کد خبر : 52747
تاریخ انتشار : ۱۱ تیر ۱۳۹۳ - ۱۱:۲۹
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 1,019 بازدید

خوش آمدی سردار

  دکتر محمدمهدی بهداروند / سرویس منتظران  میرملاس :  خوش آمدی سردارپاسداشت سردار حاج مرتضی کشکولی سال ۶۲ بود که برای اولین بار با این نام آشنا شدم.واسطه آشنایی ام فرمانده سپاه اندیمشک برادر خوبم سردار حسن باقری بود.از دوره نظامی ام که در پروکان دیلم اهواز بود برگشته بودم که فرماندهی سپاه تمام بچه […]

meh (133)

 

دکتر محمدمهدی بهداروند / سرویس منتظران  میرملاس : 

خوش آمدی سردار
پاسداشت سردار حاج مرتضی کشکولی

سال ۶۲ بود که برای اولین بار با این نام آشنا شدم.واسطه آشنایی ام فرمانده سپاه اندیمشک برادر خوبم سردار حسن باقری بود.
از دوره نظامی ام که در پروکان دیلم اهواز بود برگشته بودم که فرماندهی سپاه تمام بچه ها را برای اردویی به یکی از مناطق کوهستانی جنگلی کوهدشت برد.
اولین بار بود که به این شهر قدم می نهادم.در اولین روز حسن باقری مسئولین و پاسدارهای سپاه کوهدشت را به ما معرفی کرد.اصغر مرادی،محسن کشکولی،بهزاد بازوند،حسین پیرزادی،خزایی و…….. او ما را هم به آنها با لهجه غلیظ کوهدشتی اش معرفی کرد.رحیم یوسف آبادی،محمد دریکوند،کریم علی پور،مهدی بهداروند،محمد یغار و…..
همان ظهری که نمازمان را خواندیم آن قدر با هم صمیمی شدیم که انگار سالیان سال است با هم رفیق بوده ایم.آن چه من می دیدم این بود که همه این افراد همه سبک و سیاق حسن باقری را داشتند.در رفتار،حرف زدن،سکوت،مردانگی.

 

62-کوهدشت-اصغرمرادی-بهداروند-پیرزادی-باقری

روز سوم اردوی ما بود که همگی برای استراحت دور هم جمع شد بودیم که یکی صدا زد برادر محسن،آقا مرتضی اومده.محسن سریع خداحافظی کرد و رفت و من از فرمانده ام با تعجب پرسیدم چرا رفت؟
برادرش آمده؟
کی؟
آقا مرتضی
از کجا؟
از تیپ ۵۷ ابوالفضل
مشغول حرف زدن بودیم که سردار مرتضی با لباس خاکی کره ای اش در حالی که می خندید به سمت ما آمد و همان اول گفت به به جمع تان جمع است.فرمانده ام همه را به او معرفی کرد و در تعریف او گفت ایشان هم برادر خیلی خوبم آقا مرتضی کشکولی است .او اهل جبهه و جنگ است.آقا مرتضی افتخار شهرماست.حسن حرف میزد و مرتضی سرش پایین بود و آخر طاقت نیاورد و گفت آقا ممنون دیگر بس است
حسن باقری معلوم بود با اعتقاد از او می گوید
ساعت حدود ۳ بعدازظهر بود که مرحوم سردار رحیم یوسف آبادی از او سوال کرد از جنوب چه خبر؟
چه خبرِی؟
از عراقی ها
او که تاره از عملیات های ناموفق بعد از فتح خرمشهر برگشته بود می گفت عراقی ها فهمیدند ما از نیمه شب شروع می کنیم و تا قبل اذان صبح تمام می کنیم،لذا تا توانسته اند موانعی مثل مین،کانال،سیم خاردار،کمین،بشکه های فوگاز سر راهمان قرار داده که تا صبح وقت مان به خنثی سازی آنها بگذرد و صبح براحتی درگیری با ما شروع کند.
آن روز تا بعد از نماز مغرب و عشاء همراهمان بود و از جبهه می گفت و آخر شب با همه خداحافظی کرد و رفت.
بعدها دلاوری ها او را از زبان فرماندهان و رزمندگان خوب لرستانی می شنیدم و افتخار می کردم که چنین فرماندهی از خطه غیور لرستان درخشیده است.
پس از مدتی حسن باقری از سپاه ما رفت و من راهی قرارگاه کربلا شدم.در آن جا هر از گاهی از این مرد حماسه ساز از عملیات قرارگاه سراغ می گرفتم ولی توفیق دیدن او را نداشتم.
مرتضی از فرماندهی سپاه کوهدشت کارش را با جنگ و جهاد آغاز کرده بود.خاطرات اعزام به جبهه های جنگ او با ترکیبی از نیروهای رزمنده شهرستان کوهدشت شنیدنی است.
با حملات وحشیانه عراق فرماندهی و مقام را به شهرنشینان داد و راهی میادین نبرد شد.
در قرارگاه کربلا وقتی از مهدی قبیتی آن جوان ناز دزفولی سوال کردم شما مرتضی کشکولی را می شناسید؟
او با تعجب گفت:آره
از کجا؟
او مدتی جانشین رئیس ستاد تیپ ۱۵،امام حسن مجتبی (ع)بود.
تیپ امام حسن را خوب می شناختم بچه های این تیپ،اولین یگان نیروی زمینی سپاه بودند که به تیپ مستقل ویژه آبی خاکی تبدیل شد و آموزش های خاصی را یاد گرفت.
آن روزها بهترین بچه های اهوازی را در این تیپ می دیدم .همه اهل صفا و معنویت بودند.مرتضی هم فرمانده بود و هم یک رفیق خوب.انگار خانوادگی تک بودند.سعید را از طریق حاج احمد سوداگر خوب می شناختم.محسن را هم از طریق حسن باقری ولی مرتضی یک چیز دیگری بود.مرتضی وقتی حرف از شهید و شهادت می شد انگار زود فیلش هوای هندوستان می کند و دلش آنی آسمانی می شود.
وقتی یاد دوستان شهیدش می افتد چهره اش دیدنی است.وقتی از شهدای همراهش می گوید صحبت هایش شنیدنی است.در مراسم شهید ناصر فاضل شیرازی وقتی دوستان اصرار کردند از او بگوید راه فراری نداشت و مجبور بود حرف بزند.با تانی و غصه می گفت:
فاضل نیرویی بود بسیار متفکر ، صاحب نظر و تیزهوش بود. چون دیپلمش را در رشته ی ریاضی فیزیک گرفته بود و در این رشته تحصیل کرده بود بسیار حسابگر و دقیق در کارها عمل می کرد.
شخصیتی آرام و کاملا طراح و دست به قلم بود.
تدریس می کرد و یادم می آید که در منطقه زبیدات یک دوره کلاس درس نظامی برپا کرده بودودرخط مقدم به نیروها آموزش نظامی می داد. در عین حال شوخ طبع بود، بیش از اندازه شوخ طبع و البته بسیار پر انرژی .
آنقدر  پر انرژی بود که مدام راه می رفت و یکجا نمی نشست.
هیچوقت کاری که خودش می توانست انجام دهد به زیر دستانش واگذارنمی نمود.
خیلی هم بی حاشیه بود،آنقدر بی حاشیه که هرکاری به او واگذارمی کردیم نه نمی گفت و انجام می داد.
بعنوان مغز تیپ در عملیات بود و برآورد نویسی می کرد و به نظرم اگر شهید نمی شد حالا  جز یکی از برترین و بلند پایه ترین فرماندهان سپاه بود. 
تو را به خدا بیدارم نکنید  .

 

حاج-مرتضی-کشکولی

در حین عملیات والفجر ۹ که رفتن روی قله ی کچل برون خیلی سخت بود(آنقدر سخت که هرکسی می رفت وبرمی گشت باید یکی دو شب استراحت می کرد)ناصر رابرای شناسایی فرستادیم.
تا رفت و برگشت دوباره من گفتم ناصر برو.  دوباره فوری رفت دنبال یک کارعملیاتی دیگر و دوباره تا برگشت حاج نوری گفت: ناصر برو ، ناصر هم نه نگفت و دگر بار رفت پی ماموریت و بازهم تا برگشت دوباره من گفتم ناصر برو.تقریبا سه چهار دفعه ای من و حاج نوری  ناصر را دنبال ماموریت فرستادیم.
تا اینبار ناصر دیر کرد.چند ساعتی گذشت اما خبری از  او  نشد.ما هم ماموریت خیلی واجبی داشتیم و باید دوباره ناصر را برای انجام ماموریت می فرستادیم. بی سیم زدیم خط مقدم خبری از او نداشتند،تمام معاونت های تیپ را گشتیم نبود،با برادرخانمش(حاج فتح الله گودرزی) که آن زمان در مسئول واحد مهندسی بود تماس گرفتیم خبری از ناصر نداشت .
انگار ناصر یک قطره آب شده بودو در دل زمین رفته بود. پیش خودمان گفتیم خدایا شهید شد؟ مجروح شد؟ ترکش خپاره خورد؟ مفقود شد؟ تقریبا چهار، پنج ساعتی دنبالش گشتیم و پیگیری کردیم که ببینیم کجاست ولی پیدایش نکردیم. 
بعداز کلی جستجو متوجه شدیم ایشان از فرط خستگی به واحد مهندسی رفته و داخل یکی از ماشین ها دراز کشیده بود و به سرباز نگهبان هم گفته که : تو را به خدا به حاج نوری و کشکولی نگویید که من اینجا دراز کشیده ام که حتی یک ثانیه هم نمیتوانم روی پا بایستم. ما هم بیدارش نکردیم و گذاشتیم تا استراحت کند. 

 در جنگ بدلیل تغییر تشکیلات سپاه دیگر خبری نزدیک از این مرد بزرگ برایم بدستم نیامد.البته دور را دور از او خبرهایی داشتم.لشکر ۵۷ حضرت ابوالفضل از لشکرهای خط شکن و حماسه آفرینی بود که محسن رضایی از آن همیشه به احترام یاد می کند.

محسن رضایی هر گاه بحث لشکر ۵۷ می شود مرا یاد عملیات های در غرب آنها می اندازد و می گوید:حاج نوری از شجاعان جنگ بود که هرگاه در منطقه ای احساس یاس میکردم او و لشکرش سراسیمه شادی برایم هدیه می آوردند.
حکایت عملیات لشکر در عملیات کربلای ۴ زبان زد همه بود.آن قدر سریع و قوی عمل کرده بود که محسن رضایی باورش نمی شد.
جنگ تمام شد و من راهی حوزه علمیه قم شدم.از تیپ و لشکرها بی خبر بودم.تنها می شنیدم رئوفی آمده تهران.شمخانی دیگر اهواز نمی رود.غلام پور هنوز اهواز است.برخی از تهرانی های اهل دو کوهه دیگر به تهران آمده اند.اردوگاه کرخه آنها جمع شده است.
تا سال های ۷۶ اصلا گوشم بدهکار چیزی نبود و درسم را می خواندم.آیت الله حسن زاده آملی در اولین روز درسی ام گفت:پسر جان!اگر آمده ای درس بخوانی همه چیز را برای علم،طلاق بده.منهم همه را غیر همسرم طلاق دادم.تفریح،سفر،جلسه،دیدار و…..
سال ۱۳۷۷ سردار سوداگر در مازندران بود.او فرمانده لشکر ۲۵ کربلا شده بود.دو استان تحت امرش بود گیلان و مازندران که حالا مازندران خودش دو استان شده است.زمستان ساری خیلی بد و بی مزه بود.وقتی در دفترش او را ملاقات کردم متوجه شدم نماینده ولی فقیه آقای محمدیان است.او در قرارگاه کربلا زمان آقای بشردوست،معاون فرهنگی بود.چقدر از دیدن او خوشحال شدم.در آن جلسه نفر سومی بمن معرفی شد که قیافه اش خیلی آشنا بود ولی به جا نمی آوردم.سوداگر گفت:ایشان آقای مرادی ارشد حفاظت است.با تعجب با او سلام و احوالپرسی کردم که یکمرتبه گفتم تو اصغر نیستی؟
نه من محمدم
تو نیروی حسن باقری نبودی؟
بله
تو رفیق محسن کشکولی نبودی؟
چرا تو اینها را از کجا میدانی؟
من شما را سال ۱۳۶۲ در اردوی کوهدشت شناختم
او هم کمی فکر کرد و خاطرات یادش آمد و کلی خندیدیدم.
سه مقام نظامی لشکر هر سه از دوستان خوبم از آب در آمدند. شب ها برای این که منزل چه کسی باشم بین سه نفر اختلاف بود ولی سوداگر چون فرمانده لشکر بود غالب می شد.
روز سوم ماه شوال بود که آماده رفتن بودم که حاج احمد سوداگر گفت از اتاق بیرون بیا مهمان داریم
مهمان ؟کیه؟
یک لر مثل خودت
لر مثل خودم؟
آره
کی؟
بیا بیرون می بینی
تا وارد حال شدم قیافه خندان مرتضی کشکولی همراه سعید برادرش در چارچوب درب ورودی نقش بسته بودند.چقدر از دیدن او خوشحال شدم از خیر رفتن به سخنرانی گذشتم و از حال و هوای فرمانده خوبم سوال کردم.نیم ساعتی جلسه به رسمیت گذشت که احمد گفت:این آخوند خیلی حرفها می زند که باید کمی به او برسیم.هنوز حرفهایش تمام نشده بود که عباس ذبیح الهی رئیس دفترش پتویی روی سرم انداخت و….. صدای سوداگر می آمد که بلند می خندید و می گفت:دو تا لر دیدی رودار شدی؟
روزها گذشت و حاج مرتضی هر روز در یک استان عرض ادب به مملکت امام خمینی می کرد.چند سال بعد سوداگر به تهران آمد و فرمانده لشکر ۲۷ تهرانی ها شد.حاج مرتضی دوری در ایران خورد.آخرین خبری که از او داشتم فرماندهی لشکر قدس گیلان بود.آن روزها آقای عبداللهی استاندار گیلان شده بود.مرتضی که برای اهداف انقلاب،با هیچ کس شوخی نداشت در اولین دیدارش می گوید سردار عبداللهی تا زمانی که در خط رهبری هستید در خدمتتان هستم ولی هر کوتاهی را سپاه برنمی تابد و کوتاه نخواهد آمد.آ
قای حاج مرتضی یادگار جنگ است.او دیپلماسی نفاق گونه را بلد نیست.او راست و صادق حرفهایش را می زند و میزد.
یادم نمی رود که بعد از انتخابات دوم خرداد ۷۶ در ستاد نیروی زمینی بودم که سردار حیات مقدم رئیس ستاد بعد از جلسه گفت هفته بعد سردار کشکولی قرارست از تیپ بعثت برود و به جای او سردار حسن باقری را منصوب کنیم اگر دوست داشتی به اتفاق برای مراسم توزیع و معارفه برویم بروجرد .
چه بهتر حتما خواهم آمد
هفته بعد به سر رسید ولی خبری از سردار حیات مقدم نشد.گفتم حتما مراسم به تعویق افتاده است.مدتی بعد در جلسه ای از او سراغ مراسم را گرفتم که گفت:ظاهرا قرعه بنام سردار باقری نیفتاد چون ……..
نیمه دهه هشتاد که سردار اسدی فرمانده نیروی زمینی شد.همراه حسین علایی و رسول زاده رئیس ستاد دفتر محسن رضایی برای عرض تبریک به دفترش رفتم.کلی حرف زدیم و برایش آرزوی موفقیت کردم.در حالی که همراه برادر خوبم سردار علایی از پله پایین می آمدم سردار کشکولی را دیدم چقدر از دیدن او خوشحال شدم بی مقدمه گفتم شما هم برای تبریک به سردار اسدی آمدید؟
نه،ما اهل اینجاییم
یعنی چی؟
در معاونت بازرسی هستم
از سردار علایی خداحافظی کردم و با او حدود یکساعتی حرف زدم.هنوز مرتضی بود و بوی صفا و صمیمیت می داد.هنوز مرتضی در انتظار دیدار شهیدان در کوچه های سادگی و غیرت نشسته بود و سرود انتظار را زمزمه میکرد.
مرتضی گفت:دکتر جان!باید از جاری آئیینه مرثیه غریبی سرود و رود گریه راه انداخت.
مرتضی میگفت:خاطرات خوش با گلهای بهار در پس ابرها مانده است.شهیدان،آن شقایق های سبز بهار،مدتهاست در سایه سبزینه ها گردش نمی کنند.آنها هم می دانند روزگار ما قحطی محبت و خشکسالی ایثار و صداقت است.
مرتضی هم دلتنگ بچه های جنگ بود.هنوز می گفت:حسن باقری بزرگ است و یادگار مردی و مردانگی.
دیگر هرگاه که برای جلسه به فرماندهی نیروی زمینی می آمدم حتما قبل یا بعد جلسه سری به مرتضی میزدم.بی اغراق هرگاه او را می دیدم احساس آرامش و سبکی میکردم.گاهی همراه حاج سعید که جرثومه اخلاص و گمنامی است باهم از سوداگر حرف میزدیم .گاهی که از غربت فرهنگ شهیدان برایش درد دل می کردم و می گفت:دکتر عزیز!کجای کاری.حواست را جمع کن شاید دیگر صدای قصه های بیداری را نشنویم.شاهد باش شاید روزی در قریه دلت حادثه ای رخ دهد.

 

6790234165398322154

در سفری که به استان کهکیلویه داشتم با سردار نوری در مسجدی که سخنرانی داشتم رو به رو شدم.خبر نداشتم او فرمانده تیپ ۴۸ فتح شده است.آن شب همراه او در حیاط مسجد حدود نیم ساعتی حرف زدم و قرار شد سری به تیپ بزنم.وقتی سراغ سردار مرتضی را از او گرفتم گفت:مرتضی کارش درست است.
در سپاه و تهران و دنیا دلمان هزار قصه جدیدخلق شد و یک روز عصر خبردار شدم که عزیز دلم احمد سوداگر راهی آسمان شده است.روز تشییع در مسجد ستاد کل همراه محسن رضایی،حسین علایی،رشید،ایزدی،وحیدی،احمدی مقدم،نشسته بودم و به تابوت ناباورانه نگاه میکردم.احمد رفته بود و من مانده بودم.تابوت را به بیرون محوطه که حرکت دادند در حیاط ستاد سردار مرتضی را دیدم.کاملا از دست رفته بود.معلوم بود از شهادت احمد سوداگر از پا نشسته است.عصایم را محکم فشار دادم تا زمین نیفتم. همراهانم دوره ام کرده بودند که جمعیت طرفم نیایند. یک لحظه نگاه ما درهم گره خورد.ومن بی تانی گفتم حاج مرتضی احمد هم رفت.غصه از سر و رویش می بارید.آن روز شهر دلم را غبار غم پوشیده بود.خبری از پای کوبی و طرب نبود.هر گوشه ستاد را بیرق ها سیاه برافراشته بودند.آن روز حاج مرتضی که می دانست چقدر احمد را دوست دارم آرام در گوشم گفت:دکتر جان!تحمل و صبر. فقط
او درست می گفت ولی من بهارم را از دست داده بودم و درمیان باغ پاییزی ام بدور از گل یاسم در حال نگاه کردن به جمعیت بودم.بعد از احمد خیلی کم همدیگر را می دیدیم.آخرین بار که سراغ این دلاور را از حاج سعید پرسیدم گفت:حاج مرتضی مجاور حرم شده است .
کدام حرم؟
حزم علی بن موسی بن الرضا علیه السلام
بلافاصله زنگ زدم ولی امان از جواب.نیم ساعت بعد تلفنم زنگ خورد و روی صفحه آن نوشته بود سردار کشکولی.تا سلام کردم گفتم تحویل نمیگیری و جواب نمیدهی؟
نه بابا من پیره زنها هم که برای استخاره زنگ می زنند جواب میدهم شما که جای خود داری
به او تبریک گفتم و از او خواستم دعاگویم باشد.
چندماه پیش گه برای زیارت حرم رضوی راهی مشهد شدم در فرصتی با او تلفنی حرف زدم باز هنوز صدایش بوی صمیمیت می داد.قرار شد همدیگر را ببینم.فردار عصر منزلش رفتم حوالی حرم بود.گنبد حرم را براحتی می دیدی.او از کتاب تازه منتشر شده ام بنام زندان الرشید تعریف کرد و گفت:مقدار زیادی از آن را خوانده ام
همان جا از او درخواست کردم خاطرات خودش و سردار نوری را برایم بگویند.طبق معمول زیر آبی رفت ولی من از او در این امر کار کشته تر بودم.عاقبت گفت:با سردار نوری حرف می زنم و خودم هم می گویم.آن روز باهم تا حرم آمدیم و از گذشته گفت:از لشکر ۵۷ تا تیپ ۴۸ تا لشکر ۱۶ تا از حسن باقری و خاطراتش.
مرتضی بهترین رفیق بچه های جنگ است او بچه های جنگ را نه با دنیا نه با هیچ چیز عوض نمی کند.
روز سه شنبه ای بود که شنیدم روز چهارشنبه معرفی حاج مرتضی به عنوان فرمانده سپاه ابوالفضل علی علیه السلام در لرستان است.بلافاصله به او زنگ زدم و گفتم شنید رفتنی شدی!
بله
راضی هستی
دکتر!الاسلام هوالتسلیم
مرحبا به فرمانده خودم
باورکن این اعتقاد من است.
عاقبت مرتضی پس از دو دهه و اندی به لرستان برگشت.او از هر کوچه و خیابان و خانه این استان خاطره دارد.او دعای مادر شهیدان را پشت سرش دارد.مرتضی باز به شهر برزن و کوچه های صمیمی برگشته است.کاش می شد رئوفی ما هم به اهواز برمی گشت و اسدی به شیراز و علی هاشمی به قرارگاه نصرت و احمد سوداگر به لشکر ولی عصر.
خوش آمدی سردار!صفا آوردی.مدتهاست منتظر آمدنت بودیم.امیدوارم آمده باشی و پاشنه غربت را کشیده باشی و پا در راه ماندن نهاده باشی و بگویی هنوز که هنوز است ساکن سفریم،مقیم رفتن و رفتن
حاج مرتضی حال که آمدی بدان:امروز سرداران صحنه شرف همچو مجنون ها در وادی لیلی خویش قدم می زنند و با تاثر خاص خویش دیوارهای خاطره لشکر ۵۷ را بوسه می زنند.
حاج مرتضی باورکن امروز سروهای سربدار ما طناب را از گردن درآوردند و از پای بست دار پایین آمده اند و به نخل خاموشی خواندند که خواب خوش کنید که بیداری درد افزاست.
حاج مرتضی بهتر میدانی که باید یاد دیروز و امروز کنیم.نگذاریم یادها از یاد بروند.یادها لذت دارند و مردن آنها مردن انسانیت است.خاموشی یادها،خاموشی صداقت و ایثارست.بهترین یاد،یاد شهیدان است.
حاج مرتضی!اینک از آن لحظات مدتها دور شده ایم از شط شهادت ها گذشته ایم و خدا می داند در کجا دست و پا می زنیم.
خدا کند دراین روزگار سیاه دلمان شهدا در صبح نیایند و عظمت فاجعه فراق را مشاهده ننمایند.
راحتت کنم فرمانده عزیز در این روزها کارهای زیادی داری ولی با همه این حرفها می گویم:

خوش آمدی سردار…

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

محمدی علیمحمد در گفته :

باسلام
بسیار زیبا جالب وخواندنی بود .اسطوره نیست .قصه نیست .داستان نیست .واقعیت عینی ولمس شدنی است که باقلمی زیبا وخودمانی وتاثیر گزار به رشته تحریر درآمده است .پیروز وسربلند باشید.

سعید بالنگ / دبیر سرویس شهدا ( دلاوران لرستان ) "میرملاس نیوز در گفته :

دست مریزاد دکتر بهداروند
خداوند به شما خیر دنیا و آخرت عطا فرماید که خیلی خوب حق برادران کوهدشتی را به واسطه سفر کوتاهی که به کوهدشت داشتی ادا میکنی
برای حاج مرتضی هم آرزوی سلامتی و موفقیت روزافزون دارم که همه رزمندگانی که حتی یک روز که حتی یک ساعت و کمتر در خدمتش بودند از این سردار دلاور به خوبی یاد میکنند
حاج مرتضی فرمانده دلاور و دوست داشتنی و یادگار شهدای کوهدشت و لرستان هست و از بازگشتش به دیار و خاک پاک لرستان خیلی خوشحالیم

امرايي در گفته :

باسلام خیلی زیبا بود درود خدا بر دکتر بهداروند سردار بی ادعا حاج مرتضی کشکولی عزیز سردارحسن باقری حاج محسن کشکولی و همه عزیزانی که اسمشان در خاطره جالب فوق ذکر شده خدا همیشه نکهدارتان باشد
اقای دکتر دوباره از این نوع خاطره ها بنویسد تا نسل ما با این سرداران اشنا بشیم
و مجدد از انتصاب سردار عزیز دوست داشتنی حاج مرتضی کشکولی یادکار هشت سال دفاع مقدس ،را بعنوان فرمانده سباه استان لرستان تبریک عرض نموده و از این انتصاب خیلی خوشحالیم به امید موفقیت و سربلندی حاج مرتضی کشکولی ،
خوش امدی سردار قدمت بروی جشم

رومشكاني در گفته :

خیلی جالب بود ؛ انگار خواننده این مطلب در میان این سرداران بی ادعا قرار داشت ؛ ضمنا سردار فرهاد بازوند در جمع این بزرگان بوده که اشتباها بهزاد بازوند نگارش شده است

محمد مهدی بهداروند در گفته :

با تشکر از اقای رومشکانی بله اشتباهانام فرهاد دوست نازنینم بهزاد نوشته شده است که عذرخواهی میکنم وا ز تذکر شما ممنونم

علی 77 در گفته :

با سلام بسیار جالب وزیبا بود ممنون از خاطرات بسیار خواندنی دکتر بهداروند

با سلام
بنده سردار کشکولی را نمی شناسم.تنها یکبار ایشان را زیارت کرده ام. اما جمله ای که از اطرافیانم در رابطه با ایشان شنیده ام این است که ایشان انسان منصفی هستند و خود را درگیر بازیهای سیاسی نکرده است.
جناب سردار از آمدن شما به وطن خودتان خوشحال شدم.
موفق و پیروز باشید

هادی قبادی در گفته :

باسپاس فراوان از سرور گرامی جناب حجه الاسلام و المسلمین دکتر بهداروند
خاطراتم از حاج مرتضی به اوائل دهه ۵۰ که کودکی بیش نبودم در برنامه های مسجد و نیز جلسات چرخشی قرآن در سطح شهر بر می گردد وبعد هم حوادث انقلاب و تأسیس سپاه کوهدشت و اوج آن در دوران دفاع مقدس که در تمامی آن دوران و نیز سال های پس از جنگ ، او بر طریقی که برای حرکت خویش ترسیم نموده بود با مجاهدت شرسار ازاخلاص تداوم بخشیده و تا به امروز . . .
خدایش حافظ و نگهدارش باد

علی یاری در گفته :

سردار سرافراز برادر بزرگوار جناب آقای کشکولی
بدینوسله انتصاب شایسته جنابعالی رابه عنوان فرمانده سپاه حضرت ابوالفضل (ع) استان لرستان تبریک وتهنیت عرض مینمایم

سهرابی در گفته :

جناب دکتر بهداروند
بسیار زیبا نوشته ای برای ما که جنگ را ندیدیم نوشته ای بود که انگار ما را هم به آن زمان انتقال داد و چه سفر خوبی بود قشنگ حال و هوا و صمیمیت رزمندگان جان برکف آن زمان را با خواندن این مطلب لمس کردم. برای سردار کشکولی هم آرزوی موفقیت دارم و خوش آمدگویی دارم ورودش را به دیار خودش

مريم السادات اكبري در گفته :

چقدر لحن این قلم بوی شهیدان را میدهد. استاد عزیز حضرت ایه الله دکتر بهداروند بنویس که جامعه محتاج گمنامانی چون سردار کشکولی است.
ازتو می خواهم بنویسی
ازتوئی که سعادتت یارت شد وزائر وادی عشق شدی
از تو که فکه را دیدی، حکایت هایش را شنیدی

از تو که طلائیه را دیدی و غربت شهیدان را
با تمام وجودت حس کردی

تو که در خاک پاک شلمچه نفس کشیدی
و هم ناله شهیدانش شدی

تو که وسعت بی انتهای اروند را دیدی
و صدای ناله لب های خشک شهیدانش را شنیدی

از تو که توفیق رفتن به دهلاویه را داشتی
و سکوت پر رمزش را به صدای پایت شکستی

ازتو می خواهم که بنویسی
ازعشق ،‌از شهادت ،‌از غربت ، از گمنامی ،‌
از مظلومی ، از رشادت ، از شهامت

ار هرآنچه که شهیدان با زبان بی زبانی باتو گفتند
وقلبت را تصرف کردند و دست و پای دلت را
در زنجیرعشقی خدائی کردند

وشاید تا به حال نمیدانستی که
پس از آن سفر نورانی
تو رسول شهیدانی
که پیام خون پاکشان را
با تمام وجودت به گوش همه برسانی

همه انها که زمانی بیدار بودند و شاید اینک خواب…
همه آنها که از ابتدا خواب بوده اند و هنوز نیز …
همه آنهائی که می خواهند بیدار شوند و نیازمند تلنگری …

پس بسم الله ……..

كوهدشت در گفته :

مگر این جوان عاشق خوزستانی به سبب ارادت به فرمانده اش حسن باقری از مرتضی کشکولی ،حسن باقری ،سردارنوری و…..مردان شهرمان بگویدو ما با ادب در برابرش تواضع نماییم . براستی او گنج شهرمان را درک کرد و ما؟…….درود بر استاد خوبم دکتر محمد مهدی بهداروند دورود و صد دورود

كوهدشت در گفته :

با عرض سپاس وارادت به شیخ قلم دکتر بهداروند

-در سینه‌ام دوباره غمی جان گرفته است
امشب دلم به یاد شهیدان گرفته است

تا لحظه‌ای پیش دلم گور سرد بود
اینـک به یُمن یـاد شما جان گـرفته است

در آسـمـان سینه‌ی مـن ابـر بغض خفت
صـحرای دل بـهـانه‌ی باران گرفته است

از هـر چـه بوی عشق تهی بود، خانه‌ام
اینک صفای لـاله و ریـحـان گرفته است

دیشب دو چشم پنجره در خواب می‌ خزید
امشب سکوت پنجره پـایـان گرفته اسـت

امشب فضای خانه‌ دل، سبز و دیدنی است
در فصل زرد، رنگ بهاران گرفته اسـت—

حسن در گفته :

ایکاش ما کوهدشتی ها کمی غیرت این نویسنده را داشتیم واز سرمایه هامان تقدیر میکردیم. او تنها یکبار کوهدشت امده وبس. هزار نکته در مقاله است.فتدبر

احمد مشكاتي در گفته :

منهم مثل این خواهرم برای دکتر بهداروند بااحترام کلاهم را برمیدارم و برایش اذان تقدیروتشکر سرمیدهم

مليحه السادات در گفته :

برادر عزیزم اقای دکتر با نوشته ات زنده شدم .دست مریزاد
ازتو می خواهم بنویسی
ازتوئی که سعادتت یارت شد وزائر وادی عشق شدی
از تو که فکه را دیدی، حکایت هایش را شنیدی

از تو که طلائیه را دیدی و غربت شهیدان را
با تمام وجودت حس کردی

تو که در خاک پاک شلمچه نفس کشیدی
و هم ناله شهیدانش شدی

تو که وسعت بی انتهای اروند را دیدی
و صدای ناله لب های خشک شهیدانش را شنیدی

از تو که توفیق رفتن به دهلاویه را داشتی
و سکوت پر رمزش را به صدای پایت شکستی

ازتو می خواهم که بنویسی
ازعشق ،‌از شهادت ،‌از غربت ، از گمنامی ،‌
از مظلومی ، از رشادت ، از شهامت

ار هرآنچه که شهیدان با زبان بی زبانی باتو گفتند
وقلبت را تصرف کردند و دست و پای دلت را
در زنجیرعشقی خدائی کردند

وشاید تا به حال نمیدانستی که
پس از آن سفر نورانی
تو رسول شهیدانی
که پیام خون پاکشان را
با تمام وجودت به گوش همه برسانی

همه انها که زمانی بیدار بودند و شاید اینک خواب…
همه آنها که از ابتدا خواب بوده اند و هنوز نیز …
همه آنهائی که می خواهند بیدار شوند و نیازمند تلنگری …

پس بسم الله ……..

شیرویه یاری در گفته :

باسلام …………….. این عزیزان بوی ناب شهادت می

دهند خاکریز وخون وایمان رابشارت می دهند.. قصه های ناشنیده درمیان سینه هارا………….. صدنشان از گفته های بینهایت می دهند…

چون عسل نایاب اما دردها راکاریند………صدغزل ازمشق دل رابی روایت می دهند ؟………درود بر سرداران عزیزی که مایه مباهات این مرز وبومند وزیر پرچم زیبای جمهوری اسلامی ومنویات مقام عظمای ولایت مشغول خدمتندتاآرامش من وتو تامین شود خداوند مدد وکارسازشان باشد آمین

حسین در گفته :

چقدر این کلمات با ما دل بازی میکنن . دورود دعا بر کشکولی ها باقری ها و بهداروندها

حبیبه در گفته :

دکتر جان مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
زبامی که برخاست مشکل نشیند
من احساس میکنم امثال شما و کشکولی ها تکرار ناپذیرتد

جوانان هیاتی در گفته :

دکتر بهداروند عزیز طاعات وعبادات قبول درود بر احساسات شما سردار بی ادعا خاطرات جالبی بود ماجوانان تشنه این خاطرات ونوشته ها هستیم انشااله ادامه داشته باشد

مليحه السادات در گفته :

برادر عزیزم اقای دکتر با نوشته ات زنده شدم .دست مریزاد
ازتو می خواهم بنویسی
ازتوئی که سعادتت یارت شد وزائر وادی عشق شدی
از تو که فکه را دیدی، حکایت هایش را شنیدی

از تو که طلائیه را دیدی و غربت شهیدان را
با تمام وجودت حس کردی

تو که در خاک پاک شلمچه نفس کشیدی
و هم ناله شهیدانش شدی

تو که وسعت بی انتهای اروند را دیدی
و صدای ناله لب های خشک شهیدانش را شنیدی

از تو که توفیق رفتن به دهلاویه را داشتی
و سکوت پر رمزش را به صدای پایت شکستی

ازتو می خواهم که بنویسی
ازعشق ،‌از شهادت ،‌از غربت ، از گمنامی ،‌
از مظلومی ، از رشادت ، از شهامت

ار هرآنچه که شهیدان با زبان بی زبانی باتو گفتند
وقلبت را تصرف کردند و دست و پای دلت را
در زنجیرعشقی خدائی کردند

وشاید تا به حال نمیدانستی که
پس از آن سفر نورانی
تو رسول شهیدانی
که پیام خون پاکشان را
با تمام وجودت به گوش همه برسانی

همه انها که زمانی بیدار بودند و شاید اینک خواب…
همه آنها که از ابتدا خواب بوده اند و هنوز نیز …
همه آنهائی که می خواهند بیدار شوند و نیازمند تلنگری …

پس بسم الله ……..

دوست در گفته :

پیشنهاد میدهم در کوهدشت در مراسمی ازین مردقلم و قدم دعوت کنید برای سخنرانی درباره ان ایام تشریف بیاورند. حرفهای این عزیز شنیدنی است

فرهاد بازوند در گفته :

جناب بهداروند عزیز سلام.
از اینکه تلاش های شما را در راستای به تصویر کشیدن ایثارگری های یاران دوران رزم مشاهده مکنیم بسیار خرسندیم.
همچنین بر خود واجب میدانم به پاس تدوین کتاب زندان الرشید از شما و سردار گرجی زاده نهایت تشکر را داشته باشم.خداوند شما را توفیق روزافزون دهد.یا علی

محمد مهدی بهداروند در گفته :

سلام فرهاد عزیز فکر میکنم حدود ۲۱ سال است شما را ندیده ام. برایتان از درگاه الهی ارزوی توفیق در خط امام و رهیری را دارم.

س.م.والی پور در گفته :

سلام آقای دکتر، فقط می توانم بگویم : هرآنچه از دل برآید، لاجرم بردل نشیند.
ازبس مطلبت شیوا ،دل انگیز، شیرین، بامرام، بی ریا، بی آلایش واز ته دلت بیرون آمده هرچندبارکه مطالعه اش کنی بازم تشنه ی خواندنش می شود. شهدش خیلی شیرین است.
دست مریزاد وخدا قوت

تیموری در گفته :

یاد و خاطره تمامی شیرمردان هشت سال دفاع مقدس را گرامی می داریم. دست تک تک آنها را می بوسم.

مصیب شریفی در گفته :

سلام بر خورشید شلمچه،حاج حسین خرازی
سلام بر اروند و شب های والفجر ۸
سلام بر گمشده لبنان ، حاج احمد متوسلیان
سلام بر سردار فاطمی خاک های نرم کوشک ،شهیدعبدالحسین برونسی
سلام بر گردان غواصی یاسین و نهری بنام ((خین))
سلام بر فانوس طلائیه و شهید مهدی باکری
سلام بر سردار خیبر و مجنون جنون !!! حاج ابراهیم همت
سلام بر حاج کاظم نجفی رستگار و لشکر ده سیدالشهدا
سلام بر بازی دراز و محمود کاوه
سلام بر پاوه و چمران و دهلاویه

وسلام بر همه راست قامتان پاسدار خون شهیدان و سردار کشکولی وهمرزمان ایشان

وصلوات بر ۶۲۰۰شهید استان لرستان و صلوات بر شهیدان شهرستان کوهدشت و رومشگان .

التماس دعا

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :