کد خبر : 23267
تاریخ انتشار : ۶ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ۱۸:۳۰
نسخه چاپی نسخه چاپی
تعداد بازدید 509 بازدید

فارسلُری گویی تا کی؟

  محمد بساطی / میرملاس: فارسلُری گویی تا کی؟ آن‌چه که در  زیر می‌آید مطلبی است که در آن به موضوعی مهم   پرداخته شده  و  دغدغه و حرف دلِ شماری از هم‌استانی‌های ارجمند را  بیان نموده، مسئله‌ای که شوربختانه از نگاه رسانه‌ی ملی و سیمای استانی مغفول مانده، این  نوشتار چندی پیش تهیه و همان […]

nswytg5mf0awazoxp2wp

 

محمد بساطی / میرملاس:

فارسلُری گویی تا کی؟

آن‌چه که در  زیر می‌آید مطلبی است که در آن به موضوعی مهم   پرداخته شده  و  دغدغه و حرف دلِ شماری از هم‌استانی‌های ارجمند را  بیان نموده، مسئله‌ای که شوربختانه از نگاه رسانه‌ی ملی و سیمای استانی مغفول مانده، این  نوشتار چندی پیش تهیه و همان زمان در بعضی نشریات بومی درج شد و با استقبال و تأیید باورنکردنی مخاطبان مواجه گردید اما انگار کوچک‌ترین تأثیری در  رویه‌ی  افلاکیان نداشت زیرا «فارسلری» گویی برنامه‌های کنونی شدیدتر شده است. چنان‌چه عمری باشد در روزهای آتی به «فارسلری»‌گویی‌ها به صورت ویژه خواهیم پرداخت.

 «زبان و خط رسمی و مشترک همه مردم ایران فارسی است اسناد و مکاتبات و متون رسمی وکتب درسی باید با این زبان و خط باشند ولی استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آن‌ها در مدارس در کنار زبان فارسی آزاد است» (اصل پانزدهم قانون اساسی)

  بر اساس قانون اساسی که عامل خط و مشی دهنده‌ی رفتار و عمل‌کرد جوامع می‌باشد و باید و نبایدها  در آن مشخص شده‌اند ترویج زبان‌های محلی و توجه به فرهنگ قومی- بومی در سایه  فرهنگ ایرانی اسلامی کشور نباید هیچ گونه محدودیتی داشته باشد و توجه به این مهم در متن قانون به روشنی گنجانده شده که نشان از آگاهی تدوین کنندگانش دارد.  در ضرورت شناخت و نگاداشت فرهنگ بومی بسیار سخن‌ها گفته شده و مزایای بی‌شمارش را جامعه‌شناسان و فرهنگ دوستان و دل‌سوزان فرهنگ بومی شناسانده‌اند با این پیش زمینه می‌خواهم موضوعی را که مدت‌هاست فرصتی می‌جستم تا به آن نگاهی بیندازم را با شما مخاطبان اندیشه‌ورز و  ارجمند نشریه در میان بگذارم و آن چیزی نیست جز چگونگی صحبت کردن مجریان برنامه‌های صدا و سیمای استانی.

 «فارسلری» گویی مجریان شبکه افلاک و گویندگان رادیوی لرستان هنگامی که دارند و می‌خواهند لری صحبت کنند قصه‌ی پر غصه و حدیث ملال‌آور و تکراری‌یست که  از بس بدان خو کرده‌ایم اگر روزی کسی پیدا شود که به گویش دست نخورده و قاتی پاتی نشده‌ی محلی درست صحبت کنند و به اصطلاح «لری خس» یا «لکی خالص» بگوید احتمال دارد طرد شود و مورد تمسخر «فارسلُری» گویان  افلاکی قرار گیرد و طبعن انتقاد کردن از آن دل شیر می‌خواهد و شنیدن این حرف که  یارو دهاتی است و به قول مجریان دِمُده شده با این حال به آن می‌پردازم بدان امید که گوش شنوایی پیدا شود و کارگر افتد.

  در اثرگذاری و همگانی بودن رسانه‌ی رادیو و تلویزیون جای تردید نیست و همه خوب می‌دانیم  که تمام برنامه‌های این رسانه‌ها در تربیت و شکل‌دهی و آموزش نسل نوپا تأثیری انکار نشدنی دارند و خوب‌تر می‌دانیم  که معمولن برنامه‌های زنده تلویزیون را هنگامی از شبانه‌روز پخش می‌کنند که مخاطب ببش‌تری داشته باشند  و سفره‌ی رسانه‌ای را طوری می‌چینند  تا به دل مخاطبان که شامل بیننده و شنوندگان می‌شوند بنشیند. حال سؤال این است چرا باید در چنین جایی و هم چنین برنامه‌های مجری و گوینده به گونه‌ای صحبت نمایندکه نه معلوم است فارسی است و نه لری و یا حتی لکی در حالی‌که بارها در طول برنامه ادعا می‌شود که دارند با زبان شیرین لری صحبت می‌کنند. قبل از هر چیز جملاتی را از سه برنامه مختلف  که به طور تصادفی انتخاب شده اند و بناست در آن برنامه‌ها به گویش محلی صحبت شود می‌آورم و در کنار هرکدام شکل لری آن‌ها را می‌نویسم سپس با هم به داوری می‌نشینیم. ابتدا چند جمله از برنامه‌ی «این‌جا آبادی» که برنامه‌ایست مربوط به روستا و آبادی‌ها و طبعن بایستی آن‌جا «خَس‌تر» لری گفت و  بیش‌تر از هر کس به گویش روستانشینان صحبت کرد زیرا  گزارش‌گر محترم زحمت می‌کشد به روستا سر می‌زند  و با اهل آبادی هم کلام می‌شود که کم‌تر گویش‌شان دست‌خوش تغییرشده و از لری صدا سیمایی کم‌تر تأثیر پذیرفته . از اسم برنامه پیداست که چقدر به گویش محلی توجه می‌شود راستی چرا باید بر برنامه‌ای کاملن محلی و لری نام فارسی نهاد؟ چرا به‌جای «ایچه آبادی» می‌گوییم این جا آبادی؟

اینجا آبادی

دوستان عزیز بیننده میا مُعَرفی بکیم روستای بیژنوندن(دوسیا عزیز بیننه میا مرفی بکیم آبادی بیژنونن) در لری به جای روستا واژه‌ی آبادی و در لکی «صحرا» یا «دی» بکار می‌رود./ ریمو با مردم بیش‌تر آشنا بویم (ریمو وا مردم فره‌تر آشنا بویم)/ جاتو خالی (جاتو حالی)/ خانه بهداشت (حونه بهداشت)/ خدا قوت بیه خسته نویی (خدا قویت بیه شکت نویی)/ به هر جهت ممنونیم انشاا… موفق بویی (و هر جهت منمونیم و امید خدا سر برز بویی)/ دوست عزیزی که هایم د خدمتش روزی چن دفعه ای مسیرن طی می‌که؟ (دوس خویی گه هایم د خذمتش روزی چن گل ای ره ن میا و میره؟) دعوت می‌کم هم‌چنان بیننده‌ی برنامه‌ی خوتو بوییت (هنی بیننه برنومه خوتو بوییت)/ ای منطقه بوه قطب تولید اناره (ایچه بوه جای گه انارش یک با)/ شما که معمولن روستا تشریف دارید ( شما که همیشه هایت د آبادی)/ مادر حالت چطوره؟ (دا حالت خوه؟)/

 برنامه شو سلام:

 اُستانی که سرشار از بناهای تاریخی‌یه (استانی گه پُره د سازسیا قدیمی، واژه‌ی سرشار در لری بکار نمی‌رود و گفتن آن در فارسی نیز اشتباه است زیرا سرشار مخصوص اسامی غیر قابل شمارش می‌باشد در حالی که بناها را می‌توان شمرد)/ و قول قدیمیا دِمُدُه بیه ( قدیمی‌ها کی گفتند دِمُده؟ قدیمی‌ها می‌گفتن قدیمی بیه)/ و سمتی که می‌هایم (و لای که می‌هایم)/ چََشمُ هَم چَشمی (چَش و هم چشی)/ ریم سُراغ پیامک‌یا که ارسال کردیته (ریم سر وقت پیامک‌یای که کل کردیته)/ یه نشان د محبت شما داره (یه نیشونه (نشون) د محبتو داره)

 برنامه ی تا همیشه:

دختَر دومشی؟ ( دُختِر دوه مشی؟)/ فرزندانتو چی؟ ( بچیه‌یاتو چی؟)/ برادرتون چی (برارتو چی)/ یک‌ریز استفاده می‌کیم (گوراگور و کار می‌ریم)/ متشکریم، دست شما درد نکه (ممنون‌تونیم، دستو درد نکه)/ دوستان عنایت بکن صداتون بلند بکن (دوسیا لطف بکن دنگ‌تونن بلنگ بکن)/ جناب آقای … یکی د هم استانی‌ها (آی … یکی د هم اُستانی یا)/ اگر موافق بایت (اَر دل‌تو با)/ جان‌بازان سرافراز یادگاران هشت سال دفاع مقدسن و به خاطر وطن‌شو (جون‌بازیا سربُلِنگ یادگاریا جنگ ارزش‌دار هشت ساله‌ین  که سی آو و خاک شو)/ الان که مادرتون هم متأسفانه بیمارن (اَلو گه داتو هم بنه خدا مریضن)/ مولای متقیان حضرت علی چه زیبا می‌فرماین (مولای تقواداریا حضرت علی چنی قشنگ مه)/ بخشی هنی د برنامه آماده کردیمه که با اجازه ی شما تقدیم می‌کیم (تیکه هنی د برنومه آماده کردیمه که وا اجازه تو پیش‌کش‌تو می‌کیم)

  خدا می‌داند جملات بالا را به صورت تصادفی آورده ام نه به صورت گزینشی و ممکن است مجریان محترم جملاتی را  به‌کار ببرند که از نمونه‌های بالا بیش‌تر فارسی داشته باشد ولی من برشی از آن‌ها را آوردم که نزدیک به واقعیت باشد تا بتوانیم درست‌تر به داوری بنشینیم، قضاوت را به مخاطبان فهیم و وجدان مدیران محترم واگذار می‌کنم که آیا این‌گونه، لری صحبت می‌کنیم؟ این چه توجهی است که به گویش محلی  داریم؟ آیا با این‌گونه  عمل کردن فرهنگ بومی را پاس داشته‌ایم و بالنده‌اش کرده‌ایم؟آیا دل در گروی برآورده شدن این مهم داریم و یا لری گفتن و شنیدنش را شایسته لران نمی‌دانیم؟ گفتنی است موارد زیر نیز از شوند فارسی‌گویی‌هاست ۱- جمع بستن کلمه‌های لری با نشانه‌های جمع فارسی(مثلن دوستان به‌جای دوسیا، مردمان به‌جای مردمیا و …)۲-واژه‌های که فارسی و لری آن‌ها یک شکل است و تنها با تغییر فتحه یا کسره‌ای می‌شود فهمید گوینده آن لری می‌گوید یا پارسی که متأسفانه در سیمای استانی و در برنامه‌های لری شکل فارسی آن‌ها به زبان می‌آید(هَم به‌جای هُم، دانه به‌جای دونه، بوستان به‌جای بوسون و …)

هرچند قوم لر محدود به استان لرستان نمی‌شود و لرها در جای جای این کهن بوم و بر پراکنده‌اند اما چون در سایر جاها در اقلیت هستند بیش‌تر آن‌ها را با لرستان می‌شناسند لرستان باید دغدغه‌ی سربلندی  لرها را داشته باشد و در بالندگی فرهنگ قومی بکوشد مگر لرستان چه فرقی با ایلام دارد که در آن‌جا باید یک نوبت از اخبار به گویش  محلی پخش شود ولی این‌جا برنامه‌های تک و توک محلی نیز بیش‌تر فارسی است و فارسی‌ها محلی. از دیگر انتقاداتی که به صدا و سیمای استان وارد است به‌کار بردن لهجه‌ی ساختگی  است که هویت گویش ریشه‌دار لری را به سخره می‌گیرد اصیل‌ترین شکل گویش لرستان و لر کوچک را بایستی از زبان مردمان بالاگریوه شنید که شوربختانه در برنامه‌سازی‌های صدا و سیمای استانی جای ندارند بگذریم از این‌که لرهای بختیاری و لک‌ها بی‌هیچ رودر بایستی از این صحنه کنار گذاشته شده‌اند لک‌های که باید هویت راستین ایرانی در کپنک، شال و ستره‌ی آنان جست و با گویش بکر و دست نخورده‌شان که آوای باستانی پدرانمان را به گونه‌ای معجزه‌آسا از آسیب تازیان دور نگه داشته‌اند  و برایمان یادگار آورده‌اند  ولی ما بی‌هیچ دلهره و با غفلتی که تنها از ناآگاهی و یا غرض بر می‌آید تیشه بر ریشه‌ی فرهنگشان می‌زنیم

 از مسئولان و اثرگذاران سیمای استانی خواهش می‌کنم افرادی که شیفته‌ی پارسی‌گویی هستند را در برنامه‌هایی که یک‌سره پارسی است بگمارند تا شاید عقده پارسی گفتن کودکی را از دل پاک کنند و کم‌تر به نام لهجه‌ی به قول خودشان شیرین لری واژه‌های فارسلری تحویل مردم دهند.

لازمه‌ی گفتن واژه‌ها آن‌گونه که هستند و خوانششان صحیح است شناخت عمیق، درک ژرف و بینش کامل از واژه‌ها و دایره گسترده‌ی واژگانی گوینده است یا شنیدن و به‌کار بردن واژه‌ها در کودکی به طوری که در فرهنگ آن واژه‌ها بالنده شده باشد  آیا یافتن چند نفر که بتوانند لری یا لکی را درست صحبت کنند  و پاسخ‌گوی این نیاز باشند در این پهناور استان کار سختی است؟

  از همین فرصت استفاده می‌کنم و اعلام می‌نمایم چنانچه تصمیم‌گیران صداوسیمای استانی برای عملی شدن این مهم افرادی را نیاز داشته باشند نگارنده  کسانی را  سراغ دارد که هم آگاه به فرهنگ بومی‌اند و هم برخاسته‌ی از آن و هم نسبت بدان دل‌سوزاند و لر و لک بودن افتخارشان است. چنانچه  نیاز دانستند با کمال میل آن‌ها را به مدیران محترم معرفی خواهم کرد.

بلوطستان

 

درج شده توسط : امین آزادبخت (مدیر سایت )

دیدگاه ها

جلال آزادبخت در گفته :

ممنون از پرداخت شما به این موضوع. تا حدودی با نقد شما موافق هستم که لحجه و گویش محلی را باید آن طور که شایسته و بایسته است تررویج داد، با این وجود نباید از ویژگی پویایی زبان غافل ماند. این پویایی ممکن است به واسطه ی تعامل با سیستم آموزشی ( کتاب های درسی، تدریس دروس به زبان فارسی و …) و یا در معرض قرار گرفتن رسانه باشد که تاثیر اجتناب ناپذیری بر روی زبان مادری دارد. اما خواهشمندم به اصحاب رسانه ی صدا و سیمای استان لرستان تلنگری بزنید که ناخواسته لهجه و گویشمان را تحقیر نکند. برای نمونه، در یک سریال که در ایام نوروز پخش می شد و به گمانم “باغ سیب” نام داشت بازیگران به تعبیر شما با زبان “فارسلُری” با یکدیرگر مراوده داشتند؛ به عبارتی بهتر است بگویم آنها از فارسی لری شده استفاده می کردند و حتی چندین بازیگر مهمان که زبان مادریشان فارسی بود در این سریال ایفای نقش می کردند که احساس می شد آنها به خاطر بدون لحجه صحبت کردنشان به بازیگران لرستانی در سریال برتری دارند. بنده به عنوان یک شهروند تاسف می خوردم که چرا باید صرفا به جهت اینکه به فضای داستان رنگ طنزآلودی بزنند لحجه خود را به مسخره می گیرند. در مجموع برای مطالبی که ارائه نمودید تشکر می کنم

خیلی خوب گفتی آقای بساطی .چند روز پیش یه مهمون فارس داشتم از رادیو ماشین یه برنامهای رو گوش می کرد بعد از مدتی گفت این مجری فارس زبان یه کمی لهجه داره ، گفتم نه اون داره لری صحبت می کنه ،با تعجب نگاهی به من انداخت بعد گفت پس چرا وقتی شما صحبت می کنید من چیزی متوجه نمی شم گفتم آخه ما دمده شدیم.

باسلام دربی مهریهای صداوسیما که شما دراینجا بیان کردید بهشما هم باید ایراد گرفت چراکه دراین استان با وجود اینکه بخش بزرگی لک زبان هستند هیچگونه برنامه ای به زبان لکی هم اختصاص نداده اند وشما هم درمقالاتتان حرفی از زبان لکی دربابر لهجه لری به میان نیاوردهاید باشد که روزی به همت جوانان لک زبان شاهد ارتقاء زبان لکی وشبکه ای به زبان خوش وشیرین لکی باشیم

باهات موافقم
موفق باشی

اصل موضوع خوب است اما پرداختن به آن سواد زبانشناسی میخواهد واین مقوله باید با نگاه زبانشناسانه مورد بررسی قرار گیرد .متاسفانه خود نو یسنده این یادداشت در ادای بیشتر ترکیبات وجملات لکی ولری اشتباه کرده .

همشهري در گفته :

بسیار سپاسگذاریم از آقای بساطی عزیز و خوشنام…
واقعن به موقع و بجا فرمودی… تا حالا کسی به این موضوع اشاره ای نکرده بودن…
وه خدا اسپیریاینه…

گراوند در گفته :

من هم با رضا موافق هستم خامه

باید گفت له کی خس و لری خالص! نه لکی خالص لری خس!

ما کاری به لرستان نداریم باید دنگ و شیوه (صدا وسیما) لکستان تشکیل شه
بژی لکستان

آجی موافقم توام موفق باشی

بابک امرایی در گفته :

چندوقت پیش درمیرملاس مقاله ای از حشمت آزادبخت که اسمش بود زبان اجق وجق خواندم که به این موضوع پرداخته بود .هرچه به این موضوع پرداخته بشه بدنیست.

مهراب ایتیوندی در گفته :

در پاسخ آقا رضا باید گفت من به عنوان یه لک چند بار مطلب رو خوندم و کلمات نوشته شده توسط نویسنده را درست دیدم و با مورد اشتباهی بر نخوردم احتمالن ایشان در خوانش اشتباه نموده اند. در ضمن بد است تاختن به کسی که از روی دلسوزی به چنین موضوعی پرداخته
تا جایی که خبر دارم این مطلب در دو سه شماره در نشریات چاپ شد و در انجا به صورت مفصل به بحث پرداخته شده بود ولی مطلب بالا خلاصه ی مطالب چاپ شده است به همبن خاطر خام به نظر میرسد وگرنه کسانی که مطالب آقای بساطی را دنبال می کنند خبر دارند که قلم جاندار و منطق سنجیده ای دارد.
برای جناب بساطی آرزوی توفیق دارم و به میرملاسیان خسته نباشید می گویم

پیداست که آقای امرایی از فضایی رسانه ای استان دور است زیرا استارت موضوع بالا یه سال پیش توسط آقای بساطی دوست فرهیخته مان زده شد و مطلب تحت عنوان مقاله ی «اندرحکایت فارسلری گویی» طی دو سه شماره در روزمامه آفتاب چاپ گردید که واکنش مجریان سیمای استانی و پاسخ منطقی و کوبنده ی بساطی را به دنبال داشت. هرچند حشمت آزادبخت از خبرنگاران فعال میباشد اما آقای امرایی کار ناشایستی است تنها به سبب ناآگاهی کسی را به چیزی متهم نمائیم که از آن مبراست.

امیری چگنی در گفته :

خدا وکیلی خود این مجری ها چطوری روشون میشه این طور لری حرف میززن.؟
حضرتعباسی اگه یه نفر بیاد تو دوره اینجوری حرف بزنه مردم فکر میکنن یا دیوونست یا یه تختش کمه یا یه مشکلی چیزی گیر کرده تو گلوش که اینطوری حرف میزنه.اگه شبکه متعلق به لرهاست(لک خرموه ای بختیاری ثلاثی) خوب باید برنامه هاتونو برای جلب رضایت ما بسازید.اگه برای فارسهاست که اونا خودشون شبکه های خودشونو دارن خیلی هم بهتر از ما جهت ÷اسداشت فرهنگ فارسی تلاش میکنن.

امیری چگنی در گفته :

ضمنا این که اقای بساطی میفرمایند زبان اصیل لری زبان بالاگریوه است کاملا اشتباهه.اگر منظور لری مینجاییه که خودش سه گویش اصلی داره:خرم ابادی و چگنیونه(اینها خیلی به هم شبیه و تقریبا یکی هستند)/رومشگانی/بالاگریوه ای و همه ی اینها اصیل هستند و هیچ کدوم نسبت به دیگری نمیشه گفت اصالت بیشتری دارند. اتفاقا زبان بالاگریوه ها کمی بیشتر به فارسی و بختیاری شبیه و زبان رومشگانی ها هم خیلی شبیه لکیه خرم ابادی و چگنیونه حد وسط این دوتاست. لطفا بیشتر دقت کنید.
در معادل سازی کلمات هم بعضا اشتباهاتی شده:
دوست: دس برار/عزیز:نازار/حالت چطوره: دماخت چینه؟/به هر جهت ممنونیم: هرچی بی خو د دست درد نکه/موفق باشی:به جای این کلمه معمولا اصطلاحات دیگری به کار می رود مثلا: کر دوات و دورت/دوستان عنایت بکن صداتون بلن تر بکن:اصولا به جای واژگانی نظیر دوستان از برارو یا مردمونکه استفاده میشود مثلا:حضراتکه بی زحمت پا دنگش هیز دیئیت/ و خسلس چسزهاس دیگر
ضمنا در لری اصولا نمی گویند مولای متقیان یا مثلا مولای تقاداریا به جای آن میگویند:امیرالمامنی یا مثلا از القابی چون صاوو ذوالفقار یا لنگر اسمون و زمی استفاده میشود.
با تشکر و سپاس فراوان از مطلب دلسوزانه اقای بساطی.
امدال گمو نکم ای اخبار گویا لچری که مه دیمه وی اسونی شو د زیر لری نرم بکن.لکی و بختیاری خو د مر هی خدا خوش بونه شو د راس ای شبکه افلاک.
اسپردایت و دس او کاوسوار بابای بزرگ

بابا جمع کنید این حرفا رو چقدر عقب ماندگی در تفکر شما هست ….اصلا این سایت میرملاس جای یه عده ایه که همش دنبال مطرح کردن خودشون با موضوعات بی خود و بی مصرفه

جناب باخود بامصرف اگه همه فارسی بزنیم دیگه عقب موندگیمون جلو میره مثلا. بابا داش میرملاس ای ول به این بیخیالیت که میزاری هرکی هرچی دلش میخواد به ما بگه.حالا دااش تو که خیلی جلومانده ای و از این بحثا نمیکنی مثلا چه گلی به سر این مملکت زدی که ما عقب مقبیا نزدیم

جناب بی طرف عقب ماندگی در ذات شماست که اینگونه همه را متهم میشمارید از میرملاس بعید است تأیید چنین دیدگاه های!

بی طرف تر از بی طرف در گفته :

بایستی کمی هم به این مجریان صدا و سیما فرست داد تا اینکه یواش یواش یک گویش شناخته شده و همه پسندی را صحبت بکنند -با توجه به اینکه تا کنون همش فارسی صحبت کردند قبول کنیم کمی وقت بیشتر می خواهد تا بطور کامل با گویشهای محلی صحبت کنند -خیلی از مردم عادی( چه با گویش لکی یا لری ) یکدست و یکنواخت تر و بهتر از مجریان صدا و سیما صحبت می کنند چونکه تجربه فارسی صحبت کردن مجریان را ندارند. مجری ها خیلی وقتها یادشان میرود که فارسی صحبت می کنند یا لری و این موجب اشتباه آنها در انتخاب و استفاده از کلمات می شود- –خیلی از کلمات هستند که مربوط به گویش لری یا فارسی نیستند -مثلاً کلمه های عربی مانند امیر المومنین و….. این کلمات بایستی به همان شکل خودشان تلفظ بشوند چونکه پسوند یا پیشوند لری به آنها اضافه نشده و کلمه کاملاً عربی است -انصافاً رضا ترهانی راحتر از بقیه صحبت می کنه همچنین خانم آزادی– اگر دنبال هویت قومی هستیم بایستی انتقادات مان با دید رشد و غنای گویشمان باشد

خانمی از رادیو صدای لرستان داشت برنامه ای مربوط به عشایر صحبت می کرد -خلاصه یکی از جملاتش این بود :به لری:رتم در دراغلش(منظور گوینده : رفتم درب منزلش) -بنده فوری با رادیو تماس گرفتم و گفتم خانم کلمه (دراغل) یک کلمه ترکی است و کاربرد این کلمه در گویش مردم عشایر یعنی درب ورود و خروج گوسفندان و یا حیوانات -خانم مجری پرسید پس چه واژه ای استفاده کنیم من گفتم بهتر است از کلمه حونه یا مال استفاده کنیم -انصافاً پیشنهاد من پذیرفته شد و قبول کردند از این پس از کلمه دراغل بجای درب منزل استفاده نکنند-

کمیر -بی طرف تر از بی طرف در گفته :

بایستی کمی به مجریان هم حق داده شود. بنده خداها وقتی که مجبورند برنامه هایی را با گویش محلی و هم فارسی صحبت کنند -احتمالآ در اجرای مخصوصاً برنامه های زنده یادشان می رود که فارسی صحبت می کنند یا لری و همین موجب می شود که در انتخاب به هنگام و استفاده از کلمات دچار اشتباه شوند و صد البته نزدیکی بیش از حد کلمات لکی لری و فارسی به هم مزید علت است -این مشکل در صدا و سیمای بویر احمد و ایلام هم کاملآ مشاهده می شود

keyvan valizadeh در گفته :

be shedat movafegham…

keyvan valizadeh در گفته :

rasti kalameie” derakhel na daraghel” ro ma laka hamishe be kar miberim va torki nist

بیان دیدگاه !

نام :
رایانامه :