کد خبر : 57678
تاریخ انتشار : ۱۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۶:۴۳
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 450 بازدید

آشنایی با زادگاه امام خمینی (س)

  هادی قبادی / میرملاس نیوز : در دوران حكومت قاجارها كه ايران در آتش ناامنى و ستم مى‏سوخت و شهرهاى ايران جولانگاه دزدان و راهزنان واقع شده بود در شهر كوچك خمين خانه‏اى وجود داشت كه دو برج (یکی از برج ها هم اکنون از بین رفته) در دو طرف آن سر برآورده بود. […]

IMG_3180

 

هادی قبادی / میرملاس نیوز :

در دوران حكومت قاجارها كه ايران در آتش ناامنى و ستم مى‏سوخت و شهرهاى ايران جولانگاه دزدان و راهزنان واقع شده بود در شهر كوچك خمين خانه‏اى وجود داشت كه دو برج (یکی از برج ها هم اکنون از بین رفته) در دو طرف آن سر برآورده بود. اين خانه از آن محسن‏خان بود كه خود برعكس اكثر خوانين در سر سوداى تجاوز و غارت نداشته و درصدد مقابله و مخالفت با آنان بود لذا در هر برج چند نگهبان بطور دائم حضور داشتند.

محسن خان بعداً اين خانه را به فردى واگذار كرد كه محبوب مردم بود و خوى شرارت نداشت. اين شخص مرحوم سيّد احمد، جد امام راحل بود كه تازه از نجف به خمين مهاجرت كرده و در اين شهر رحل اقامت افكنده بود. اين منزل در محله لب رودخانه يا محله رازى در شرق خمين واقع شده و به دليل مجاور بودن با دروازه چهارسوق مسجد جامع و وسعت نسبتاً زياد، از اصيل‏ترين محله‏هاى بافت تاريخى شهر محسوب شده و به عنوان قلعه‏اى كوچك در اين محله واقع گرديده است.

طول و عرض حياط منزل تقريباً مساوى و مساحت آن كمى بيشتر از چهار هزار متر مربع وسعت دارد و در پانزدهم ربيع الاول 1255 ه. ق به مبلغ صد تومان از صاحبش خريدارى شده است. عمارت شامل اندرونى، بيرونى، باغ و … مى‏شود كه طبقه بالاى آن بعدها توسط آقا مصطفى موسوى (پدر بزرگوار حضرت امام) بازسازى شده است.

 

beyt-emam-b

 

در يك سوى حياط كرتهاى سبزى و صيفى‏جات است كه مصرف مهمانان و اهل خانه را تأمين مى‏كرده و در ميان كرتها و كناره‏هاى ديوار درختانى وجود دارد كه هم ميوه داشته و هم سايبانى براى اهل منزل محسوب مى‏شده است و حوضى به شكل قلب هم در وسط حياط خودنمايى مى‏كند. دو عمارت به هم چسبيده حوض را در بغل گرفته كه در يك عمارت اتاقهاى همسر و فرزندان قرار داشته به نام اندرونى و در عمارت ديگر اتاق هايى براى پذيرايى از ميهمانان به نام بيرونى. صحن اين خانه خاموش و ساكت در زير بارش باران و تابش آفتاب با ديوارهاى كهن درد دل مى‏كند، زيرا خاطرات خوش و ناگوارى را در خود جاى داده است.

آجرهاى كف حياط هنوز باقى هستند ولى عبور از تاريخى نسبتاً طولانى و قديمى يكصد و هفتاد ساله از آنها رنگ و رويى باقى نگذاشته و سخت فرسايش يافته‏اند.

خانه‏هاى خشت و گلى اطراف به مرور ايام جاى خود را به بناهاى نوساز داده‏اند، تنها زادگاه امام است كه با مختصر تعميراتى به همان سبك سنتى قديمى و معمارى جالب كه از هويت بومى و دينى حكايت دارد نظر هر فردى را به سوى خود جلب مى‏كند. در معمارى اين بناى قديمى زيبائي هاى هنر معمارى اسلامى، ايرانى را به وضوح مى‏توان ديد كه ما براى پرهيز از تفصيل زياد از آن گذر كرده فقط به يك جنبه از آن كه وجود تقارن در ساختمان است مى‏پردازيم.

 

PDA17012

 

در سيماى ظاهرى عمارت، اجزا و عناصر بسيارى قرينه‏سازى شده‏اند. اين ظرافت از دو سوى دو طرف در ورودى بنا گرفته تا عرصه‏هاى داخلى بنا، همه جا ديده مى‏شود. مثلًا در يكى از هسته‏ها، ايوان و اتاقهاى جنوبى داراى سيماى متقارنى هستند. به طورى كه يك در ورودى كه با شيشه تزئين شده و ارتفاع بيشترى نيز دارد در وسط واقع شده است. و در هر سوى آن با فاصله يكسان و به ترتيب يك در بدون شيشه وكوتاه‏تر، يك پنجره و نهايتاً يك پنجره بزرگ قرار دارد. اين وضعيت باعث شده تا هر دو سوى در ورودى اصلى شبيه به هم و متقارن باشد.

هم‏چنين نماى ظاهرى تالار و ايوان شاه نشين، داراى تقارن است به گونه‏اى كه يك در عريض ورودى در ميان ايوان قرار دارد و در هر دو سوى آن با فاصله يكسان و به ترتيب يك ستون چوبى، يك ستون آجرى و دو ورودى كوچك‏تر قرار گرفته است. در پائين ايوان نيز دالانهاى شبستان و نورگيرهاى آن با هم داراى تقارن هستند به نحوى كه پله عريض و بلندى در وسط قرار دارد و در طرفين آن يك نورگير، دو دهنه دالان و يك ستون با فاصله تقريباً يكسان قرار دارد. اين تقارن و هماهنگى براى جبهه ديگر تالار كه رو به هسته ديگرى دارد، عيناً تكرار شده است. اين تقارن در اكثر فضاهاى خانه ديده مى‏شود.

امام خمينى در بيستم جمادى الثانى سال 1320 ه. ق ( اول مهرماه 1281 ه ش ) هم زمان با سالروز ميلاد خجسته كوثر ولايت دخت گرامى پيامبر (ص) در اين خانه متولد شده و مدت نوزده بهار از عمر شريف خود را در اين بيت گذراند. لازم به توضيح است كه اين بيت ميراث پدرى حضرت امام بوده و متعلق به همه خواهران و برادران ايشان است و اطلاق بيت امام به مجموعه همه بيرونى و اندرونى صحيح نيست چون بخش كوچكى از آن متعلق به ايشان بود و مابقى از آن ساير فرزندان مرحوم شهيد سيد مصطفى موسوى خمينى است.

اين بيت هم‏اكنون با بيش از 170 سال قدمت توسط سازمان ميراث فرهنگى كشور به عنوان يكى از آثار ملّى به ثبت رسيده است و به يك مركز زيارتى و توريستى تبديل شده و در طول سال هزاران نفر به بازديد از آن مى‏روند. به همين رو با خريد بخشى از زمينهاى اطراف اين مكان توسط مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى اقداماتى براى تبديل اين مكان به نگارستانى در وسعت ده هزار متر آغاز گرديده است.

بناهاى پيش‏بينى شده در اين مجموعه عبارتند از:

الف ـ نگارستان امام كه قسمتى از وسايل شخصى و آثار امام در آنجا به نمايش گذاشته خواهد شد.

ب ـ خانه فرهنگ شهر خمين كه محل تجمع اهل فرهنگ و هنر آن منطقه خواهد بود.

ج ـ انجمن ادبى خمين‏

د ـ كتابخانه‏

ه ـ هنركده: در اين هنركده هنرهاى مختلفى از قبيل عكاسى، نقاشى، خط ، داستان‏نويسى و … آموزش داده مى‏شود.

این نوشتار پیشتر درنشریه وادی ( ویژه نامه اماکن منتسب به امام خمینی ) نیز چاپ شده است.

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

افشین باقری در گفته :

سپاس از قلم زیبا ونکته سنج شما

ش.گراوندپور در گفته :

از نگارش زیبای شما کمال تشکر و قدردانی را دارم.بسیار مفید وارزنده بود.

م.عینی زاد ه در گفته :

باسلام و تشکر از توصیف هنرمندانه و قلم زیبایتان در مورد یک اثر معماری منحصر به فرد ، اما این مکان بیش از این دارای کارکردی مقدس و هم اجتماعیست . ارزش این مکان بیش از هر چیزی محل طلوع نور بودنش هست . گفتنی ست از نظر اجتماعی این مکان در دوره های ناامنی و تهاجم یاغیان و خوانین دیگر مامن و محل پناه مردم خمین بوده است . معماری قلعه گونه و فضای گسترده آن به مردم خمین این امکان را می داد که هم در آن پناه گیرند و هم به خوبی از خود دفاع نمایند .

مهدي ديناري ......همدان در گفته :

سلام بر حاج آقا قبادي …. بسيار زيبا مختصر و مفيد بود متشكرم

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :