirmalas@gmail.com در گفته :

درود بر میرسلیم فرهیخته

ضمنا تبریک هفته معلم به همه ی جامعه فرهنگیان محترم در باب موضوع و دغدغه شما سه نکته عرض کنم ۱- هرگاه از فرهنگ خود غافل شدیم از طریق نقاط کور فرهنگی ، به آن آسیب های زیادی وارد شده است. یکی از این نقاط کور عدم وجود سبد فرهنگی در خانواده هاست. تا زمانیکه سبد فرهنگی همانند سبد اقتصادی ، تفریحی و.. در میان خانواده های جایگاه خود را تثبت نکند ره بجایی نخواهیم برد.
۲- سردمدار و صاحبان این بخش (فرهنگ )همان فرهنگیان عزیز . محترمی هستند که در چند روز گذشته شاهد توهینی آشکار به جایگاه و شان آنان بودیم. وقتی صاحبان و مروجین این بخش امنیت اجتماعی و جایگاه ی ندارد چگونه می تواند بستری برای آموزش و تربیت فراهم کند.
۳- افزایش روابط سببی ، نسبی و اجتماعی هم بخشی از بار این معضل را بدوش می کشد.

امیدوارم با تلاش متولیان این عرصه ، هم فرهنگیان ما به مقام و جایگاه اصلی و درخور شأن خود برسند. هم دانش آموز رجعتی به گذشته داشته باشند.

میرسلیم خدایگان / دبیر سرویس فرهنگی - اجتماعی " میرملاس نیوز " mirmalas@gmail.com در گفته :

درود به تورج عزیز. سخن شما نغز است.پاینده باشید.

دوست عزیز با شما هم عقیده ام که معلمین باید موضع قاطعی در خصوص حوادثی از این قبیل بگیرند ،ولی وقتی علت این حادثه برای من، معلوم نیست چگونه انتظار داری که کورکورانه حمایت خویش را اعلام کنم ؟ البته باید مسئولین ذی ربط در کمترین زمان ممکن و خارج از نوبت به این مسئله رسیدگی کنندو اگر ثابت شد که بدون داشتن دلیل خاصی این اتفاق صورت گرفته نه تنها همه ی معلمین عزیز بلکه تمام اولیا محترم و همه ی مسئولان شهرستان هم بدان واکنش نشان دهند و از مسئولانمربوطه هم باید خواسته شود که مسببین آن را بدون کوچکترین مسامحه و اغماضی به سزای اعمال کثیفشان برسانند تا در آن صورت درس عبرتی باشد که کسی کوچکترین تعرض و اهانتی به این قشر شریف ننماید.

میرسلیم خدایگان / دبیر سرویس فرهنگی - اجتماعی " میرملاس نیوز " mirmalas@gmail.com در گفته :

سلام به شما دوست عزیز. خشونت به هر دلیلی و از جانب هر کسی امری قبیح و غیر قابل قبول است.اگر هر کسی که خود را صاحب حق می داند راسا برای احقاق آن دست به خشونت بزند، باور بفرمایید سنگ روی سنگ بند نمی شود.

هنوز روزهای خوب مدرسه،هنوز دستهای گچی معلمهایم ولباسهای فرم وساده ی همکلاسی هایم یادم نرفته…
معلم های ما هر روز همه ی مشکلاتشان را می گذاشتند دم در مدرسه و بانشاط وپر انرژی می آمدند وما همیشه فکر می کردیم آنقدر محکم اند که هییچ وقت مقابل هیچ سختی نمی شکنند…
معلم ریاضیمان همیشه لبخند میزد،
معلم عربیمان دوستمان داشت…
معلم ادبیاتمان همیشه انشاهایمان را به خانه می برد..
معلم جغرافیمان دایرهالمعارف اخبار روز جهان بود،وکلاس درسمان یک روز قطب شمال بود،یک روز جنوب،یک روز استوا…
مدیر ومعاونمان همیشه هوایمان را داشتند…سختگیر بودند ومنظبط ،اما مهربان…
آنها میسوختند،آنقدر برای ما ارزش قائل بودند که حتآ خیلی از کلاسهای فوق برنامه شان به قصد یاری بچه ها بدون چشم داشت بر گزار میشد…ومن پس از سالها هنوز هم از بزرگیشان می گویم…

کاش معلمان کوهدشت همه وهمه به این مسیر بروند…و بدانند که در این دنیا هر عملی عکس العملی دارد…
بودند معلمانی هم که هر هفته یکی به جایشان کلاس می آمد..موضع فکریشان مشخص نبودو دانش آموزان را اصلن مثل بچه های خودشان نمی دیدند…نمره هایشان آشنا بازی بود وسوادشان کمتر از جایگاهی که داشتند ،خستگی هایشان را می آوردند سر کلاس وباید به زور از دهانشان نکته ی درسی بیرون می کشیدیم…
به عقیده ی من تنها دسته ی اولند که”معلم”اند…ومن برایشان بی نهایت تر از همیشه آرزوی سربلندی و نعمت دارم وروزبزرگ معلم را به همه شان تبریک می گویم…

علی محمد موحدی در گفته :

سلام برنویسنده محترم عنوان نوشته شما را که دیدم خوشم آمد روی عنوات کلیک کردم موضوع را که خواندم باخود گفتم تنها چیزی در این نوشته نیست موضوع نیست علم است وقدرت اما بعد که خوب توجه کردم رابطه بین علم و معلم را از نوشته اتان استخراج کردم وبا خود گفتم شاید منظور ایشان همان کلام مولا امیرالمومنین علی علیه اسلام باشدکه فرمودند:”من علمنی حرفاقدصیرنی عبدا” هرکس به من حرفی را بیاموزد مرا بنده خدا کرده است. ازاین کلام حضرت امیر (ع)میتوان نتیجه گرفت که جایگاه معلم بخصوص در اسلام از چه موقعت والایی برخوردار است .علم ما فوق قدرت،ثروت وهر چیز مادی دیگراست . باز هم در خصوص اهمیت علم سخنان گهر بار علی (ع) را یاد آوری مییکنم که فرمودند”مردم!هشیار باشید:کمال دینداری واوج ایمان شماعبارت از:آموختن وانطباق وهماهنگی برطبق موازین علمی می باشد. باید متوجه باشید که دانش اندوختن از ثروت اندوزیهای مادی،لازمتر وضروری تر است. زیرا مال وثروت وروزی مردم برحسب نیازودر خور احتیاج همگان تقسیم شده است. …ولی گنجینه علم ودانش دروجودعالم ودانشمندودستگاه ذهنی اوانباشته شده است که هرجویای علم باید سعی خویش رانهایی ترین درجه آنبه کاردارد تابرای این ذخایروگنجها دست یابد.خطاب به کمیل ابن زیاد فرمود:کمیل!علم بهتر ازمال است زیرا علم ودانش ازتو نگاهبانی وپاسداری کرده ووجودت رادر پناه خودقرار میدهد.ولی در مورد مال،ناگزیری که خود نگاهبان وپاسدار آن باشی. علم ودانش برتمام شئون زندگی وپدیده های هستی فرمانروا وحاکم است، در حالی که مال وثروت انسان،محکوم

ئ

علی محمد موحدی در گفته :

ادامه:و دستخوش اراده او می باشد،صرف مال وانفاق آن،موجب نقصان وکاهش آن می گردد درحالی که انفاق علم یعنی تعلیم آن به دیگران،اندوخته های علمی عالم ودانشمند راپر بارتر وفزاینده تر می سازد”. به معلمین عزیز ودست اندر کاران آموزش وپرورش است که به این مهم اهتمام تام وکامل داشته باشند. نظام آموزشی ما درآموزش وپرورش باید سالمترین نهاد دربین ادارات وسازمانها باشد نباید باندها وجریانات سیاسی به خاطراهداف سیاسی ودستیا بی به قدرت در آموزش پروش نفو ذ داشته باشند.آموزش وپرورش جای شایستگان است.معلمین و آموزگاران محترم امانت دارندباید مواظب باشند که این جایگاه را حفظ کنند.درشان معلمین همین بس که امام راحل فرمودند معلمی شغل انبیاست.

حجت علی پور در گفته :

درود و صد درود بر سلیم عزیز که خود معلمی دلسوز و توانا بوده و هست چه در عرصه ی اجتماع و چه در عرصه ی تعلیم و تربیت. یادباد آنکه نهانت نظری با ما بود. قربانت

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :