کد خبر : 8713
تاریخ انتشار : ۸ شهریور ۱۳۹۱ - ۰۰:۵۰
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 432 بازدید

سفر به تنگه شیرز، طبیعتی رویایی …

    محمد طاهری / میرملاس نیوز : سفر به تنگه شیرز، طبیعتی رویایی که جانی دوباره به کالبد انسان خسته می بخشد     کوهدشت – تنگه شیرز منطقه ای زیبا و چشم نواز است که در نقطه تلاقی سه استان لرستان، کرمانشاه و ایلام واقع شده و یکی از زیباترین نقاط طبیعی ایران […]

 

 

محمد طاهری / میرملاس نیوز :

سفر به تنگه شیرز، طبیعتی رویایی که جانی دوباره به کالبد انسان خسته می بخشد

 

  کوهدشت – تنگه شیرز منطقه ای زیبا و چشم نواز است که در نقطه تلاقی سه استان لرستان، کرمانشاه و ایلام واقع شده و یکی از زیباترین نقاط طبیعی ایران محسوب می شود که بدلیل گمنامی همچنان بکر و زیبا مانده است.

این جمله را همه ما به نوعی شنیده ام که ‘سفر آدمی را پخته می کند’، اما سفر به دره زیبا و خوش آب و هوای ‘شیرز’ در شهرستان کوهدشت استان لرستان، موجب تولد دوباره انسان به واسطه عظمت و بزرگی خداوند در خلق زیبای ها می شود.

صبح یکی از روزهای خردادماه و همزمان با هفته گرامیداشت محیط زیست بهمراه پسرم با دعوت ‘امین آزادبخت’ عکاس خبرگزاری ایرنا و مدیر سایت میرملاس با همراهی دو تن از دوستان ورزشکار و ورزشی نویس از کوهدشت بسمت دره شیرز حرکت کردیم.

گندم زارهای حاشیه جاده زرد شده بودند و برخی کشاورزان در مسیر حرکت مشغول برداشت محصول گندم زمین خود به روش سنتی با استفاده از داس بودند.

هرچند فراز و فرود و پیچ و خم راه گاهی مانع از تماشای مناظر بیرون می شد اما همسایگی نزدیک سبزه زار و درختان بلوط با آسفالت جاده نادر و دیدنی بود.

در حاشیه رودخانه های فصلی لایه های رسوبی رنگارنگ، شناسنامه زمین را به نمایش گذاشته بود و کوههای منطقه به بهترین نحو چین خوردگی های دوران های مختلف زمین شناسی را به شما نشان می داد.

از هر روستا که عبور می کردی سگ های نگهبان با هوشیاری تو را می پاییدند، عبور دسته غازها و جوجه های زرد دیدنی بود، مرغ های رنگارنگ محلی دانه بر می چیدند و خروس های ده، باوقاری خاص از حریم خود حفاظت می کردند، گله های بزرگ و کوچک بز و گوسفند نیز در حاشیه روستا به چرا مشغول بودند.

برجسته ترین مکان هر روستا مقبره شهیدان هشت سال دفاع مقدس است که با رشادت و شهادت خود بذر امنیت را در جای جای این سرزمین کاشته اند.

در هر پیچ جاده هزاران گل از هزاران گونه، وجد آفرین روح و جان تو می شود که بر ساقه های آن ها پرندگان خوش رنگ و خوش آواز نادر برایت نغمه سرایی می کنند.

به نیمه راه که می رسی، دست چپ جاده رود خانه ای پر آب با رنگ سبز لجنی مشاهده می کنی که در عمق دره، از شمال به جنوب جاریست.

رودخانه ‘سیمره’ یکی از رودخانه های مهم و دائما جاری غرب کشور است که خط مرزی استان لرستان و ایلام محسوب می شود.

سرچشمه های این رود در دل رشته کوههای زاگرس است که در مسیر خود زمین ها را سیراب، شناگران را شاداب و تور صیادان را پر از ماهی های نایاب می کند.

۱۵ کیلومتر مانده به تنگه، صخره های عظیم، وهم انگیز و صعب العبور شیرز توجه شما را جلب می کند، نمونه این صخره های غیر قابل فتح را تنها در فیلم های سینمایی ‘تگزاس’ آمریکا می توان دید.

البته این منطقه در قبل و اندک زمانی پس از انقلاب مخفیگاه یاغیان بوده که احدی را به حریم خود راه نمی دادند و در این منطقه غیر قابل نفوذ، درجوار سه استان کرمانشاه، لرستان و ایلام براحتی زندگی می کردند. اهالی بومی اینجا خاطرات بسیاری از آنان به یاد دارند.

دو کیلومتر از جاده ۶۰ کیلومتری دره شیرز خاکی است، برای ورود به این تنگه ابتدا باید با خودرو خود از زیر دیواره سنگی بلندی عبور کنی، همسفر ورزشکار ما می گوید این دیوار مکان مناسبی برای برگزای مسابقات بین المللی صخره نوردی است

شیب بیش از ۹۰ درجه، دسترسی جاده ای آسان وهوای مناسب از خصوصیات منحصر بفرد آن است.

تنها سازه دست انسان، ساختمان مزرعه پرورش ماهی است که در حاشیه آن مغازه ای دایر و پارکینگی نیز برای خودروها ایجاد شده که مسافران با خیال راخت وارد تنگه شیرز شوند.

باد و باران مناظر بدیعی را پدیده آورده، دیواره های تراش خورده سنگی دورا دور شما را احاطه کرده که برای دیدن آن کلاه از سر آدم می افتد.

بدرستی نمی توان ارتفاع دیواره ها تخمین زد، هر دیواره دارای سکوهای متفاوتی است که همچون پلکان های غیر قابل دسترس بر روی هم سوار شده است.

دیواره ها همچون کندوی عسل مشبک بوده و طبیعت نمایشگاهی از ابر سازه های حجمی را در مکان های دست نیافتنی آن به نمایش گذاشته است.

از میان درختان و از حاشیه رودخانه، وارد تنگه شیرز می شویم، درختان وحشی مو و انجیر، در همزیستی باهم مناظر بدیعی را پدید آورده است. حوضچه های بسیاری در مسیر رودخانه ایجاد شده و پر از ماهی های ریز و درشت رودخانه ای است.

هرچه به جلو می رویم دیواره های سنگی زیبا یکی پس از دیگری در مقابل ما ظاهر می شود، ‘این منظره بهتر از منظره قبلی است’ جمله ای است که دائما در میان جمع تکرار می شود.

در زیر دیواره ها حفره های غار مانندی توسط آب ایجاد شده که ماوای پرندگان و خزندگان است.

پس از دو ساعت کوهنوردی به محوطه وسیعی با حوضچه های متعدد بزرگ و کوچک وارد می شویم که بطور تقریبی می توان ۱۰۰چادر صحرایی در آن بر پا کرد.

هم اکنون به انتهای تنگه رسیده ایم دور تا دورمان را صخره های سر به فلک کشیده احاطه کرده است، در مقابلمان حفره ا ی به قطر دو متر آشکار شده که آب جاری شده از آن دره شیرز را به مکانی سبز و خرم بدل کرده است.

کفش ها را از پا درآورده و با روشن کردن چراغ قوه وارد آن شدیم، شبیه قنات است، اما بدون ذره ای خاک و گل، کف آن پر از سنگ های ریز و درشت است، قدری پا را اذیت می کند، کفش بپوشیم بهتر است، بدنه شکاف به بهترین نحوی توسط آب صیقل داده شده است.

سقف غار، تونل و یا بقول محلی ها ‘پل خدا’ توسط استالاگتیت های زیبا پوشیده شده و در مقاطعی که مواظب سر خود نباشید اندکی سفر برشما تلخ می شود.

در این فصل از سال آب داخل غار سرد نیست، قابل تحمل است، بهترین زمان سفر به این منطقه ابتدای اردیبهشت ماه تا آخر خرداد ماه است.

۲۰ متر که در دالان ۱۵۰ متری پیشروی کنید، دیگر از نور خورشید خبری نیست، تلفن های همراه تا ابتدای تنگه قابل استفاده هستند اما در این دالان تاریک بجای چراغ قوه می توان از آنها استفاد کرد، البته باید مواظب بود!

ورود به دالان خستگی را از تن بدر می کند،۶۰ متری که جلوتر رفتیم از آن سوی دره، خورشید دوباره به ما سلام کرد.

هرچند سختی راه و عبور از شیب های تند و سنگلاخ، قدری آدمی را بزحمت می اندازد اما رسیدن به پل خدا خستگی را از تن خاکی بدر می کند.

پسر دوازده ساله ام، ‘دانیال’ که جز به شهر بازی راضی نمی شد، این سفر را بهترین تفریح خود می داند. در مسیر سفرمان دوبار شنا کرده، ماهی گرفته و هم اکنون تاریخ سفر بعدی را از من سئوال می کند، دیدار از تنگه شیرز هرجنس، سلیقه و سنی را راضی می کند.

مسئولان محلی اهداف بلند پروازانه ای را در سر دارند که شاید آرزوی داشتن تله کابین در دره شیرز منجر به غفلت و کاهلی در نگهداری این نقطه بکر از سرزمین ایران شود.

کم کم آفت بطری های پلاستیکی در دره مشاهده شده و شاید نبود زباله دانی در مسیر، زمینه رشد آنرا مهیا کرده است.

شیرز بی صبرانه منتظر دوستداران طبعیت است ، منتظر داشت و برداشت آنان از این هدیه الهی است، منتظر کسانی است که حداقل با خود، یک کیسه زباله داشته باشند تا ضایعات آنچه را که با خود آورده اند در دامن طبیعت رها نکنند، این دره زیبا در صورت غفلت دوستداران طبیعت بزودی پر از اشیای نازیبا، چشم نا نواز و بصر آزار می شود.

شیرز دور از چشم مسئولان مانده، درهفته محیط زیست یکی از بهترین مکان های مناسب طبیعی، گردشگری، فیلم سازی، ورزشی و رویایی کره زمین را بشناسیم،‌ ببینیم و برای بقای خودمان از آن مواظبت کنیم.

 

 

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

حشمت اله آزادبخت در گفته :

درود بر جناب طاهری عزیز و گزارش زیبایشان از تنگه ی رویایی شیرز.
بنده به جناب فرماندار قبلی و فعلی پیشنهاد دادم با یک پمپ ، آب رودخانه ی سیمره را بالا برده تا از بالای کوه رو به روبه روی دهانه ی تنگه ، آبشار بزرگ وزیبایی درست شود. وقتی آبشار پای مسافران وگردشگران را به سمت خودش چرخاند آن وقت بستر نصب تلکابین خودبخود آماده می شود.اگر این کار در دغدغه ی مسوولیتی جناب فرماندار وانعکاس آن به مدیران استان قرار گیرد می شود شیرز را به تفریح گاهی بی بدیل مبدل کرد.

بد نیست

اقای ازادبخت مگر ساختمان دو طبقه است که با پمپ اب بالا بره کارشناسی نظر بده ……………………..

حشمت اله آزادبخت در گفته :

احمدآقا آب رودخانه ی سیمره رو با یک پمپ آب می شه به بالای کوه برد که آب به صورت آبشار دوباره به رودخانه برمی گردد. اگه بروجرد تشریف برده باشید یا تشریف ببرید می بینید که این کار را در آن جا برروی یک تپه ی خشک انجام داده اند. منظورم تپه ی چغاست که ما دانشجو بوده ایم و در اون زمان یک تپه ی بلند خشک وخالی بیشتر نبود اما اگه همت باشه می شه هرکاری رو کارشناسی کرد.به هر حال ممنون از نظر کارشناسی شما.

ناشناس در گفته :

دوست دارم.دمت گرم

سیدمجتبا حسینی در گفته :

طرح بسیار زیبا و درخور توجهی هستش… گاهی با خودم فکر میکنم ای کاش ذره ای از این همه نبوغ و استعداد و دلسوزی آقای آزادبخت به بعضی مسئولانی میرسید که امضاءها و تأییدهاشون رو میشه با یه شام خرید و خشمشون رو با چاپلوسی نکردن…!

سرزمینی که سرمایه سوزی میکنه، سرزمینی که قدر نمیدونه محکوم به نابودی و فناست…

بيكار در گفته :

چرا ما باید این قدر حقیر باشیم که همیشه ودرباره هر مسئله ای بروجرد را مثال بزنیم ؟

صادق یاری پور در گفته :

با سلام:
متاسفانه یکی از مشکلاتی که کوهدشت را از دیگر شهرستانها عقب انداخته همین ایراد گرفتن از همدیگر است و مسخره کردن و تو ذوق هم زدن است.اگه یه روزی کسی طرحی برای زیبایی و آبادانی شهرمان داشته باشد آنقدر سنگ جلوی پایش می اندازند که منجر به دعوا و مرافه میشود،آخه تا کی ما باید چوب این ندانم کاریای خودمان را بخوریم،بابا یه کم واقع بین باشیم نسبت به هم حسادت نکنیم،ما باید پشتیبان همدیگر باشیم تا مسئولین به ما بها بدهند….

صادق راست گفته.

علی بداق /از شیراز/ در گفته :

لرستان عزیز همه جایش زیباست و انچه زیباییش را صد چندان میکند صفای مردمانش است وبس

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :